Querido Yo del Futuro: Espero que cuando leas esta carta te sientas orgullosa de todo lo que has logrado. Hoy te escribo desde una etapa de aprendizaje, sueños, dudas y muchos esfuerzos. Quiero que recuerdes a la persona que comenzó este camino con miedo, pero también con la valentía de intentarlo. Deseo que nunca olvides por qué elegiste estudiar educación infantil: el deseo de acompañar, enseñar y dejar una huella positiva en la vida de los niños y niñas. Espero que sigas siendo una persona sensible, empática y comprometida con lo que amas. Si en algún momento te sientes cansada o desanimada, recuerda todo lo que has superado para llegar hasta donde estás. Confía en ti, en tus capacidades y en la fuerza que siempre has tenido para levantarte y seguir adelante. Ojalá hayas cumplido muchas de tus metas, pero sobre todo espero que seas feliz, que te sientas en paz contigo misma y que sigas construyendo la vida que sueñas. Con cariño, Adriana del presente ❤️
By YoDelFuturo ®
Hola ya sabes quien soy, te escribo desde el dia 28-05-2026, no hace falta preguntar nada , mañana, sabado, vas a salir con tu pareja, o quizas llegando al fondo del san vicente de paul donde vives, diagonal a una tienda, no avises a tus amigos solo responde este correo con un: c.a c.a .ua
By YoDelFuturo ®
Querida Denisse: Ya pasó. Todo ese peso que cargaste, la incertidumbre, el dolor, la ansiedad, las vueltas que le dabas en la cabeza a cosas que nunca tuvieron una respuesta decente, ya es pasado. Ya no vive en tu presente, vive en algún archivo viejo de tu memoria que cada vez vas a abrir menos. Sé que en algún momento dudaste. No de él, porque a él ya lo tenías bien leído, sino de ti misma. Dudaste de si lo que sentiste fue real, de si merecías lo que pasó, de si debías esperar algo, una disculpa, una explicación, algo que cerrara bien el capítulo, de por qué aguantaste tanto. Nunca llegó. Y sabes qué, está bien que no haya llegado, porque aprendiste a cerrar tú sola sin necesitar que él pusiera el punto final. Y no olvides lo que pasaste. No lo olvides, no porque debas cargar rencor, sino porque tu memoria es tu escudo. Recuerda las noches que no dormiste bien, las veces que dudaste de ti misma por culpa de alguien que no lo merecía, todo lo que te costó volver a estar en paz. Eso no se borra, y no tiene por qué borrarse. Amar nunca fue algo malo. De todo esto aprendiste eso, y es quizás lo más valioso que te llevas. Amaste bien, amaste de verdad, lo diste todo. El problema nunca fuiste tú ni la forma en que quisiste, el problema fue que para él nunca fue suficiente, y eso, por doloroso que sea, ya no es tu problema resolver. Descifrar por qué nunca lo fue suficiente, por qué actuó como actuó, por qué eligió lo que eligió, eso ya no te corresponde. Intentaste, y no pudiste, y está bien. No todo tiene explicación que valga la pena buscar. Porque lo que más dolió no fue el fin. Fue el engaño. Justo eso de lo que tanto le temías al amor, la traición, la mentira, lo que dijiste desde el principio que no podrías soportar. Fuiste clara desde el inicio, honesta, sin rodeos, y aun así pasó. Y eso dolió demasiado, claro que sí. Tiene todo el sentido que haya dolido así de profundo, porque no fue solo una herida de amor, fue una herida de confianza. Pero míralo así: tu miedo más grande se cumplió, y aquí sigues. Lo sobreviviste, que si en algún segundo se sintió como si fuera el fin del mundo, créeme que fue eso, un segundo. Y si un día, en un momento de debilidad, Dios lo pone en tu camino, no como castigo sino como prueba, para ver si de verdad aprendiste la lección, sé fuerte. Respira. Piensa en todo lo que sufriste, en todo lo que costó sanar, y desde ahí perdónalo. No por él, sino para que no ocupe ni un centímetro más de tu paz. Perdónalo y sigue caminando sin voltear. Porque lamentablemente de amor no se muere. Ojalá fuera más fácil. Pero felizmente de amor tampoco se muere, y eso significa que todo lo que sentiste, por real e intenso que haya sido, tiene fecha de caducidad. Esto pasa. Tú sigues. No hay nada pendiente con él. No hay disculpa que esperar, no hay conversación que tenga sentido, no hay versión paralela donde valió la pena. No existe esa versión, y jamás va a existir porque incluso si se hubiera perdonado, si te volviese a buscar, simplemente esta herida del engaño es demasiado grande para pasarla por alto. Lo que sí existe eres tú, entera, habiendo amado sin vergüenza, sin deber nada, sin esperar nada de alguien que nunca estuvo a tu altura. Y el proceso, Denisse, fue un desastre hermoso y desordenado. Hubo días en que lo amabas, días en que lo odiabas, días en que lo extrañabas por algo tan tonto que daba vergüenza. Hubo momentos en que creíste que habías retrocedido al inicio. No era verdad. Cada vuelta del ciclo fue un poco menos intensa que la anterior, aunque no lo pareciera en el momento. Sanar no fue lineal, y no tenía por qué serlo. Todo ese desorden también fue parte del proceso, y también estuvo bien. Ya pasó, Denisse. Y estás bien. Con cariño, Tú
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,
By YoDelFuturo ®
Hola soy Mateo del pasado, esta carta te la estoy escribiendo justo el dia 28-5-2026- solo queriendo decir mañana viernes te va a pasar algo que te vas a quedar loco, asi que cuando te llegue este correo avisame para ir a comer las papas de 1 dolar.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,me encanta el futbol y me cuesta mucho ingles y lengua y me preocupa que me quede espero sacarme la eso cancion fav no tengo y peli tampoco yo cre que canbiare fisicamente y mentalmente lo que mas me gusta comer un kebap con mis amigos
By YoDelFuturo ®
Quérido yo del futuro, Querido Yo del Futuro,
By YoDelFuturo ®
Hola, nosotros del futuro, tenemos 6 mesesitos. ¿Matías sigue de conteston? ¿Que hacemos en este momento? ¿Ya vivimos juntos? ¿Tenemos mascotas? ¿Matías aprobó química? ¿Que estamos estudiando? ¿Zayra pudo estudiar ingeniería informática? Si no ¿Te gusta lo que estás ni estudiando? ¿Matías se hizo la vasectomía? ¿Tuvieron una pelea fea? ¿Zayra sigue siendo amiga de Dante? ¿Siguen jugando free? ¿Son felices como están ahora? ¿Si tienen mascotas quien le puso los nombres? ¿Que es de la vida de isi? ¿Los abuelos de nosotros siguen vivos? ¿Sigo siendo el omeguita de Zayra? ¿Mati trabaja? ¿Mati tiene buena relación con su suegro? ¿Con que persona cercana se pelearon? ¿Si paso algo feo que paso? Si tienen que hablar de algo que les cueste hablenlo ahora ¿Matías se hizo el corte de pelo que le dije? ¿Salió bien mi recepción?
