Querido Yo del Futuro, Espero q para el futuro seas lo q estemos esperando con ansias la parte q esperado desde pequeño la especialidad q quiero ser y sobre todo mantener BN Ami mamá y mi familia Se q no es fácil q va a aver piedras en el camino, pero con esfuerzo todo se puede y recordar tus lugares de inicio cuáles fueron tus andansas
By YoDelFuturo ®
Oii mago, espero que vc esteja vivo kkkkkkkkkkkkk, brincadeiras a parte, seu primeiro contato com essa disciplina foi antes mesmo de entrar na faculdade, quando sua irmã disse que tinha uma eletiva que fazia rapel, surf e entre outras atividades, naquele momento, já me chamou atenção, sabendo que quando entrasse na faculdade iria fazer, e esse dia chegou, aqui está vc depois de 4 viagens de Campos, que tenho certeza que foram experiências únicas é incríveis, espero que vc tenha dado tudo de se( tenho certeza que deu), como vc sou eu, sabemos que não somos bons com palavras mas vou dar meu máximo, sei que nesse momento vai tá chorando muito, pois vc é sentimental com momentos assim, com coisas que gostamos e passam rápido demais, mas espero que vc tenha aproveitado cada minuto dessas viagens, tenha feito novos amigos, se aproximado mais da sua equipe que tão ali com vc sempre que precisar, vou ser sincero, já passamos por duas viagens, estou escrevendo atrasado kkkkkkkkkkkk, espero que tenhamos chorado mais, amado mais as pessoas, se aproximado mais de Deus, pq sem ele vc nem teria chegado aí. Como vc se elegeu o líder da equipe " os primos" espero que tenha feito um bom trabalho, como já tem feito, saiba que sua equipe te ama, e que todos estão orgulhosos de vc por ter concluído essa etapa, cada sentimento sentido, cada arrepio, cada vitória, cada derrota, fez vc se torna oq vc é hj, e essas viagens vão ser experiências na sua vida que vc nunca vai esquecer, cada obstáculo superado, cada prova concluída, cada momento de descontração com as outras equipes, a sua rivalidade com a tropa do barney kkkkkkkkk ( espero que a gente tenha ganhado deles nas próximas viagens) mas amo cada um deles tbm. Enfim, vc tem muita coisa pra viver ainda, momento incríveis como foi essa viagem, espero que aproveite cada minuto delas, e sim estude bastante pq nós vamos conseguir ser monitor dessa matéria se deus permitir, e vamos compartilhar esse momento com nosso grande monitor mariano( o melhor que tem ) vc é mimha inspiração nessa disciplina, cada vitória que compartilhamos com vc, cada pergunta que eu fazia a vc kkkkkkkk quase todo dia, cada momento em que vc tava ali pra apoiar a gente, foram muito importantes para mim, amo vc tbm, deus sabia que vc era a pessoa certa a guiar a gente, e pra sempre seremos os primos, amo vc antonio, tbm amo vcs minha equipe. Lucas( aranha) karoll( primaaaaa) vitor( surbim) dani( cumaru), amo muito muito vcs e quero levar vcs pro resto da vida, apamopo vcs
By YoDelFuturo ®
Querida Yo del Futuro, provavelmente você vai lembrar de tudo que escreveu nessa carta porque a gente é irresponsável e estamos fazendo essa carta muito tarde e você tem uma boa memória kkkkkkkkkkkkk Bom, hoje, dia 01/06 é seu aniversário e você está muito bem, recebeu muitas mensagens de carinho e você sabe o quanto precisa disso. Apesar de ter começado essa disciplina sem muito interesse, acabou que ela foi se tornando muito especial, pois as pessoas que estão com você fizeram isso acontecer, você sabe o quanto você ama cada um deles e o quanto estar com eles te faz bem, eles tornam os seus dias mais alegres, todos os dias. Por mais que em casa te chamem de ruim e de cara emburrada você sabe do seu coração e sabe que na verdade, te fazer sorrir é uma das coisas mais fáceis que existem, desde que seja um ambiente calmo, feliz,em que você se sinta amada e em paz. A gente já percebeu que essas viagens foram as melhores da sua vida, cada pessoa, cada prova, cada companhia e cuidando um com o outro, você simplesmente esquece das coisas difíceis e complicadas e se apega apenas as boas partes, e esse é o motivo dessas viagens serem tão especiais, você esquece de tudo aquilo que lhe tira a paz, eu sinceramente espero que tenha dado muito certo e que você aprenda a ser mais doce, gentil, amorosa, companheira, empática, e