Querido Yo del Futuro, sinceramente en este momento me siento fracasada, estoy escribiendo esto desde el colectivo después de cursar álgebra y sinceramente no estudié, acabo de darme cuenta de que no me inscribí para el parcial de análisis matematico, sigo en el cbc, con la metida de pata de analisis van a ser 3 años de cbc, es normal tardar tamto? Si no lo es por qué me hace tan triste? Espero profundamente que tr esté yendo mejor que a mi, que hayas podido vencer la vagancia que es mi mayor problema. En cuanto a otros temas, este año voy a ver a bts en vivo, tengo planes para conseguir una impresora y emprender, espero que nos vaya bien. Tengo que midarme en octubre y va a venir mai a mi casa, ojalá todo vaya bien, tengo 5 gatos, mi hermano empezó a trabajar este año y tengo un novio, lucas ♡ me gustaría sonar más entusiasta sobre todo pero como te dije. Justo en este momento me siento fracasada. Exitos y mucha mucha suerte
By YoDelFuturo ®
Si estás leyendo esto, tienes 31 años. Qué raro se siente escribirte. Ahora mismo tengo 21 y no tengo idea de cómo será tu vida. No sé dónde vives, si cumpliste tus sueños o si terminaste encontrando otros diferentes por el camino. Solo espero que sigas siendo tú. Espero que no hayas perdido esa forma intensa de sentir las cosas. Que sigas riéndote de tonteras hasta que te duela la guata. Que sigas emocionándote por pequeños detalles. Que todavía tengas esa sensibilidad que a veces te hizo sufrir, pero que también te permitió amar profundamente. Quiero preguntarte algo. ¿Sigues siendo amable contigo misma? Porque sé cuánto nos costó eso. Sé cuántas veces sentimos que debíamos ser más fuertes, más bonitas, más inteligentes, más exitosas o simplemente mejores para merecer amor. Ojalá hayas aprendido que nunca tuviste que ganarte tu valor. Ojalá ya no te castigues por cometer errores. Ojalá ya no tengas miedo de que la gente se vaya. Y si todavía lo tienes, está bien. Solo espero que ya no permitas que ese miedo tome decisiones por ti. También espero que hayas encontrado personas que te quieran de verdad. Personas con las que no tengas que fingir ser alguien más. Personas que hagan que te sientas en casa. Y si aún no las has encontrado, por favor no te rindas. Porque yo sigo creyendo que existen. Hay algo más que necesito saber. ¿Lo logramos? No hablo del dinero ni del trabajo. ¿Logramos ser felices aunque fuera por momentos? ¿Aprendimos a dormir sin darle tantas vueltas a todo? ¿Aprendimos a mirarnos al espejo sin buscar defectos primero? ¿Aprendimos a vivir sin pedir perdón por existir? Espero que sí. Pero incluso si la respuesta es no, quiero que recuerdes algo. Sobrevivimos. Y eso ya era mucho más difícil de lo que la mayoría imaginaba. Así que, por favor, cuando leas esta carta, hazme un favor. Abraza a la niña que fuimos. Abraza a la adolescente que intentó ser fuerte. Abraza a la mujer que eres. Y dile que valió la pena llegar hasta ahí. Con amor, La Javi de 21 años ღ
By YoDelFuturo ®
. Han pasado unos días desde que hablamos así de la nada por pura suerte después de qué me paniquee y mandé una, una nota con 16,000 palabras, creo no sé bueno caracteres creo que si me siento solo es porque no confío en nadie. Alguna manera si quiero una opinión o contarle algo a alguien y creo que es porque tenías tú opiniones muy parecidas a las mías que me gustaban escuchar platicar con alguien no pero he viste Final Space seguramente no pero es una gran referencia porque el protagonista ahí te va eh te lo voy a contar el Lore de Final Space en la serie, pues el protagonista va a la cárcel de justo después de conocer a una chica. Él termina yendo cuatro años o cinco años en prisión en una nave y diario le mandaba videos a la chica esta que apenas y conocía según él eran súper novios y no sé qué pero todas esas grabaciones y mensajes se perdían entonces no le llegó nada nunca imagínate que este correo está malo, ya no lo usas no lo sé, pero pues sirvió ahorita al menos para sentir que conté seguramente se me olvide todo esto, pero quería hablar como del mensaje que me dijiste. Sé que es texto pero estoy narrándolo con mi o sea hablo y se escribe estuvo curioso pero pero ya esta noche me sigo que dormir sólo es eso como que necesito a alguien con una opinión genial para platicar y que realmente sepa que le importa y no sólo habla porque le hablé. Yo creo que no te mandé mensaje a no ser que me pase algo loco loco loco que no pueda no sé sabes pero si tú me mandas yo no respondo está curioso está raro ahora te quiero pero ya no es igual, es como distinto una ausencia distinta, no sé
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Andy, se que hemos estado hablando a lo largo de estos años y hemos sacrificado algunas cosas, como los pequeños placeres de la vida, pero quiero que recuerdes algo, realmente no los abandonaste, solo los cambiaste por cosas que te importan más, e incluso algunos los has hasta mejorado. No olvides de donde vienes, se que en este momento estas con esa toga que tanto significa para ti y tan poco para otros, pero recuerda también cuando usabas un overol, al igual que cuando tenias que vestirte formal para las actividades a lo largo de la carrera, no olvides tu esencia. No veas esto como el fin de la juventud, plantéalo como un umbral a la libertad que tanto has pensado, a la realidad que tanto te has preguntado, al aporte por el cual te has preparado tanto. RECUERDA, tu eres Andy Otzoy, tienes toda una historia por detrás, tanto buena como mala, pero recuerda que cada decisión tomada y esfuerzo dado antes, dio como resultado lo que eres hoy. Lo más que puedo decirte ahora y que posiblemente oigas pero sin la carga que quieres, es que estoy y estas orgulloso de haberte superado y querer seguir haciéndolo.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,soy Noé Ringenbouc ,puedo ir a Bahamas con mis amigos del collegio BREF flemme de parler espagnol ,tu es en classe avec les rho , tu vas avoir une soiree ce weekend tu rameneras le coca magique de la FAMILLE .A coté de toi se trouve Maely roupsy et melissa kaldy .Fabien nous a abandonné pour une femme , il abuse .tu voudrais etre prof d'anglais et voyager et gravir le mont blanc a 18 ans , j espere que tu continues de les cotoyer sinon reflechis au bon moment comme celui que je vis a l instant . j espere aussi que tu as fini ta formation JSP et que toute la famille est fier de toi et quelle se porte bien . A plus le s
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, espero que te lo hayas pasado bien en esta aventura, que hayas disfrutado con pablo y que al fin hayas disminuido tu miedo al agua, espero que no hayas tenido miedo a conocer gente nueva ni a hablar en inglés. Ahora mirarás la galería y te acordarás siempre de este viaje, disfruta.