By YoDelFuturo ®
Hola, nosotros del futuro, tenemos 6 mesesitos. ¿Matías sigue de conteston? ¿Que hacemos en este momento? ¿Ya vivimos juntos? ¿Tenemos mascotas? ¿Matías aprobó química? ¿Que estamos estudiando? ¿Zayra pudo estudiar ingeniería informática? Si no ¿Te gusta lo que estás ni estudiando? ¿Matías se hizo la vasectomía? ¿Tuvieron una pelea fea? ¿Zayra sigue siendo amiga de Dante? ¿Siguen jugando free? ¿Son felices como están ahora? ¿Si tienen mascotas quien le puso los nombres? ¿Que es de la vida de isi? ¿Los abuelos de nosotros siguen vivos? ¿Sigo siendo el omeguita de Zayra? ¿Mati trabaja? ¿Mati tiene buena relación con su suegro? ¿Con que persona cercana se pelearon? ¿Si paso algo feo que paso? Si tienen que hablar de algo que les cueste hablenlo ahora ¿Matías se hizo el corte de pelo que le dije? ¿Salió bien mi recepción?
By YoDelFuturo ®
Carta para mi yo del futuro Quien soy yo ahora: soy una chica sencilla, con unos ojos cafés hermosos por cierto, con unos cachetes y demasiadas pecas aunque yo las llamaría estrellas por que son las que siempre me acompañan también soy una chica con el cabello lacio y muy terco por cierto no se deja peinar, también soy una chica morenita que mide tan solo 1.60m y que le fascina ver kdramas estoy loca por eso y Luque también me encanta ver series de amor pero esas ya son latinoamericanas, me gusta leer aunque se me olvide abeses soy muy flojilla pero me gusta eso cuenta mucho ah también me gusta pintar y escuchar música me encanta escuchar música en inglés o en coreano como BTS o Taylor Swift, creo que esta etapa acabará por que tengo que seguir mis sueños tengo crecer conocer a demás personas, pero sé que no voy dejar de ser esa chica que le gusta creer en el amor por qué por eso me gusta ver tantos kdramas y series de amor yo amo eso, también me faltó algo soy una chica que quiere mucho a su mamá y a su hermanita menor, han estado conmigo en las malas y en las buenas las quiero mucho a ellas sin ellas mi vida no tuviera sentido. Como me siento al cerrar esta etapa de mi vida: tengo miedo y muchas confusiones por lo que se valla a venir de ahora en adelante será un reto muy muy grande ya no seré una adolécete ahora seré una jovencita, creo que será divertido pero también sé que será complicado habrán caídas y rompe corazones y mucho llanto por qué soy muy chillona sé que también habrán momentos en los que ya no pueda pero me levantaré con miedo y seguiré luchando por mis sueños sé que lo lograré confío en mí y en Dios. Que fue lo más importante que viví: yo creo que fue la evolución de la comunicación con mi mamá era difícil antes chocábamos mucho pero hubo una sola noche para que nosotras nos comunicáramos hija y madre fue hermoso lloré mucho y también ella. Lo que aprendí fue que no debo de confiar en personas por qué al final te traicionan, por más que tú creas que esa persona no te traicionara no confíes se dura no te veas débil frente a él o a ella. Personas que marcaron mi vida: me lastimó, pensé que era la persona que me iba amar de verdad pero me equivoqué, me enamoré muy fuerte de él asta al punto de ya dormir bien ni comer bien me veía muy mal ya salí de eso pero creo que lo más duro que pudo pasar con él fue que me allá engañado con un hombre y a los dos meses de terminar me aya enterado de que ya estaba hablado con alguien más, él me marcó mucho es la razón por la que ya no confío, me dañó asta al punto de hacerme sentir mal en mi cumpleaños, gracias a Dios, a mis amigos y a mi mamá ya salí de ahí ya soy feliz y estoy mejor, me siento nueva y recuperada. Mi sueños y metas: quiero entrar a esa universidad pública no quiero que mi mamá gaste en una privada para que estudie ya no quiero que se mate trabajando por mí, quiero que mi papá me apoye más económicamente, quiero graduarme de licenciada en Psicología, quiero entra a trabajar a un hospital pero también quiero trabajar con famosos dándoles terapia, quiero mudarme lejos tal vez a Corea creo que es una meta muy grande pero quiero hacerla, también me gustaría bailar en conciertos de famosos, quiero viajar a muchos países quiero conocer a más personas hacer amigos de otros países tratar de ya no ser tan extrovertida jsjsjs, también quiero enamorarme de alguien que si me quiera y sobre todo quiero volver a confiar ya no tener miedo de eso, del amor por una parte si me gusta pero por otra parte da miedo que te dejen con el amor en las manos, pero yo sí quiero enamorarme de un alto chinito y caballeroso otra de mis metas es sacar a mi mamá de viaje irme con ella de viaje junto con mi hermana tal vez llevarme a mi mamá unos meses fuera de donde estamos ahora quiero hacerla sentir bien quiero que conozca, quiero trabajar para que ella ya no trabaje quiero cuidarla así como ella me cuido yo quiero asearla sentir bien quiero que sea feliz también ella y también quiero que sea amada, también quiero casarme y tener hijos una hermosa casa y quiero muchos paseos en familia, también quiero escribir quiero hacer un libro escrito por mí para que la gente vea lo valiosa que soy y también quiero que me valla bien en la vida, que tenga salud y paz y también quiero que mi familia tenga salud y paz y que siempre me esté apoyando en cada decisión que yo tome. Un mensaje de motivación para mí yo del futuro: no dejes de brillar se tu misma ríe canta, llora, baila, grita, enójate se tu misma solo no dejes de ser tu, no cambies por complacer a los demás, nadie debe de decidir qué hacer con tu vida, solo se tu, acuérdate de todo lo que pasaste ya has pasado por mucho y ávido gente que te a hecho sentir mal por tus actitudes y acciones y lo has superado así que no te rindas se tu misma confía en ti y en Dios y que todo saldrá bien acuérdate que mami siempre estará contigo no lo olvides que ella te espera con los brazos abiertos en casa. Una promesa personal: prometo ya no sentir sola aunque esté sola, prometo ya no causarle daño a los demás por mis palabras, prometo ya no mentir a mi mamá, prometo hecharle ganas a mis estudios y superarme y prometo ser feliz muy feliz. Espero nunca olvidar lo fuerte que fui conmigo misma al superar todos los problemas que pasé, y espero nunca olvidar que hubo mucha gente que me apoyó cuando estaba mal. Posdata: 𝓓𝓢𝓡