calma, a gente sabe o quanto você é apressada e competitiva e como fala sem pensar, mas espero que você tenha aprendido alguma coisa com essas viagens. Espero que tenhamos conseguido passar em biomecânica kkkkkkkkkk, mas se não, tudo bem vai dar tudo certo, que possamos apenas aproveitar esse momento e guardar no coração com as pessoas que fazem sua vida mais leve e feliz, abrace cada um e diga que os ama. E acima de tudo, agradeça a Deus por ter abençoado e cuidado de você a cada dia, ele te olha, ele te conhece, ele te protege, e eu espero que tenhamos conseguido nos aproximar dele, cante a ele o melhor louvor que você pode oferecer porque ele conhece você além de todos que te conhecem e ele te ama, mesmo errando e o traindo a cada dia, ele te ama, então que a gente possa distribuir 1% desse amor que ele nos dá. E mais uma vez aproveite e viva. Eu amo quem você é e se tornou e com certeza vamos amar ainda mais nossa eu do futuro. Assinado: Emilly, Karol
By YoDelFuturo ®
Querida yo del futuro, del año 2031, espero que aun tengas este correo o que no lo tengas tan lleno. Quisiera decirte que justo ahora las cosas van muy bien, han mejorado bastante con respecto a los ultimos meses. He mejorado demasiado para ser sincera y me siento y veo de una manera muy distinta a como me veia hace cinco años, cuando creiamos que era super tumblir vestir una gorra rosa fosforesente y una sudadera verde de estrellas. Acabo de presentar el examen de la facultad y no tengo idea de como me irá, pero sea lo que sea me sentire satisfecha. He llegado lejos y espero que tu aun más. Quiero poner mis metas claras y elegir correctamente lo que quiero hacer en el futuro. Me pondre a trabajar despues de sacar el RFC y aunque no obtenga tanto dinero solo espero conseguir experiencia, y saber lidiar con personas, si sabes a lo que me refiero. Me da miedo el servicio al cliente pero es algo que todos debemos de superar ¿no? debo tener una actitud mas dura y mantenerme firme ante situaciones estresantes. Espero que mi sacrificio ahora te alla servido en el futuro. Justo ahora estoy asiendo esto para una tarea pero creo que almenos te sacara una sonrisa recordar tu etapa en la prepa. Ya vamos en sexto semestre y siguiendo adelante. Estoy confiando mas en mi y me han pasado cosas para pensar aun mas en eso. Creo que lo estoy asiendo bien y no dudo en que tu tambien. A y espero que allas dejado las chips moradas, nos hace daño lo picoso pero no puedo dejarlo, es delicioso :[
By YoDelFuturo ®
Yo del Futuro, me llamo María de Guadalupe y tengo 14 años,talvez cuando vuelva a leer está carta ya no tendré ese nombre ni esa edad,solo te quería decir que logres tu sueño de ser una super modelo,tener hijos y darle la mejro vida a mis papás,no te rindas,pase lo que pase no te rindas,ahora me asen Bullying mis propias amigas ale y Theo,pero cuando vuelvas a leer está carta ellas verán que lograstes más que ellas y que la mejor venganza del Bullying es la fama y esa la tendrás porcierto amas a Owen cooper y a esta edad piensas más en el que en cualquier cosa y crees y estás segura que el será tu esposo y tendran 4 hijos Recuerda leer la carta escuchando HARPY HARE
By YoDelFuturo ®
Hola querida Rubí del futuro, soy yo, rubí, te vuelvo a escribir de nuevo, son las 12:50 am, es el 30 de mayo de 2026, estoy a un mes de cumplir 20 años, para cuándo te llegue está carta estarás cumpliendo si no me equivoco 27 años, muchas felicidades, solo tu y yo sabemos lo que nos costó llegar hasta ahí, y probablemente estarás por graduarte de medicina! nuestro sueño desde niñas, quizás estés a unos meses de graduarte o a poco tiempo, yo lo sé que si lograremos ser doctoras, todo lo que tuviste que esforzarte y luchar para lograrlo, te escribo esto desde el sillón de la casa de Tampico, este sillón rojo con funda café, no se quienes estén ahora en tu lado y quienes se quedaron, nosotras sabemos cuánto lo estamos intentando, dime, como vas ? Ya no estas sufriendo? Ya puedes salir de casa sin llorar ? Cómo está mamá y los demás? Tu y yo sabemos que no queremos que estén decepcionados y mi mamá sufriendo por verme así, intento mejorar pero es difícil, solo..no quiero seguir