By YoDelFuturo ®
Holiiii querida Ange del futuro. Que raro se siente hacer esto, sabes? escuche de esto durante mucho tiempo y siempre quise hacerlo pero nunca me animaba, quizá por el miedo que me causaba que lo escribiera la tú del pasado no le gustara a la tú del futuro; eso sonó algo confuso pero sé que tú me entiendes. Me hubiese gustado también hacer esto antes y que la tú de 16 hubiese podido escribir todo lo que sentía y todos esos miedos que nos perseguían para que la tú de ahora con 22 pudiese ver todo lo que has logrado y aunque con miedo aun continuas; y si, en ese lapso de ese tiempo también pasaste por muchas cosas dolorosas pero es tu resiliencia la que te sigue manteniendo en pie. Ange, querida Ange, estamos a 1 mes y algunos días (15 para ser exactas) para que se cumplan 5 años desde que mamá partió de este mundo y el dolor sigue ahí presente tal como el primer día y van a existir días donde la extrañes aun más, ese dolor no desaparecerá jamas y aunque apenas estas aprendiendo a vivir con ello anhelo que hayas aprendido mas allá del vivir con eso más bien a vivir en su honor pues aunque tengas dudas, miedo y creas que no, sé que desde donde sea que ella este se siente muy orgullosa de ti y de todo lo que has logrado. Justo ahora no estas pasando por un buen momento y si te soy sincera no sabes como continuar pero confío en que tu yo del futuro si sabe las respuestas, has pasado por mucho pequeña y últimamente has estado sintiendo que ya no das más, que todo se ha juntado. Tu principal problema es que no puedes reconocer tus logros aun cuando sabes cuanto te ha costado conseguirlos, espero de todo corazón que cuando estes leyendo esto eso haya cambiado aunque sea un poco, eres maravillosa y vales mucho Ange, por favor ya no permitas más que tu valor este definido por lo que dicen y piensan los demás, tienes un corazón muy bonito y noble aunque no todos puedan verlo; también espero que ya no seas tan solitaria y dejes de esconderte cuando las cosas van mal sabes que eso no te hace bien, también espero que te hayas animado a ir a terapia no es un secreto que aunque hace 2 meses te hayas graduado como Psicóloga, le tienes miedo a ir a terapia por culpa de una mala experiencia pero también sabes que no puedes con todo sola como has querido creer. Eres fuerte y confío en que podrás con esto y mucho más solo no puedes hacerlo sola. Ese miedo irracional que tienes de no casarte joven, formar una familia o simplemente encontrar el amor, es solo eso MIEDO Ange tienes 22 años no puedes pretender tener tu vida resuelta ya, sal, disfruta y vive sin miedo, cuando estes leyendo esto se supone deberías tener 26 años y puede que eso a lo que en este momento le temes ya lo hayas logrado y si no es así tampoco hay nada malo en eso, el problema nunca vas a ser tú y lo sabes, tu capacidad de amar es inmensa y ya una vez lo descubriste aunque el desenlace te haya dejado meses deseando no volver a sentir nada y llorando sin poder parar, esa es la prueba de que cuando amas lo haces sin miedo, deseo para ti mucha felicidad y que encuentres alguien que jamas dude de tu valor, de tu amar ni de tu rara forma de hacer sentir especial a todos los que te rodean, si ya encontraste a esa persona porfa no lo sabotees; te conozco Ange ese pensamiento de no creerte merecedora a veces sabotea cosas bonitas y no te permite vivir con plenitud el ahora. Por otro lado espero que Lau y Eva sigan siendo parte de tu vida, ellas salvaron parte de ti cuando llegaste a vivir a Bucaramanga que por cierto justo ahora amas esta ciudad y de tus mayores anhelos es seguir viviendo aquí, no sé si eso se haya cumplido o si estes viviendo en otra ciudad o incluso país lo único que espero es que donde sea que te encuentres estes feliz y que haya encontrado tu lugar. Papá ha estado un poco enfermo y eso te tiene mal, te aterra el simple hecho de pensar que te haga falta, es tu mayor amor y después de la perdida de mamá el se convirtió completamente en tu todo; últimamente te has sentido culpable por estar lejos y te han llegado pensamientos algo catastróficos quizá porque en algunas conversaciones algunas cosas de las que te dice papá suenan a despedida y es que papá no puede irse todavía, es más no puede irse nunca, te faltan muchas cosas por lograr y sobretodo devolverle un poco de todo lo que él y mamá te dieron, te falta poderle compra todo lo que el quiera y se merece, llevarlo a viajar por todo el mundo ya que por trabajar tanto para que a ti y ato hermana no les faltara nunca nada y poder darles esa vida que el nunca tuvo, jamas pudo hacer todos esos viajes que soñó y tú te prometiste trabajar mucho para dárselos y cumplirle todas esas cosas que de niño deseo y jamas pudo tener por problemas económicos y por lo cual el trabajo desde muy niño para que tu hermana y tú jamas tuvieran que pasar por eso, lo que implico que los deseos y sueños de el pasaran a un segundo plano; así que Ange espero y deseo que papá siga contigo y que para cuando leas esto ya hayas podido devolverle a papá un poquito de todo lo que ha hecho por ti. Ya por último Ange nunca olvides de ser feliz, no dejes de sonreír, de ser tan espontánea y sobretodo de ser tan intensa con lo que sientes; eso es parte de tu esencia. Te ama la Ange del pasado.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro a un año deque me incorporo en marc me siento feliz de haber logrado metas y sueños y quiero seguir cumpliendolo hoy y en los siguientes años aportando mi granito de arena como el día que ingresé por primera vez y estoy agradecido con mi supervisor y con la empresa por lo que eh conseguido hasta ahora