By YoDelFuturo ®
Querida Lucía del Futuro, ¿Cómo estás? ¿Lograste estudiar Kinesiología como soñabas? Me pregunto si estás trabajando en algo que te apasiona, si ayudas a las personas a sentirse mejor con lo que hacés. ¿Te acordás de todo el esfuerzo que hiciste para llegar hasta ahí? ¿Seguís rodeada de gente que te apoya y te quiere bien? Ojalá hayas crecido mucho, pero sin perder tu esencia. Solo quiero decirte que acá estoy, empezando este camino con mucha ilusión. No te olvides nunca de por qué empezaste. Con cariño, Lucía
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me siento bien y estoy orgulloso de pasar de ano y recuerda que vos a ser ssl y unirte en El equipo de futbol de la escuela y quiero que recuerdes que la persona que mas Amaras y TE amara ESTA esperandote Junto con los planes que DIos hace en vos adios y muy Buenas
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del futuro, ¿como estás? ya tenes 18 años y estoy muy orgullosa de vos, ¿qué pensás estudiar? acordate que tenemos todavía pensado ser criminalista o abogada penal, ambas suenan buenísimas y además que nos gusta las leyes y politica, qué lindo. Ya te dieron un psicólogo o tuviste algún intento de suicidio más? Espero que no, tengo la esperanza de que continuemos con vida, muy en el fondo. ¿Volviste a ser amiga de Xian? espero que si porque yo lo extraño mucho. Cuantás parejas tuvimos ya? Ganaste plata o hiciste algo que llenó de orgullo a tu familia? Hubieron más peleas? No sé qué más decirte, pero te deseo lo mejor y espero puedas irte a formosa o buenos aires a estudiar, yo no quiero seguir en San Martin de Los Andes, así que por favor, andate.
By YoDelFuturo ®
Hola, cómo estás? Hoy tuve sesión con la psicóloga y me siento bastante mal, ha sido de esos días en los que sientes que el dolor nunca se irá, dónde te sientes estancada con el mundo, un día en qué el elegiste vivir pero odias estar. Que es Bruce para mí? Bruce es amor, nuestro primer amor de hecho, él lo es todo en nuestra vida, es cariño, es lealtad, es alegría, es optimismo, perseverancia, es mi bebé, mi niño, mi amor bonito y el amor de mi vida. No tengo forma de expresar en palabras todo lo que me hizo sentir, nos hizo sentir. Ya no está desde hace casi 15 meses, ha sido difícil, no? Te sientes más optimista con la vida o sigues sintiendo que ya nada vale la pena, que te quieres rendir pero no puedes por cobardía o tal vez por amor/respeto a tu familia y amigos? No sé, solo sé que no quiero estar en estar realidad, tengo 19 años no sé por qué me lanzo a morir, me enoja tanto eso, pero como hago desaparecer todo el dolor que me hace querer desaparecer? El dolor que me hace estar tirada en mi cama llorando? Al menos ya no estamos igual que hace un año donde nos la pasamos llorando todo el día, durmiendo poco y comiendo nada. Espero que sigamos vivas el próximo año, espero que ya no sintamos tanto dolor en nuestro corazón, lo extraño tanto a él y a mamá. Cómo puedo vivir así? Sigo viviendo así como ahora? Sigo en Argentina o estoy en Perú? Dejame decirte que lo intento, de verdad intento salir adelante aunque a veces es bastante complicado jaja. Todos siguieron sus vidas y nosotras nos quedamos aquí, encerradas con nuestro dolor, sobreviviendo cada día para no hacer llorar a mi papá, a Karla, a Anel, a Jimena o a la Aleja (mi abuela). No sabes cómo quisiera rendirme, tirar todo a la basura pero eso sería egoísta de mi parte. Sinceramente espero que estemos mejor que ahora, espero que sonriamos desde el corazón y que tengamos más motivos para querer vivir aunque ahora no se sienta como tal. Te abrazo con el alma y te agradezco por ser tan valiente aunque tengas el corazón roto en mil pedazos.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Espero que cuando leas esta carta estés bien, en paz contigo mismo y orgulloso de todo lo que has conseguido. No sé exactamente en qué momento de tu vida te encontrarás, pero quiero recordarte quién eras hoy y lo que soñabas. En este momento, estás aprendiendo, creciendo y tratando de encontrar tu camino. A veces te sientes perdido o con dudas, pero también tienes ganas, esperanza y fuerza. No olvides lo lejos que has llegado, incluso cuando las cosas no salen como esperabas. Quiero que sigas creyendo en ti, aunque el mundo te ponga a prueba. Recuerda que tus errores no te definen, son parte del camino que te ha hecho más sabio y más fuerte. Sigue cuidando de las personas que te importan, sigue soñando en grande y no pierdas la curiosidad ni la pasión por lo que haces. Si las cosas te van bien, celébralo. Si no, respira y recuerda que ya has superado momentos difíciles antes. Mírate con cariño, perdónate lo necesario y sigue adelante con la cabeza en alto. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada Pía, Hoy es 12 de junio y pronto serán las 10:00 AM, creo que es el día más frio a lo que va del año, el termómetro marca -1 grado Celsius. ¿Aún sigues odiando la lluvia, tanto como yo ahora? no sé, pero toda desgracia aun sigo relacionándola con la lluvia. Hace unos días atrás, salí a tomar un daiquiri como solía hacerlo en la juventud mientras llovía poquito, o casi poquito. La Marjorie quería ir a uno cercano al metro Macul, pero al llegar ya no quedaban mesas disponibles más que una que estaba a medio pasillo y que indudablemente sentía que compartía mesa con el de al lado ya que no había una real distancia, así que decidimos partir a otro bar. Pedí un auto y llega un joven con obesidad mórbida que apenas me saludo y partió rápido la carrera, en su volante tenía restos de comida chatarra, bebidas en botellas a medio tomar y un celular conectado a la música que sin duda iba más pendiente del videoclip que de la ruta, a tal punto que casi chocamos en una vuelta que tuvo que dar. Quise bajarme antes y nos equivocamos porque en realidad no era un bar, si no, un local de comida rápida y que la Marjorie se confundió, así que ya comencé a sentir que debía volver a casa ya que todo estaba saliendo mal y bueno, todo lo malo que alguna vez he experimentado ha sido en día lluviosos. ¿seremos nosotras que llamamos a que pasen cosas malas en estos días? no sé, pero las ganas de tomar un daiquiri eran más grandes, así que decidí caminar hasta la estación y tomar el metro que me dejaría en las terrazas... mala idea. Pedí el anhelado Dairiqui en el cual sabia a nada, el ambiente estaba toxico y bueno la marjorie temblaba del frio. Quise que fuéramos las princesas de Disney o el intento, así que nos fuimos antes de las 12:00 PM, decidimos tomar un auto y como hacía frio y la humedad la sentía tanto, tanto al punto que sobrepasaba las zapatillas que compramos en la feria en la zona donde venden todo de dudosa procedencia y que me encanta ir... partimos y tomamos el primer auto que vimos. ¿Recuerdas esto? El chofer estaba muy borracho, apenas podía hablar y pucha, la Marjorie andaba con blusita y una chaqueta de mezclilla (antes muerta que sencilla, en este caso abrigada...) así que de primera instancia no me percate, fue entonces que solo atine a hablarle para que no se quedara dormido, (La casa quedaba a 2 km de distancia del bar, qué más da después de todo...) el tipo no tenía para darme el cambio y tuvimos que acompañarlo a que se comprara un completo para que pudiera darme el vuelto. Al final nunca nos dejó en la casa, nos expuso al peligro y me cobro 3 mil pesos por eso y para más remate, un auto gris nos persiguió en eso que caminábamos para llegar a la casa en una calle oscura y solitaria junto a ella, junto a mi piedra en mi mano y mis zapatillas húmedas... (es que igual fuimos a la botillería de la esquina por un vino para pasar el susto) creo que nos quería asaltar, pero quizás tuvo compasión o le dio miedo mi piedra o quizás ninguna de las dos y solo me encontró pobre para robarme o quizás ninguna de las anteriores. a veces dentro de mi incoherente agnostidad pienso que Diosito me cuida. Amada Pía, ¿aun sigues pensando que la lluvia trae desgracias? no sé, pero dudo que alguna vez deje de exponer mi vida en los días así. quizás, solo quizás, inconscientemente quiero mor¡r y solo busco días lluviosos. (en verdad solo estoy siendo dramática, no te preocupes bebé) espero tu respuesta. Pía, 28 años.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, se feliz,porque ser feliz tambien es ser tu, haslo que la peor sensasion es EL AREPENTIMIENTO.te quiero mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quiero contarte q estamos en el dia 12 de junio en el año 2023 estoy muy ansioso x leer mi carta en el futuro... este año en la escuela me esta yendo muy bien y tambien juego al futbol en el equipo de cerrito soy muy feliz junto a mis padres y hermanos vivo en oficial 185 y voy ala escuela 12 bueno espero la carta del futuro pronto chauuuuu!!!! querido yo
By YoDelFuturo ®
hola me llamo matheo tengo 12 años, como esta messi para el mundial 2026¿¿ di maria?? y lautaro? y el dibu?? ayer él muerto de lautaro erro un gol clarisimo, se salvo que fue offside. como esta la familia?
By YoDelFuturo ®
QueridETORKIZUNEKO NI Aupa etorkizuneko ni, lehenik eta behin espero dut obeto sentitzea, hau da behintzat antsietate gutxi izatea eta zulo beltz honetik behintzat pixkat irten ahal izana. Espero dut, lagun onak izatea eta ez zure sentimenduekin jolastea, espero dut unibertsitatean egonez gero antsietaterik gabe joatea eta ez jazatea minrik bestetatik. Espero dut medikamentuekin bukatu ahal izana eta bizitza on bat zer den ikustea, espero dut zure lagunekin egotean inseguritaterik ez egotea eta ahots horiek ezta ere. Baina, txarto bazaude, espero dudala ezetz, ezatea super fuerte zarela Leire eta danekin ahal duzula, txikitatik pasa duzunetik orain arte eta bizirik egotea ya da super ikaragarria, duela 3 urte momentu zailenetariko batetik pasa zinen eta ia egunero bizitza kendu nahi zenuen eta hemen zaude, Leire. Baita ere, espero dut pertsona horretaz pentsatzerakoan zure buruari mina ez egitea eta jo berarekin eramaten bazara dependentzia emotzional bat erditik egon gabe, espero dut zoriontzua izatea bera alboan egoteagatik, badakizulako pertsona hori zuretzat super garratsitzua dela Leire. Espero dut zure psikologoarekin jarratzen baduzu ondo egotea eta psikiatrarekin jarraitzen baduzu, baita ere. Espero dut zure katua maitatzea beti egin duzun bezala. Espero dut Joneren laguna jarraitzen izatea, txikitatik izan da zure laguna eta duela urte batzuk asko lagundu zizun, zure alboan egon zelako zure denboraldi txar horrretatik pasa zenuenean. Espero dut, psikologia ikasten bazaude super gustura egotea ikasten hori, dakizunez, osasun mentalako mundua zuretzat super garratsitzua dela eta asko gustatzen zaizula, Leire. Honekin amaitzeko, gaixotasun mentalak badituzu, aurrera jarraitu beti egin duzun bezala eta ez zaude bakarrik, profesionalak alboan dituzu eta laguntza behar baduzu zenbaki horri deitu edo saiatu zure amari ezaten Leire. Izan gogorra !!