By YoDelFuturo ®
By YoDelFuturo ®
By YoDelFuturo ®
Querida Lucía del Futuro, ¿Cómo estás? ¿Lograste estudiar Kinesiología como soñabas? Me pregunto si estás trabajando en algo que te apasiona, si ayudas a las personas a sentirse mejor con lo que hacés. ¿Te acordás de todo el esfuerzo que hiciste para llegar hasta ahí? ¿Seguís rodeada de gente que te apoya y te quiere bien? Ojalá hayas crecido mucho, pero sin perder tu esencia. Solo quiero decirte que acá estoy, empezando este camino con mucha ilusión. No te olvides nunca de por qué empezaste. Con cariño, Lucía
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me siento bien y estoy orgulloso de pasar de ano y recuerda que vos a ser ssl y unirte en El equipo de futbol de la escuela y quiero que recuerdes que la persona que mas Amaras y TE amara ESTA esperandote Junto con los planes que DIos hace en vos adios y muy Buenas
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del futuro, ¿como estás? ya tenes 18 años y estoy muy orgullosa de vos, ¿qué pensás estudiar? acordate que tenemos todavía pensado ser criminalista o abogada penal, ambas suenan buenísimas y además que nos gusta las leyes y politica, qué lindo. Ya te dieron un psicólogo o tuviste algún intento de suicidio más? Espero que no, tengo la esperanza de que continuemos con vida, muy en el fondo. ¿Volviste a ser amiga de Xian? espero que si porque yo lo extraño mucho. Cuantás parejas tuvimos ya? Ganaste plata o hiciste algo que llenó de orgullo a tu familia? Hubieron más peleas? No sé qué más decirte, pero te deseo lo mejor y espero puedas irte a formosa o buenos aires a estudiar, yo no quiero seguir en San Martin de Los Andes, así que por favor, andate.
By YoDelFuturo ®
Hola, cómo estás? Hoy tuve sesión con la psicóloga y me siento bastante mal, ha sido de esos días en los que sientes que el dolor nunca se irá, dónde te sientes estancada con el mundo, un día en qué el elegiste vivir pero odias estar. Que es Bruce para mí? Bruce es amor, nuestro primer amor de hecho, él lo es todo en nuestra vida, es cariño, es lealtad, es alegría, es optimismo, perseverancia, es mi bebé, mi niño, mi amor bonito y el amor de mi vida. No tengo forma de expresar en palabras todo lo que me hizo sentir, nos hizo sentir. Ya no está desde hace casi 15 meses, ha sido difícil, no? Te sientes más optimista con la vida o sigues sintiendo que ya nada vale la pena, que te quieres rendir pero no puedes por cobardía o tal vez por amor/respeto a tu familia y amigos? No sé, solo sé que no quiero estar en estar realidad, tengo 19 años no sé por qué me lanzo a morir, me enoja tanto eso, pero como hago desaparecer todo el dolor que me hace querer desaparecer? El dolor que me hace estar tirada en mi cama llorando? Al menos ya no estamos igual que hace un año donde nos la pasamos llorando todo el día, durmiendo poco y comiendo nada. Espero que sigamos vivas el próximo año, espero que ya no sintamos tanto dolor en nuestro corazón, lo extraño tanto a él y a mamá. Cómo puedo vivir así? Sigo viviendo así como ahora? Sigo en Argentina o estoy en Perú? Dejame decirte que lo intento, de verdad intento salir adelante aunque a veces es bastante complicado jaja. Todos siguieron sus vidas y nosotras nos quedamos aquí, encerradas con nuestro dolor, sobreviviendo cada día para no hacer llorar a mi papá, a Karla, a Anel, a Jimena o a la Aleja (mi abuela). No sabes cómo quisiera rendirme, tirar todo a la basura pero eso sería egoísta de mi parte. Sinceramente espero que estemos mejor que ahora, espero que sonriamos desde el corazón y que tengamos más motivos para querer vivir aunque ahora no se sienta como tal. Te abrazo con el alma y te agradezco por ser tan valiente aunque tengas el corazón roto en mil pedazos.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Espero que cuando leas esta carta estés bien, en paz contigo mismo y orgulloso de todo lo que has conseguido. No sé exactamente en qué momento de tu vida te encontrarás, pero quiero recordarte quién eras hoy y lo que soñabas. En este momento, estás aprendiendo, creciendo y tratando de encontrar tu camino. A veces te sientes perdido o con dudas, pero también tienes ganas, esperanza y fuerza. No olvides lo lejos que has llegado, incluso cuando las cosas no salen como esperabas. Quiero que sigas creyendo en ti, aunque el mundo te ponga a prueba. Recuerda que tus errores no te definen, son parte del camino que te ha hecho más sabio y más fuerte. Sigue cuidando de las personas que te importan, sigue soñando en grande y no pierdas la curiosidad ni la pasión por lo que haces. Si las cosas te van bien, celébralo. Si no, respira y recuerda que ya has superado momentos difíciles antes. Mírate con cariño, perdónate lo necesario y sigue adelante con la cabeza en alto. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada Pía, Hoy es 12 de junio y pronto serán las 10:00 AM, creo que es el día más frio a lo que va del año, el termómetro marca -1 grado Celsius. ¿Aún sigues odiando la lluvia, tanto como yo ahora? no sé, pero toda desgracia aun sigo relacionándola con la lluvia. Hace unos días atrás, salí a tomar un daiquiri como solía hacerlo en la juventud mientras llovía poquito, o casi poquito. La Marjorie quería ir a uno cercano al metro Macul, pero al llegar ya no quedaban mesas disponibles más que una que estaba a medio pasillo y que indudablemente sentía que compartía mesa con el de al lado ya que no había una real distancia, así que decidimos partir a otro bar. Pedí un auto y llega un joven con obesidad mórbida que apenas me saludo y partió rápido la carrera, en su volante tenía restos de comida chatarra, bebidas en botellas a medio tomar y un celular conectado a la música que sin duda iba más pendiente del videoclip que de la ruta, a tal punto que casi chocamos en una vuelta que tuvo que dar. Quise bajarme antes y nos equivocamos porque en realidad no era un bar, si no, un local de comida rápida y que la Marjorie se confundió, así que ya comencé a sentir que debía volver a casa ya que todo estaba saliendo mal y bueno, todo lo malo que alguna vez he experimentado ha sido en día lluviosos. ¿seremos nosotras que llamamos a que pasen cosas malas en estos días? no sé, pero las ganas de tomar un daiquiri eran más grandes, así que decidí caminar hasta la estación y tomar el metro que me dejaría en las terrazas... mala idea. Pedí el anhelado Dairiqui en el cual sabia a nada, el ambiente estaba toxico y bueno la marjorie temblaba del frio. Quise que fuéramos las princesas de Disney o el intento, así que nos fuimos antes de las 12:00 PM, decidimos tomar un auto y como hacía frio y la humedad la sentía tanto, tanto al punto que sobrepasaba las zapatillas que compramos en la feria en la zona donde venden todo de dudosa procedencia y que me encanta ir... partimos y tomamos el primer auto que vimos. ¿Recuerdas esto? El chofer estaba muy borracho, apenas podía hablar y pucha, la Marjorie andaba con blusita y una chaqueta de mezclilla (antes muerta que sencilla, en este caso abrigada...) así que de primera instancia no me percate, fue entonces que solo atine a hablarle para que no se quedara dormido, (La casa quedaba a 2 km de distancia del bar, qué más da después de todo...) el tipo no tenía para darme el cambio y tuvimos que acompañarlo a que se comprara un completo para que pudiera darme el vuelto. Al final nunca nos dejó en la casa, nos expuso al peligro y me cobro 3 mil pesos por eso y para más remate, un auto gris nos persiguió en eso que caminábamos para llegar a la casa en una calle oscura y solitaria junto a ella, junto a mi piedra en mi mano y mis zapatillas húmedas... (es que igual fuimos a la botillería de la esquina por un vino para pasar el susto) creo que nos quería asaltar, pero quizás tuvo compasión o le dio miedo mi piedra o quizás ninguna de las dos y solo me encontró pobre para robarme o quizás ninguna de las anteriores. a veces dentro de mi incoherente agnostidad pienso que Diosito me cuida. Amada Pía, ¿aun sigues pensando que la lluvia trae desgracias? no sé, pero dudo que alguna vez deje de exponer mi vida en los días así. quizás, solo quizás, inconscientemente quiero mor¡r y solo busco días lluviosos. (en verdad solo estoy siendo dramática, no te preocupes bebé) espero tu respuesta. Pía, 28 años.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, se feliz,porque ser feliz tambien es ser tu, haslo que la peor sensasion es EL AREPENTIMIENTO.te quiero mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quiero contarte q estamos en el dia 12 de junio en el año 2023 estoy muy ansioso x leer mi carta en el futuro... este año en la escuela me esta yendo muy bien y tambien juego al futbol en el equipo de cerrito soy muy feliz junto a mis padres y hermanos vivo en oficial 185 y voy ala escuela 12 bueno espero la carta del futuro pronto chauuuuu!!!! querido yo
By YoDelFuturo ®
hola me llamo matheo tengo 12 años, como esta messi para el mundial 2026¿¿ di maria?? y lautaro? y el dibu?? ayer él muerto de lautaro erro un gol clarisimo, se salvo que fue offside. como esta la familia?
By YoDelFuturo ®
QueridETORKIZUNEKO NI Aupa etorkizuneko ni, lehenik eta behin espero dut obeto sentitzea, hau da behintzat antsietate gutxi izatea eta zulo beltz honetik behintzat pixkat irten ahal izana. Espero dut, lagun onak izatea eta ez zure sentimenduekin jolastea, espero dut unibertsitatean egonez gero antsietaterik gabe joatea eta ez jazatea minrik bestetatik. Espero dut medikamentuekin bukatu ahal izana eta bizitza on bat zer den ikustea, espero dut zure lagunekin egotean inseguritaterik ez egotea eta ahots horiek ezta ere. Baina, txarto bazaude, espero dudala ezetz, ezatea super fuerte zarela Leire eta danekin ahal duzula, txikitatik pasa duzunetik orain arte eta bizirik egotea ya da super ikaragarria, duela 3 urte momentu zailenetariko batetik pasa zinen eta ia egunero bizitza kendu nahi zenuen eta hemen zaude, Leire. Baita ere, espero dut pertsona horretaz pentsatzerakoan zure buruari mina ez egitea eta jo berarekin eramaten bazara dependentzia emotzional bat erditik egon gabe, espero dut zoriontzua izatea bera alboan egoteagatik, badakizulako pertsona hori zuretzat super garratsitzua dela Leire. Espero dut zure psikologoarekin jarratzen baduzu ondo egotea eta psikiatrarekin jarraitzen baduzu, baita ere. Espero dut zure katua maitatzea beti egin duzun bezala. Espero dut Joneren laguna jarraitzen izatea, txikitatik izan da zure laguna eta duela urte batzuk asko lagundu zizun, zure alboan egon zelako zure denboraldi txar horrretatik pasa zenuenean. Espero dut, psikologia ikasten bazaude super gustura egotea ikasten hori, dakizunez, osasun mentalako mundua zuretzat super garratsitzua dela eta asko gustatzen zaizula, Leire. Honekin amaitzeko, gaixotasun mentalak badituzu, aurrera jarraitu beti egin duzun bezala eta ez zaude bakarrik, profesionalak alboan dituzu eta laguntza behar baduzu zenbaki horri deitu edo saiatu zure amari ezaten Leire. Izan gogorra !!