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro: Espero que cuando leas esta carta te sientas orgullosa de todo lo que has logrado. Hoy te escribo desde una etapa de aprendizaje, sueños, dudas y muchos esfuerzos. Quiero que recuerdes a la persona que comenzó este camino con miedo, pero también con la valentía de intentarlo. Deseo que nunca olvides por qué elegiste estudiar educación infantil: el deseo de acompañar, enseñar y dejar una huella positiva en la vida de los niños y niñas. Espero que sigas siendo una persona sensible, empática y comprometida con lo que amas. Si en algún momento te sientes cansada o desanimada, recuerda todo lo que has superado para llegar hasta donde estás. Confía en ti, en tus capacidades y en la fuerza que siempre has tenido para levantarte y seguir adelante. Ojalá hayas cumplido muchas de tus metas, pero sobre todo espero que seas feliz, que te sientas en paz contigo misma y que sigas construyendo la vida que sueñas. Con cariño, Adriana del presente ❤️
By YoDelFuturo ®
Hola ya sabes quien soy, te escribo desde el dia 28-05-2026, no hace falta preguntar nada , mañana, sabado, vas a salir con tu pareja, o quizas llegando al fondo del san vicente de paul donde vives, diagonal a una tienda, no avises a tus amigos solo responde este correo con un: c.a c.a .ua
By YoDelFuturo ®
Querida Denisse: Ya pasó. Todo ese peso que cargaste, la incertidumbre, el dolor, la ansiedad, las vueltas que le dabas en la cabeza a cosas que nunca tuvieron una respuesta decente, ya es pasado. Ya no vive en tu presente, vive en algún archivo viejo de tu memoria que cada vez vas a abrir menos. Sé que en algún momento dudaste. No de él, porque a él ya lo tenías bien leído, sino de ti misma. Dudaste de si lo que sentiste fue real, de si merecías lo que pasó, de si debías esperar algo, una disculpa, una explicación, algo que cerrara bien el capítulo, de por qué aguantaste tanto. Nunca llegó. Y sabes qué, está bien que no haya llegado, porque aprendiste a cerrar tú sola sin necesitar que él pusiera el punto final. Y no olvides lo que pasaste. No lo olvides, no porque debas cargar rencor, sino porque tu memoria es tu escudo. Recuerda las noches que no dormiste bien, las veces que dudaste de ti misma por culpa de alguien que no lo merecía, todo lo que te costó volver a estar en paz. Eso no se borra, y no tiene por qué borrarse. Amar nunca fue algo malo. De todo esto aprendiste eso, y es quizás lo más valioso que te llevas. Amaste bien, amaste de verdad, lo diste todo. El problema nunca fuiste tú ni la forma en que quisiste, el problema fue que para él nunca fue suficiente, y eso, por doloroso que sea, ya no es tu problema resolver. Descifrar por qué nunca lo fue suficiente, por qué actuó como actuó, por qué eligió lo que eligió, eso ya no te corresponde. Intentaste, y no pudiste, y está bien. No todo tiene explicación que valga la pena buscar. Porque lo que más dolió no fue el fin. Fue el engaño. Justo eso de lo que tanto le temías al amor, la traición, la mentira, lo que dijiste desde el principio que no podrías soportar. Fuiste clara desde el inicio, honesta, sin rodeos, y aun así pasó. Y eso dolió demasiado, claro que sí. Tiene todo el sentido que haya dolido así de profundo, porque no fue solo una herida de amor, fue una herida de confianza. Pero míralo así: tu miedo más grande se cumplió, y aquí sigues. Lo sobreviviste, que si en algún segundo se sintió como si fuera el fin del mundo, créeme que fue eso, un segundo. Y si un día, en un momento de debilidad, Dios lo pone en tu camino, no como castigo sino como prueba, para ver si de verdad aprendiste la lección, sé fuerte. Respira. Piensa en todo lo que sufriste, en todo lo que costó sanar, y desde ahí perdónalo. No por él, sino para que no ocupe ni un centímetro más de tu paz. Perdónalo y sigue caminando sin voltear. Porque lamentablemente de amor no se muere. Ojalá fuera más fácil. Pero felizmente de amor tampoco se muere, y eso significa que todo lo que sentiste, por real e intenso que haya sido, tiene fecha de caducidad. Esto pasa. Tú sigues. No hay nada pendiente con él. No hay disculpa que esperar, no hay conversación que tenga sentido, no hay versión paralela donde valió la pena. No existe esa versión, y jamás va a existir porque incluso si se hubiera perdonado, si te volviese a buscar, simplemente esta herida del engaño es demasiado grande para pasarla por alto. Lo que sí existe eres tú, entera, habiendo amado sin vergüenza, sin deber nada, sin esperar nada de alguien que nunca estuvo a tu altura. Y el proceso, Denisse, fue un desastre hermoso y desordenado. Hubo días en que lo amabas, días en que lo odiabas, días en que lo extrañabas por algo tan tonto que daba vergüenza. Hubo momentos en que creíste que habías retrocedido al inicio. No era verdad. Cada vuelta del ciclo fue un poco menos intensa que la anterior, aunque no lo pareciera en el momento. Sanar no fue lineal, y no tenía por qué serlo. Todo ese desorden también fue parte del proceso, y también estuvo bien. Ya pasó, Denisse. Y estás bien. Con cariño, Tú
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,
By YoDelFuturo ®
Hola soy Mateo del pasado, esta carta te la estoy escribiendo justo el dia 28-5-2026- solo queriendo decir mañana viernes te va a pasar algo que te vas a quedar loco, asi que cuando te llegue este correo avisame para ir a comer las papas de 1 dolar.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,me encanta el futbol y me cuesta mucho ingles y lengua y me preocupa que me quede espero sacarme la eso cancion fav no tengo y peli tampoco yo cre que canbiare fisicamente y mentalmente lo que mas me gusta comer un kebap con mis amigos
By YoDelFuturo ®
Quérido yo del futuro, Querido Yo del Futuro,
By YoDelFuturo ®
Hola, nosotros del futuro, tenemos 6 mesesitos. ¿Matías sigue de conteston? ¿Que hacemos en este momento? ¿Ya vivimos juntos? ¿Tenemos mascotas? ¿Matías aprobó química? ¿Que estamos estudiando? ¿Zayra pudo estudiar ingeniería informática? Si no ¿Te gusta lo que estás ni estudiando? ¿Matías se hizo la vasectomía? ¿Tuvieron una pelea fea? ¿Zayra sigue siendo amiga de Dante? ¿Siguen jugando free? ¿Son felices como están ahora? ¿Si tienen mascotas quien le puso los nombres? ¿Que es de la vida de isi? ¿Los abuelos de nosotros siguen vivos? ¿Sigo siendo el omeguita de Zayra? ¿Mati trabaja? ¿Mati tiene buena relación con su suegro? ¿Con que persona cercana se pelearon? ¿Si paso algo feo que paso? Si tienen que hablar de algo que les cueste hablenlo ahora ¿Matías se hizo el corte de pelo que le dije? ¿Salió bien mi recepción?