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, sinceramente en este momento me siento fracasada, estoy escribiendo esto desde el colectivo después de cursar álgebra y sinceramente no estudié, acabo de darme cuenta de que no me inscribí para el parcial de análisis matematico, sigo en el cbc, con la metida de pata de analisis van a ser 3 años de cbc, es normal tardar tamto? Si no lo es por qué me hace tan triste? Espero profundamente que tr esté yendo mejor que a mi, que hayas podido vencer la vagancia que es mi mayor problema. En cuanto a otros temas, este año voy a ver a bts en vivo, tengo planes para conseguir una impresora y emprender, espero que nos vaya bien. Tengo que midarme en octubre y va a venir mai a mi casa, ojalá todo vaya bien, tengo 5 gatos, mi hermano empezó a trabajar este año y tengo un novio, lucas ♡ me gustaría sonar más entusiasta sobre todo pero como te dije. Justo en este momento me siento fracasada. Exitos y mucha mucha suerte
By YoDelFuturo ®
Si estás leyendo esto, tienes 31 años. Qué raro se siente escribirte. Ahora mismo tengo 21 y no tengo idea de cómo será tu vida. No sé dónde vives, si cumpliste tus sueños o si terminaste encontrando otros diferentes por el camino. Solo espero que sigas siendo tú. Espero que no hayas perdido esa forma intensa de sentir las cosas. Que sigas riéndote de tonteras hasta que te duela la guata. Que sigas emocionándote por pequeños detalles. Que todavía tengas esa sensibilidad que a veces te hizo sufrir, pero que también te permitió amar profundamente. Quiero preguntarte algo. ¿Sigues siendo amable contigo misma? Porque sé cuánto nos costó eso. Sé cuántas veces sentimos que debíamos ser más fuertes, más bonitas, más inteligentes, más exitosas o simplemente mejores para merecer amor. Ojalá hayas aprendido que nunca tuviste que ganarte tu valor. Ojalá ya no te castigues por cometer errores. Ojalá ya no tengas miedo de que la gente se vaya. Y si todavía lo tienes, está bien. Solo espero que ya no permitas que ese miedo tome decisiones por ti. También espero que hayas encontrado personas que te quieran de verdad. Personas con las que no tengas que fingir ser alguien más. Personas que hagan que te sientas en casa. Y si aún no las has encontrado, por favor no te rindas. Porque yo sigo creyendo que existen. Hay algo más que necesito saber. ¿Lo logramos? No hablo del dinero ni del trabajo. ¿Logramos ser felices aunque fuera por momentos? ¿Aprendimos a dormir sin darle tantas vueltas a todo? ¿Aprendimos a mirarnos al espejo sin buscar defectos primero? ¿Aprendimos a vivir sin pedir perdón por existir? Espero que sí. Pero incluso si la respuesta es no, quiero que recuerdes algo. Sobrevivimos. Y eso ya era mucho más difícil de lo que la mayoría imaginaba. Así que, por favor, cuando leas esta carta, hazme un favor. Abraza a la niña que fuimos. Abraza a la adolescente que intentó ser fuerte. Abraza a la mujer que eres. Y dile que valió la pena llegar hasta ahí. Con amor, La Javi de 21 años ღ
By YoDelFuturo ®
. Han pasado unos días desde que hablamos así de la nada por pura suerte después de qué me paniquee y mandé una, una nota con 16,000 palabras, creo no sé bueno caracteres creo que si me siento solo es porque no confío en nadie. Alguna manera si quiero una opinión o contarle algo a alguien y creo que es porque tenías tú opiniones muy parecidas a las mías que me gustaban escuchar platicar con alguien no pero he viste Final Space seguramente no pero es una gran referencia porque el protagonista ahí te va eh te lo voy a contar el Lore de Final Space en la serie, pues el protagonista va a la cárcel de justo después de conocer a una chica. Él termina yendo cuatro años o cinco años en prisión en una nave y diario le mandaba videos a la chica esta que apenas y conocía según él eran súper novios y no sé qué pero todas esas grabaciones y mensajes se perdían entonces no le llegó nada nunca imagínate que este correo está malo, ya no lo usas no lo sé, pero pues sirvió ahorita al menos para sentir que conté seguramente se me olvide todo esto, pero quería hablar como del mensaje que me dijiste. Sé que es texto pero estoy narrándolo con mi o sea hablo y se escribe estuvo curioso pero pero ya esta noche me sigo que dormir sólo es eso como que necesito a alguien con una opinión genial para platicar y que realmente sepa que le importa y no sólo habla porque le hablé. Yo creo que no te mandé mensaje a no ser que me pase algo loco loco loco que no pueda no sé sabes pero si tú me mandas yo no respondo está curioso está raro ahora te quiero pero ya no es igual, es como distinto una ausencia distinta, no sé
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Andy, se que hemos estado hablando a lo largo de estos años y hemos sacrificado algunas cosas, como los pequeños placeres de la vida, pero quiero que recuerdes algo, realmente no los abandonaste, solo los cambiaste por cosas que te importan más, e incluso algunos los has hasta mejorado. No olvides de donde vienes, se que en este momento estas con esa toga que tanto significa para ti y tan poco para otros, pero recuerda también cuando usabas un overol, al igual que cuando tenias que vestirte formal para las actividades a lo largo de la carrera, no olvides tu esencia. No veas esto como el fin de la juventud, plantéalo como un umbral a la libertad que tanto has pensado, a la realidad que tanto te has preguntado, al aporte por el cual te has preparado tanto. RECUERDA, tu eres Andy Otzoy, tienes toda una historia por detrás, tanto buena como mala, pero recuerda que cada decisión tomada y esfuerzo dado antes, dio como resultado lo que eres hoy. Lo más que puedo decirte ahora y que posiblemente oigas pero sin la carga que quieres, es que estoy y estas orgulloso de haberte superado y querer seguir haciéndolo.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,soy Noé Ringenbouc ,puedo ir a Bahamas con mis amigos del collegio BREF flemme de parler espagnol ,tu es en classe avec les rho , tu vas avoir une soiree ce weekend tu rameneras le coca magique de la FAMILLE .A coté de toi se trouve Maely roupsy et melissa kaldy .Fabien nous a abandonné pour une femme , il abuse .tu voudrais etre prof d'anglais et voyager et gravir le mont blanc a 18 ans , j espere que tu continues de les cotoyer sinon reflechis au bon moment comme celui que je vis a l instant . j espere aussi que tu as fini ta formation JSP et que toute la famille est fier de toi et quelle se porte bien . A plus le s
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, espero que te lo hayas pasado bien en esta aventura, que hayas disfrutado con pablo y que al fin hayas disminuido tu miedo al agua, espero que no hayas tenido miedo a conocer gente nueva ni a hablar en inglés. Ahora mirarás la galería y te acordarás siempre de este viaje, disfruta.
By YoDelFuturo ®
Holiiii querida Ange del futuro. Que raro se siente hacer esto, sabes? escuche de esto durante mucho tiempo y siempre quise hacerlo pero nunca me animaba, quizá por el miedo que me causaba que lo escribiera la tú del pasado no le gustara a la tú del futuro; eso sonó algo confuso pero sé que tú me entiendes. Me hubiese gustado también hacer esto antes y que la tú de 16 hubiese podido escribir todo lo que sentía y todos esos miedos que nos perseguían para que la tú de ahora con 22 pudiese ver todo lo que has logrado y aunque con miedo aun continuas; y si, en ese lapso de ese tiempo también pasaste por muchas cosas dolorosas pero es tu resiliencia la que te sigue manteniendo en pie. Ange, querida Ange, estamos a 1 mes y algunos días (15 para ser exactas) para que se cumplan 5 años desde que mamá partió de este mundo y el dolor sigue ahí presente tal como el primer día y van a existir días donde la extrañes aun más, ese dolor no desaparecerá jamas y aunque apenas estas aprendiendo a vivir con ello anhelo que hayas aprendido mas allá del vivir con eso más bien a vivir en su honor pues aunque tengas dudas, miedo y creas que no, sé que desde donde sea que ella este se siente muy orgullosa de ti y de todo lo que has logrado. Justo ahora no estas pasando por un buen momento y si te soy sincera no sabes como continuar pero confío en que tu yo del futuro si sabe las respuestas, has pasado por mucho pequeña y últimamente has estado sintiendo que ya no das más, que todo se ha juntado. Tu principal problema es que no puedes reconocer tus logros aun cuando sabes cuanto te ha costado conseguirlos, espero de todo corazón que cuando estes leyendo esto eso haya cambiado aunque sea un poco, eres maravillosa y vales mucho Ange, por favor ya no permitas más que tu valor este definido por lo que dicen y piensan los demás, tienes un corazón muy bonito y noble aunque no todos puedan verlo; también espero que ya no seas tan solitaria y dejes de esconderte cuando las cosas van mal sabes que eso no te hace bien, también espero que te hayas animado a ir a terapia no es un secreto que aunque hace 2 meses te hayas graduado como Psicóloga, le tienes miedo a ir a terapia por culpa de una mala experiencia pero también sabes que no puedes con todo sola como has querido creer. Eres fuerte y confío en que podrás con esto y mucho más solo no puedes hacerlo sola. Ese miedo irracional que tienes de no casarte joven, formar una familia o simplemente encontrar el amor, es solo eso MIEDO Ange tienes 22 años no puedes pretender tener tu vida resuelta ya, sal, disfruta y vive sin miedo, cuando estes leyendo esto se supone deberías tener 26 años y puede que eso a lo que en este momento le temes ya lo hayas logrado y si no es así tampoco hay nada malo en eso, el problema nunca vas a ser tú y lo sabes, tu capacidad de amar es inmensa y ya una vez lo descubriste aunque el desenlace te haya dejado meses deseando no volver a sentir nada y llorando sin poder parar, esa es la prueba de que cuando amas lo haces sin miedo, deseo para ti mucha felicidad y que encuentres alguien que jamas dude de tu valor, de tu amar ni de tu rara forma de hacer sentir especial a todos los que te rodean, si ya encontraste a esa persona porfa no lo sabotees; te conozco Ange ese pensamiento de no creerte merecedora a veces sabotea cosas bonitas y no te permite vivir con plenitud el ahora. Por otro lado espero que Lau y Eva sigan siendo parte de tu vida, ellas salvaron parte de ti cuando llegaste a vivir a Bucaramanga que por cierto justo ahora amas esta ciudad y de tus mayores anhelos es seguir viviendo aquí, no sé si eso se haya cumplido o si estes viviendo en otra ciudad o incluso país lo único que espero es que donde sea que te encuentres estes feliz y que haya encontrado tu lugar. Papá ha estado un poco enfermo y eso te tiene mal, te aterra el simple hecho de pensar que te haga falta, es tu mayor amor y después de la perdida de mamá el se convirtió completamente en tu todo; últimamente te has sentido culpable por estar lejos y te han llegado pensamientos algo catastróficos quizá porque en algunas conversaciones algunas cosas de las que te dice papá suenan a despedida y es que papá no puede irse todavía, es más no puede irse nunca, te faltan muchas cosas por lograr y sobretodo devolverle un poco de todo lo que él y mamá te dieron, te falta poderle compra todo lo que el quiera y se merece, llevarlo a viajar por todo el mundo ya que por trabajar tanto para que a ti y ato hermana no les faltara nunca nada y poder darles esa vida que el nunca tuvo, jamas pudo hacer todos esos viajes que soñó y tú te prometiste trabajar mucho para dárselos y cumplirle todas esas cosas que de niño deseo y jamas pudo tener por problemas económicos y por lo cual el trabajo desde muy niño para que tu hermana y tú jamas tuvieran que pasar por eso, lo que implico que los deseos y sueños de el pasaran a un segundo plano; así que Ange espero y deseo que papá siga contigo y que para cuando leas esto ya hayas podido devolverle a papá un poquito de todo lo que ha hecho por ti. Ya por último Ange nunca olvides de ser feliz, no dejes de sonreír, de ser tan espontánea y sobretodo de ser tan intensa con lo que sientes; eso es parte de tu esencia. Te ama la Ange del pasado.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro a un año deque me incorporo en marc me siento feliz de haber logrado metas y sueños y quiero seguir cumpliendolo hoy y en los siguientes años aportando mi granito de arena como el día que ingresé por primera vez y estoy agradecido con mi supervisor y con la empresa por lo que eh conseguido hasta ahora