By YoDelFuturo ®
Hola, nosotros del futuro, tenemos 6 mesesitos. ¿Matías sigue de conteston? ¿Que hacemos en este momento? ¿Ya vivimos juntos? ¿Tenemos mascotas? ¿Matías aprobó química? ¿Que estamos estudiando? ¿Zayra pudo estudiar ingeniería informática? Si no ¿Te gusta lo que estás ni estudiando? ¿Matías se hizo la vasectomía? ¿Tuvieron una pelea fea? ¿Zayra sigue siendo amiga de Dante? ¿Siguen jugando free? ¿Son felices como están ahora? ¿Si tienen mascotas quien le puso los nombres? ¿Que es de la vida de isi? ¿Los abuelos de nosotros siguen vivos? ¿Sigo siendo el omeguita de Zayra? ¿Mati trabaja? ¿Mati tiene buena relación con su suegro? ¿Con que persona cercana se pelearon? ¿Si paso algo feo que paso? Si tienen que hablar de algo que les cueste hablenlo ahora ¿Matías se hizo el corte de pelo que le dije? ¿Salió bien mi recepción?
By YoDelFuturo ®
Carta para mi yo del futuro Quien soy yo ahora: soy una chica sencilla, con unos ojos cafés hermosos por cierto, con unos cachetes y demasiadas pecas aunque yo las llamaría estrellas por que son las que siempre me acompañan también soy una chica con el cabello lacio y muy terco por cierto no se deja peinar, también soy una chica morenita que mide tan solo 1.60m y que le fascina ver kdramas estoy loca por eso y Luque también me encanta ver series de amor pero esas ya son latinoamericanas, me gusta leer aunque se me olvide abeses soy muy flojilla pero me gusta eso cuenta mucho ah también me gusta pintar y escuchar música me encanta escuchar música en inglés o en coreano como BTS o Taylor Swift, creo que esta etapa acabará por que tengo que seguir mis sueños tengo crecer conocer a demás personas, pero sé que no voy dejar de ser esa chica que le gusta creer en el amor por qué por eso me gusta ver tantos kdramas y series de amor yo amo eso, también me faltó algo soy una chica que quiere mucho a su mamá y a su hermanita menor, han estado conmigo en las malas y en las buenas las quiero mucho a ellas sin ellas mi vida no tuviera sentido. Como me siento al cerrar esta etapa de mi vida: tengo miedo y muchas confusiones por lo que se valla a venir de ahora en adelante será un reto muy muy grande ya no seré una adolécete ahora seré una jovencita, creo que será divertido pero también sé que será complicado habrán caídas y rompe corazones y mucho llanto por qué soy muy chillona sé que también habrán momentos en los que ya no pueda pero me levantaré con miedo y seguiré luchando por mis sueños sé que lo lograré confío en mí y en Dios. Que fue lo más importante que viví: yo creo que fue la evolución de la comunicación con mi mamá era difícil antes chocábamos mucho pero hubo una sola noche para que nosotras nos comunicáramos hija y madre fue hermoso lloré mucho y también ella. Lo que aprendí fue que no debo de confiar en personas por qué al final te traicionan, por más que tú creas que esa persona no te traicionara no confíes se dura no te veas débil frente a él o a ella. Personas que marcaron mi vida: me lastimó, pensé que era la persona que me iba amar de verdad pero me equivoqué, me enamoré muy fuerte de él asta al punto de ya dormir bien ni comer bien me veía muy mal ya salí de eso pero creo que lo más duro que pudo pasar con él fue que me allá engañado con un hombre y a los dos meses de terminar me aya enterado de que ya estaba hablado con alguien más, él me marcó mucho es la razón por la que ya no confío, me dañó asta al punto de hacerme sentir mal en mi cumpleaños, gracias a Dios, a mis amigos y a mi mamá ya salí de ahí ya soy feliz y estoy mejor, me siento nueva y recuperada. Mi sueños y metas: quiero entrar a esa universidad pública no quiero que mi mamá gaste en una privada para que estudie ya no quiero que se mate trabajando por mí, quiero que mi papá me apoye más económicamente, quiero graduarme de licenciada en Psicología, quiero entra a trabajar a un hospital pero también quiero trabajar con famosos dándoles terapia, quiero mudarme lejos tal vez a Corea creo que es una meta muy grande pero quiero hacerla, también me gustaría bailar en conciertos de famosos, quiero viajar a muchos países quiero conocer a más personas hacer amigos de otros países tratar de ya no ser tan extrovertida jsjsjs, también quiero enamorarme de alguien que si me quiera y sobre todo quiero volver a confiar ya no tener miedo de eso, del amor por una parte si me gusta pero por otra parte da miedo que te dejen con el amor en las manos, pero yo sí quiero enamorarme de un alto chinito y caballeroso otra de mis metas es sacar a mi mamá de viaje irme con ella de viaje junto con mi hermana tal vez llevarme a mi mamá unos meses fuera de donde estamos ahora quiero hacerla sentir bien quiero que conozca, quiero trabajar para que ella ya no trabaje quiero cuidarla así como ella me cuido yo quiero asearla sentir bien quiero que sea feliz también ella y también quiero que sea amada, también quiero casarme y tener hijos una hermosa casa y quiero muchos paseos en familia, también quiero escribir quiero hacer un libro escrito por mí para que la gente vea lo valiosa que soy y también quiero que me valla bien en la vida, que tenga salud y paz y también quiero que mi familia tenga salud y paz y que siempre me esté apoyando en cada decisión que yo tome. Un mensaje de motivación para mí yo del futuro: no dejes de brillar se tu misma ríe canta, llora, baila, grita, enójate se tu misma solo no dejes de ser tu, no cambies por complacer a los demás, nadie debe de decidir qué hacer con tu vida, solo se tu, acuérdate de todo lo que pasaste ya has pasado por mucho y ávido gente que te a hecho sentir mal por tus actitudes y acciones y lo has superado así que no te rindas se tu misma confía en ti y en Dios y que todo saldrá bien acuérdate que mami siempre estará contigo no lo olvides que ella te espera con los brazos abiertos en casa. Una promesa personal: prometo ya no sentir sola aunque esté sola, prometo ya no causarle daño a los demás por mis palabras, prometo ya no mentir a mi mamá, prometo hecharle ganas a mis estudios y superarme y prometo ser feliz muy feliz. Espero nunca olvidar lo fuerte que fui conmigo misma al superar todos los problemas que pasé, y espero nunca olvidar que hubo mucha gente que me apoyó cuando estaba mal. Posdata: 𝓓𝓢𝓡