By YoDelFuturo ®
By YoDelFuturo ®
By YoDelFuturo ®
Querida Lucía del Futuro, ¿Cómo estás? ¿Lograste estudiar Kinesiología como soñabas? Me pregunto si estás trabajando en algo que te apasiona, si ayudas a las personas a sentirse mejor con lo que hacés. ¿Te acordás de todo el esfuerzo que hiciste para llegar hasta ahí? ¿Seguís rodeada de gente que te apoya y te quiere bien? Ojalá hayas crecido mucho, pero sin perder tu esencia. Solo quiero decirte que acá estoy, empezando este camino con mucha ilusión. No te olvides nunca de por qué empezaste. Con cariño, Lucía
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me siento bien y estoy orgulloso de pasar de ano y recuerda que vos a ser ssl y unirte en El equipo de futbol de la escuela y quiero que recuerdes que la persona que mas Amaras y TE amara ESTA esperandote Junto con los planes que DIos hace en vos adios y muy Buenas
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del futuro, ¿como estás? ya tenes 18 años y estoy muy orgullosa de vos, ¿qué pensás estudiar? acordate que tenemos todavía pensado ser criminalista o abogada penal, ambas suenan buenísimas y además que nos gusta las leyes y politica, qué lindo. Ya te dieron un psicólogo o tuviste algún intento de suicidio más? Espero que no, tengo la esperanza de que continuemos con vida, muy en el fondo. ¿Volviste a ser amiga de Xian? espero que si porque yo lo extraño mucho. Cuantás parejas tuvimos ya? Ganaste plata o hiciste algo que llenó de orgullo a tu familia? Hubieron más peleas? No sé qué más decirte, pero te deseo lo mejor y espero puedas irte a formosa o buenos aires a estudiar, yo no quiero seguir en San Martin de Los Andes, así que por favor, andate.
By YoDelFuturo ®
Hola, cómo estás? Hoy tuve sesión con la psicóloga y me siento bastante mal, ha sido de esos días en los que sientes que el dolor nunca se irá, dónde te sientes estancada con el mundo, un día en qué el elegiste vivir pero odias estar. Que es Bruce para mí? Bruce es amor, nuestro primer amor de hecho, él lo es todo en nuestra vida, es cariño, es lealtad, es alegría, es optimismo, perseverancia, es mi bebé, mi niño, mi amor bonito y el amor de mi vida. No tengo forma de expresar en palabras todo lo que me hizo sentir, nos hizo sentir. Ya no está desde hace casi 15 meses, ha sido difícil, no? Te sientes más optimista con la vida o sigues sintiendo que ya nada vale la pena, que te quieres rendir pero no puedes por cobardía o tal vez por amor/respeto a tu familia y amigos? No sé, solo sé que no quiero estar en estar realidad, tengo 19 años no sé por qué me lanzo a morir, me enoja tanto eso, pero como hago desaparecer todo el dolor que me hace querer desaparecer? El dolor que me hace estar tirada en mi cama llorando? Al menos ya no estamos igual que hace un año donde nos la pasamos llorando todo el día, durmiendo poco y comiendo nada. Espero que sigamos vivas el próximo año, espero que ya no sintamos tanto dolor en nuestro corazón, lo extraño tanto a él y a mamá. Cómo puedo vivir así? Sigo viviendo así como ahora? Sigo en Argentina o estoy en Perú? Dejame decirte que lo intento, de verdad intento salir adelante aunque a veces es bastante complicado jaja. Todos siguieron sus vidas y nosotras nos quedamos aquí, encerradas con nuestro dolor, sobreviviendo cada día para no hacer llorar a mi papá, a Karla, a Anel, a Jimena o a la Aleja (mi abuela). No sabes cómo quisiera rendirme, tirar todo a la basura pero eso sería egoísta de mi parte. Sinceramente espero que estemos mejor que ahora, espero que sonriamos desde el corazón y que tengamos más motivos para querer vivir aunque ahora no se sienta como tal. Te abrazo con el alma y te agradezco por ser tan valiente aunque tengas el corazón roto en mil pedazos.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Espero que cuando leas esta carta estés bien, en paz contigo mismo y orgulloso de todo lo que has conseguido. No sé exactamente en qué momento de tu vida te encontrarás, pero quiero recordarte quién eras hoy y lo que soñabas. En este momento, estás aprendiendo, creciendo y tratando de encontrar tu camino. A veces te sientes perdido o con dudas, pero también tienes ganas, esperanza y fuerza. No olvides lo lejos que has llegado, incluso cuando las cosas no salen como esperabas. Quiero que sigas creyendo en ti, aunque el mundo te ponga a prueba. Recuerda que tus errores no te definen, son parte del camino que te ha hecho más sabio y más fuerte. Sigue cuidando de las personas que te importan, sigue soñando en grande y no pierdas la curiosidad ni la pasión por lo que haces. Si las cosas te van bien, celébralo. Si no, respira y recuerda que ya has superado momentos difíciles antes. Mírate con cariño, perdónate lo necesario y sigue adelante con la cabeza en alto. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada Pía, Hoy es 12 de junio y pronto serán las 10:00 AM, creo que es el día más frio a lo que va del año, el termómetro marca -1 grado Celsius. ¿Aún sigues odiando la lluvia, tanto como yo ahora? no sé, pero toda desgracia aun sigo relacionándola con la lluvia. Hace unos días atrás, salí a tomar un daiquiri como solía hacerlo en la juventud mientras llovía poquito, o casi poquito. La Marjorie quería ir a uno cercano al metro Macul, pero al llegar ya no quedaban mesas disponibles más que una que estaba a medio pasillo y que indudablemente sentía que compartía mesa con el de al lado ya que no había una real distancia, así que decidimos partir a otro bar. Pedí un auto y llega un joven con obesidad mórbida que apenas me saludo y partió rápido la carrera, en su volante tenía restos de comida chatarra, bebidas en botellas a medio tomar y un celular conectado a la música que sin duda iba más pendiente del videoclip que de la ruta, a tal punto que casi chocamos en una vuelta que tuvo que dar. Quise bajarme antes y nos equivocamos porque en realidad no era un bar, si no, un local de comida rápida y que la Marjorie se confundió, así que ya comencé a sentir que debía volver a casa ya que todo estaba saliendo mal y bueno, todo lo malo que alguna vez he experimentado ha sido en día lluviosos. ¿seremos nosotras que llamamos a que pasen cosas malas en estos días? no sé, pero las ganas de tomar un daiquiri eran más grandes, así que decidí caminar hasta la estación y tomar el metro que me dejaría en las terrazas... mala idea. Pedí el anhelado Dairiqui en el cual sabia a nada, el ambiente estaba toxico y bueno la marjorie temblaba del frio. Quise que fuéramos las princesas de Disney o el intento, así que nos fuimos antes de las 12:00 PM, decidimos tomar un auto y como hacía frio y la humedad la sentía tanto, tanto al punto que sobrepasaba las zapatillas que compramos en la feria en la zona donde venden todo de dudosa procedencia y que me encanta ir... partimos y tomamos el primer auto que vimos. ¿Recuerdas esto? El chofer estaba muy borracho, apenas podía hablar y pucha, la Marjorie andaba con blusita y una chaqueta de mezclilla (antes muerta que sencilla, en este caso abrigada...) así que de primera instancia no me percate, fue entonces que solo atine a hablarle para que no se quedara dormido, (La casa quedaba a 2 km de distancia del bar, qué más da después de todo...) el tipo no tenía para darme el cambio y tuvimos que acompañarlo a que se comprara un completo para que pudiera darme el vuelto. Al final nunca nos dejó en la casa, nos expuso al peligro y me cobro 3 mil pesos por eso y para más remate, un auto gris nos persiguió en eso que caminábamos para llegar a la casa en una calle oscura y solitaria junto a ella, junto a mi piedra en mi mano y mis zapatillas húmedas... (es que igual fuimos a la botillería de la esquina por un vino para pasar el susto) creo que nos quería asaltar, pero quizás tuvo compasión o le dio miedo mi piedra o quizás ninguna de las dos y solo me encontró pobre para robarme o quizás ninguna de las anteriores. a veces dentro de mi incoherente agnostidad pienso que Diosito me cuida. Amada Pía, ¿aun sigues pensando que la lluvia trae desgracias? no sé, pero dudo que alguna vez deje de exponer mi vida en los días así. quizás, solo quizás, inconscientemente quiero mor¡r y solo busco días lluviosos. (en verdad solo estoy siendo dramática, no te preocupes bebé) espero tu respuesta. Pía, 28 años.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, se feliz,porque ser feliz tambien es ser tu, haslo que la peor sensasion es EL AREPENTIMIENTO.te quiero mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quiero contarte q estamos en el dia 12 de junio en el año 2023 estoy muy ansioso x leer mi carta en el futuro... este año en la escuela me esta yendo muy bien y tambien juego al futbol en el equipo de cerrito soy muy feliz junto a mis padres y hermanos vivo en oficial 185 y voy ala escuela 12 bueno espero la carta del futuro pronto chauuuuu!!!! querido yo
By YoDelFuturo ®
hola me llamo matheo tengo 12 años, como esta messi para el mundial 2026¿¿ di maria?? y lautaro? y el dibu?? ayer él muerto de lautaro erro un gol clarisimo, se salvo que fue offside. como esta la familia?
By YoDelFuturo ®
QueridETORKIZUNEKO NI Aupa etorkizuneko ni, lehenik eta behin espero dut obeto sentitzea, hau da behintzat antsietate gutxi izatea eta zulo beltz honetik behintzat pixkat irten ahal izana. Espero dut, lagun onak izatea eta ez zure sentimenduekin jolastea, espero dut unibertsitatean egonez gero antsietaterik gabe joatea eta ez jazatea minrik bestetatik. Espero dut medikamentuekin bukatu ahal izana eta bizitza on bat zer den ikustea, espero dut zure lagunekin egotean inseguritaterik ez egotea eta ahots horiek ezta ere. Baina, txarto bazaude, espero dudala ezetz, ezatea super fuerte zarela Leire eta danekin ahal duzula, txikitatik pasa duzunetik orain arte eta bizirik egotea ya da super ikaragarria, duela 3 urte momentu zailenetariko batetik pasa zinen eta ia egunero bizitza kendu nahi zenuen eta hemen zaude, Leire. Baita ere, espero dut pertsona horretaz pentsatzerakoan zure buruari mina ez egitea eta jo berarekin eramaten bazara dependentzia emotzional bat erditik egon gabe, espero dut zoriontzua izatea bera alboan egoteagatik, badakizulako pertsona hori zuretzat super garratsitzua dela Leire. Espero dut zure psikologoarekin jarratzen baduzu ondo egotea eta psikiatrarekin jarraitzen baduzu, baita ere. Espero dut zure katua maitatzea beti egin duzun bezala. Espero dut Joneren laguna jarraitzen izatea, txikitatik izan da zure laguna eta duela urte batzuk asko lagundu zizun, zure alboan egon zelako zure denboraldi txar horrretatik pasa zenuenean. Espero dut, psikologia ikasten bazaude super gustura egotea ikasten hori, dakizunez, osasun mentalako mundua zuretzat super garratsitzua dela eta asko gustatzen zaizula, Leire. Honekin amaitzeko, gaixotasun mentalak badituzu, aurrera jarraitu beti egin duzun bezala eta ez zaude bakarrik, profesionalak alboan dituzu eta laguntza behar baduzu zenbaki horri deitu edo saiatu zure amari ezaten Leire. Izan gogorra !!
By YoDelFuturo ®