By YoDelFuturo ®
Querida Lucía del Futuro, ¿Cómo estás? ¿Lograste estudiar Kinesiología como soñabas? Me pregunto si estás trabajando en algo que te apasiona, si ayudas a las personas a sentirse mejor con lo que hacés. ¿Te acordás de todo el esfuerzo que hiciste para llegar hasta ahí? ¿Seguís rodeada de gente que te apoya y te quiere bien? Ojalá hayas crecido mucho, pero sin perder tu esencia. Solo quiero decirte que acá estoy, empezando este camino con mucha ilusión. No te olvides nunca de por qué empezaste. Con cariño, Lucía
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me siento bien y estoy orgulloso de pasar de ano y recuerda que vos a ser ssl y unirte en El equipo de futbol de la escuela y quiero que recuerdes que la persona que mas Amaras y TE amara ESTA esperandote Junto con los planes que DIos hace en vos adios y muy Buenas
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del futuro, ¿como estás? ya tenes 18 años y estoy muy orgullosa de vos, ¿qué pensás estudiar? acordate que tenemos todavía pensado ser criminalista o abogada penal, ambas suenan buenísimas y además que nos gusta las leyes y politica, qué lindo. Ya te dieron un psicólogo o tuviste algún intento de suicidio más? Espero que no, tengo la esperanza de que continuemos con vida, muy en el fondo. ¿Volviste a ser amiga de Xian? espero que si porque yo lo extraño mucho. Cuantás parejas tuvimos ya? Ganaste plata o hiciste algo que llenó de orgullo a tu familia? Hubieron más peleas? No sé qué más decirte, pero te deseo lo mejor y espero puedas irte a formosa o buenos aires a estudiar, yo no quiero seguir en San Martin de Los Andes, así que por favor, andate.
By YoDelFuturo ®
Hola, cómo estás? Hoy tuve sesión con la psicóloga y me siento bastante mal, ha sido de esos días en los que sientes que el dolor nunca se irá, dónde te sientes estancada con el mundo, un día en qué el elegiste vivir pero odias estar. Que es Bruce para mí? Bruce es amor, nuestro primer amor de hecho, él lo es todo en nuestra vida, es cariño, es lealtad, es alegría, es optimismo, perseverancia, es mi bebé, mi niño, mi amor bonito y el amor de mi vida. No tengo forma de expresar en palabras todo lo que me hizo sentir, nos hizo sentir. Ya no está desde hace casi 15 meses, ha sido difícil, no? Te sientes más optimista con la vida o sigues sintiendo que ya nada vale la pena, que te quieres rendir pero no puedes por cobardía o tal vez por amor/respeto a tu familia y amigos? No sé, solo sé que no quiero estar en estar realidad, tengo 19 años no sé por qué me lanzo a morir, me enoja tanto eso, pero como hago desaparecer todo el dolor que me hace querer desaparecer? El dolor que me hace estar tirada en mi cama llorando? Al menos ya no estamos igual que hace un año donde nos la pasamos llorando todo el día, durmiendo poco y comiendo nada. Espero que sigamos vivas el próximo año, espero que ya no sintamos tanto dolor en nuestro corazón, lo extraño tanto a él y a mamá. Cómo puedo vivir así? Sigo viviendo así como ahora? Sigo en Argentina o estoy en Perú? Dejame decirte que lo intento, de verdad intento salir adelante aunque a veces es bastante complicado jaja. Todos siguieron sus vidas y nosotras nos quedamos aquí, encerradas con nuestro dolor, sobreviviendo cada día para no hacer llorar a mi papá, a Karla, a Anel, a Jimena o a la Aleja (mi abuela). No sabes cómo quisiera rendirme, tirar todo a la basura pero eso sería egoísta de mi parte. Sinceramente espero que estemos mejor que ahora, espero que sonriamos desde el corazón y que tengamos más motivos para querer vivir aunque ahora no se sienta como tal. Te abrazo con el alma y te agradezco por ser tan valiente aunque tengas el corazón roto en mil pedazos.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Espero que cuando leas esta carta estés bien, en paz contigo mismo y orgulloso de todo lo que has conseguido. No sé exactamente en qué momento de tu vida te encontrarás, pero quiero recordarte quién eras hoy y lo que soñabas. En este momento, estás aprendiendo, creciendo y tratando de encontrar tu camino. A veces te sientes perdido o con dudas, pero también tienes ganas, esperanza y fuerza. No olvides lo lejos que has llegado, incluso cuando las cosas no salen como esperabas. Quiero que sigas creyendo en ti, aunque el mundo te ponga a prueba. Recuerda que tus errores no te definen, son parte del camino que te ha hecho más sabio y más fuerte. Sigue cuidando de las personas que te importan, sigue soñando en grande y no pierdas la curiosidad ni la pasión por lo que haces. Si las cosas te van bien, celébralo. Si no, respira y recuerda que ya has superado momentos difíciles antes. Mírate con cariño, perdónate lo necesario y sigue adelante con la cabeza en alto. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada Pía, Hoy es 12 de junio y pronto serán las 10:00 AM, creo que es el día más frio a lo que va del año, el termómetro marca -1 grado Celsius. ¿Aún sigues odiando la lluvia, tanto como yo ahora? no sé, pero toda desgracia aun sigo relacionándola con la lluvia. Hace unos días atrás, salí a tomar un daiquiri como solía hacerlo en la juventud mientras llovía poquito, o casi poquito. La Marjorie quería ir a uno cercano al metro Macul, pero al llegar ya no quedaban mesas disponibles más que una que estaba a medio pasillo y que indudablemente sentía que compartía mesa con el de al lado ya que no había una real distancia, así que decidimos partir a otro bar. Pedí un auto y llega un joven con obesidad mórbida que apenas me saludo y partió rápido la carrera, en su volante tenía restos de comida chatarra, bebidas en botellas a medio tomar y un celular conectado a la música que sin duda iba más pendiente del videoclip que de la ruta, a tal punto que casi chocamos en una vuelta que tuvo que dar. Quise bajarme antes y nos equivocamos porque en realidad no era un bar, si no, un local de comida rápida y que la Marjorie se confundió, así que ya comencé a sentir que debía volver a casa ya que todo estaba saliendo mal y bueno, todo lo malo que alguna vez he experimentado ha sido en día lluviosos. ¿seremos nosotras que llamamos a que pasen cosas malas en estos días? no sé, pero las ganas de tomar un daiquiri eran más grandes, así que decidí caminar hasta la estación y tomar el metro que me dejaría en las terrazas... mala idea. Pedí el anhelado Dairiqui en el cual sabia a nada, el ambiente estaba toxico y bueno la marjorie temblaba del frio. Quise que fuéramos las princesas de Disney o el intento, así que nos fuimos antes de las 12:00 PM, decidimos tomar un auto y como hacía frio y la humedad la sentía tanto, tanto al punto que sobrepasaba las zapatillas que compramos en la feria en la zona donde venden todo de dudosa procedencia y que me encanta ir... partimos y tomamos el primer auto que vimos. ¿Recuerdas esto? El chofer estaba muy borracho, apenas podía hablar y pucha, la Marjorie andaba con blusita y una chaqueta de mezclilla (antes muerta que sencilla, en este caso abrigada...) así que de primera instancia no me percate, fue entonces que solo atine a hablarle para que no se quedara dormido, (La casa quedaba a 2 km de distancia del bar, qué más da después de todo...) el tipo no tenía para darme el cambio y tuvimos que acompañarlo a que se comprara un completo para que pudiera darme el vuelto. Al final nunca nos dejó en la casa, nos expuso al peligro y me cobro 3 mil pesos por eso y para más remate, un auto gris nos persiguió en eso que caminábamos para llegar a la casa en una calle oscura y solitaria junto a ella, junto a mi piedra en mi mano y mis zapatillas húmedas... (es que igual fuimos a la botillería de la esquina por un vino para pasar el susto) creo que nos quería asaltar, pero quizás tuvo compasión o le dio miedo mi piedra o quizás ninguna de las dos y solo me encontró pobre para robarme o quizás ninguna de las anteriores. a veces dentro de mi incoherente agnostidad pienso que Diosito me cuida. Amada Pía, ¿aun sigues pensando que la lluvia trae desgracias? no sé, pero dudo que alguna vez deje de exponer mi vida en los días así. quizás, solo quizás, inconscientemente quiero mor¡r y solo busco días lluviosos. (en verdad solo estoy siendo dramática, no te preocupes bebé) espero tu respuesta. Pía, 28 años.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, se feliz,porque ser feliz tambien es ser tu, haslo que la peor sensasion es EL AREPENTIMIENTO.te quiero mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quiero contarte q estamos en el dia 12 de junio en el año 2023 estoy muy ansioso x leer mi carta en el futuro... este año en la escuela me esta yendo muy bien y tambien juego al futbol en el equipo de cerrito soy muy feliz junto a mis padres y hermanos vivo en oficial 185 y voy ala escuela 12 bueno espero la carta del futuro pronto chauuuuu!!!! querido yo
By YoDelFuturo ®
hola me llamo matheo tengo 12 años, como esta messi para el mundial 2026¿¿ di maria?? y lautaro? y el dibu?? ayer él muerto de lautaro erro un gol clarisimo, se salvo que fue offside. como esta la familia?
By YoDelFuturo ®
QueridETORKIZUNEKO NI Aupa etorkizuneko ni, lehenik eta behin espero dut obeto sentitzea, hau da behintzat antsietate gutxi izatea eta zulo beltz honetik behintzat pixkat irten ahal izana. Espero dut, lagun onak izatea eta ez zure sentimenduekin jolastea, espero dut unibertsitatean egonez gero antsietaterik gabe joatea eta ez jazatea minrik bestetatik. Espero dut medikamentuekin bukatu ahal izana eta bizitza on bat zer den ikustea, espero dut zure lagunekin egotean inseguritaterik ez egotea eta ahots horiek ezta ere. Baina, txarto bazaude, espero dudala ezetz, ezatea super fuerte zarela Leire eta danekin ahal duzula, txikitatik pasa duzunetik orain arte eta bizirik egotea ya da super ikaragarria, duela 3 urte momentu zailenetariko batetik pasa zinen eta ia egunero bizitza kendu nahi zenuen eta hemen zaude, Leire. Baita ere, espero dut pertsona horretaz pentsatzerakoan zure buruari mina ez egitea eta jo berarekin eramaten bazara dependentzia emotzional bat erditik egon gabe, espero dut zoriontzua izatea bera alboan egoteagatik, badakizulako pertsona hori zuretzat super garratsitzua dela Leire. Espero dut zure psikologoarekin jarratzen baduzu ondo egotea eta psikiatrarekin jarraitzen baduzu, baita ere. Espero dut zure katua maitatzea beti egin duzun bezala. Espero dut Joneren laguna jarraitzen izatea, txikitatik izan da zure laguna eta duela urte batzuk asko lagundu zizun, zure alboan egon zelako zure denboraldi txar horrretatik pasa zenuenean. Espero dut, psikologia ikasten bazaude super gustura egotea ikasten hori, dakizunez, osasun mentalako mundua zuretzat super garratsitzua dela eta asko gustatzen zaizula, Leire. Honekin amaitzeko, gaixotasun mentalak badituzu, aurrera jarraitu beti egin duzun bezala eta ez zaude bakarrik, profesionalak alboan dituzu eta laguntza behar baduzu zenbaki horri deitu edo saiatu zure amari ezaten Leire. Izan gogorra !!
By YoDelFuturo ®