sufriendo en el futuro, que al fin podamos tener un cumpleaños sin llorar, que mi papá no siga siendo así conmigo, que al fin podamos tener esa paz y tranquilidad que queremos no importa si estás sola solo quiero que estés feliz en este cumpleaños, lo mereces, un cumpleaños feliz, uno sin llorar, yo confío en que estás en este momento con tu familia y amigos o quizás en otra parte pero feliz, sonriendo, que podamos lograr terminar una carrera y podamos salir a la calle sin necesidad de culpa por nuestro aspecto, que al fin podamos controlar nuestros trastornos que tanto nos impidieron salir, yo rubí, te deseo todo lo mejor, también escribo esto como un recordatorio hacia mi, que en cualquier etapa de mi vida en la que esté, tenemos que seguir luchando, y eso incluye también el ahora que tanto me está costando, se que podremos salir de esto, siempre lo hemos echo y lo seguiremos haciéndolo por qué somos unas guerreras, si estás pasando por un mal momento, quiero que sepas que yo confío en ti, lo lograrás superar, como justo te escribí en anteriores cartas de anteriores cumpleaños, solo tu puedes cambiar tu destino, nadie más te tiene que decir que hacer, se valiente y bondadosa, tu puedes lograr lo que te propongas, si nadie más confía en ti, yo lo hago, solo rubí, se que ya dije esto muchas veces pero, por favor, se feliz si? feliz cumpleaños y feliz graduación, te quiero mucho, bye bye 🤍 Tu puedes.
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 40 años. 39… honestamente no puedo imaginarme cómo eres a esa edad. No sé cómo se verá tu rostro, cómo hablarás, dónde vivirás o qué habrá sido de todos los sueños y miedos que tengo ahora. Pero sí sé algo: para llegar hasta allá, sobreviviste muchas cosas. Ahorita tengo 19 años. Estoy por cumplir los 20, es 30 de mayo, estoy escribiendo esto en una etapa donde me siento muy confundida conmigo misma y con mi vida. Siento emociones demasiado intensas, me pierdo en personas, me da miedo el abandono y a veces actúo desde la ansiedad más que desde la calma, no puedo salir de casa, muchas veces siento que todavía soy esa niña insegura que solo quería sentirse suficiente para alguien. Por eso quiero preguntarte: algún día dejó de doler tanto todo? No hablo de una tristeza específica. Hablo de esa sensación constante de vacío, de sentir demasiado, de pensar demasiado, de necesitar amor y al mismo tiempo tener miedo de él. Espero que hayas aprendido a vivir sin destruirte. Espero que hayas dejado de castigarte por sentir tanto. Espero que tu cuerpo ya no sea un enemigo. Espero que ahora puedas comer, dormir y mirarte al espejo sin una guerra dentro de tu cabeza. También espero que hayas encontrado estabilidad. No una vida perfecta, sino una vida tranquila. Un hogar que se sienta seguro. Personas que te den paz y no ansiedad. Amigos reales. Tal vez una familia. Tal vez alguien que te ame de una forma suave y estable, no intensa y caótica. ¿Seguimos escuchando música para sobrevivir los días difíciles? ¿Todavía te emocionas con los idiomas y los pequeños detalles? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Logramos convertirnos en alguien de quien la Rubí de 13 años estaría orgullosa? Hay algo que quiero que nunca olvides: sobreviviste versiones de ti que realmente pensaban que no podían más. Y aun así seguiste adelante. Tal vez a los 40 ya entiendes cosas que yo todavía no puedo comprender. Tal vez ya sabes que no todas las personas se quedan, pero que eso no significa que no valgas. Tal vez ya aprendiste a estar sola sin sentirte abandonada. Y si no lo has logrado completamente, espero que al menos ahora seas más amable contigo misma. La Rubí de 13 años te imaginaba fuerte. La Rubí de 19 solo espera que sigas viva emocionalmente, que no te hayas apagado y que todavía exista algo dentro de ti que se emocione por la lluvia, la música y los sueños. Gracias por llegar hasta allá. De verdad. Te quiero. Feliz cumpleaños 40. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 21 años. No sé exactamente cómo estés leyendo esto. Tal vez estés feliz, tal vez cansada, tal vez otra vez confundida con la vida. Ahorita son las 1:23 am, no puedo dormir, y estoy escribiendo esto intentando entenderme un poco más Este último año me sentí muy perdida muchas veces, me envolví en personas, emociones intensas, miedo al abandono y demasiadas dudas sobre mí misma., aveces sentí que estaba olvidando quién era de verdad. Pero quiero creer que tú ya aprendiste algunas cosas que yo apenas estoy empezando a entender. Quiero preguntarte algo… ¿ya aprendiste a estar en paz contigo misma aunque nadie te esté validando? ¿Ya puedes sentirte querida sin depender tanto de otros? ¿Sigues soñando con viajar, aprender idiomas, estudiar medicina, construir la vida que imaginabas cuando eras más pequeña? Espero que hayas dejado de castigarte tanto. Espero que ya no sientas que tienes que destruirte para poder sentir algo., espero que tu relación contigo misma sea más suave. Y si todavía no estás bien del todo, también está bien. Solo espero que no te hayas rendido contigo. No olvides a la Rubí de 13 años que escribió aquella carta mientras escuchaba la lluvia y soñaba con París, ella confiaba mucho en ti, y yo también quiero hacerlo. Por favor, sigue siendo bondadosa y valiente. Y esta vez, también sé amable contigo misma Feliz cumpleaños 21 🤍
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 30 años Treinta. Son las 1:35 am, creo que la Rubí de 13 años pensaba que a esta edad ya tendríamos todo resuelto. Que seríamos seguras, maduras, exitosas, felices… y quizá sí lo eres. O quizá descubriste que crecer realmente significa aprender a vivir contigo misma. Ahorita tengo 19 años y honestamente me siento perdida muchas veces. Estoy intentando entender quién soy debajo de todas las emociones intensas, el miedo, las relaciones complicadas y todo el caos mental que llevo dentro. A veces siento que mi vida apenas está comenzando y al mismo tiempo siento que ya estoy cansada. Por eso quiero preguntarte algo importante: ¿al final sí encontramos paz? No perfección. No una vida perfecta de Pinterest. Paz. La capacidad de dormir tranquila. De sentirte suficiente aunque nadie te esté validando. De no vivir con miedo constante a que te abandonen o te lastimen. Espero que hayas aprendido a quererte de verdad. No solo en los días donde te sientes bonita o exitosa, sino también en los días difíciles. Espero que ya no castigues tanto tu cuerpo. Espero que la comida ya no sea una guerra contigo misma. ¿Seguimos estudiando cosas que nos apasionan? ¿Seguimos aprendiendo idiomas? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Todavía escuchamos música en la madrugada mientras pensamos demasiado? También espero que hayas encontrado personas buenas. Personas tranquilas. Personas que no hagan que el amor se sienta como ansiedad o confusión. Espero que hayas entendido que no tienes que salvar a nadie para merecer que te quieran. Y si algunas personas se fueron, espero que ya no te culpes por todo. A veces me da miedo no llegar a ser alguien de quien estés orgullosa. Me da miedo quedarme atrapada para siempre en esta versión tan triste y confundida de mí, de seguir sin poder salir de casa por inseguridad, pero una parte de mí todavía cree que podemos construir algo bonito con nuestra vida, que al fin podremos escapar de este lugar La Rubí de 13 años todavía vive dentro de mí. La que escribía cartas bajo la lluvia, soñaba con Francia y creía que ser bondadosa y valiente era suficiente para seguir adelante, Espero que tú no la hayas olvidado Y por favor… si lograste sobrevivir todos estos años, gracias. Gracias por no rendirte cuando yo quería desaparecer de todo. Gracias por seguir aquí. Espero que cuando leas esto sonrías un poco y pienses: “lo logramos, aunque fue difícil.” Te quiero. Feliz cumpleaños 30. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,me preguntó si llegué a mis sueños
By YoDelFuturo ®
Querida Lucía del Futuro, ¿Cómo estás? ¿Lograste estudiar Kinesiología como soñabas? Me pregunto si estás trabajando en algo que te apasiona, si ayudas a las personas a sentirse mejor con lo que hacés. ¿Te acordás de todo el esfuerzo que hiciste para llegar hasta ahí? ¿Seguís rodeada de gente que te apoya y te quiere bien? Ojalá hayas crecido mucho, pero sin perder tu esencia. Solo quiero decirte que acá estoy, empezando este camino con mucha ilusión. No te olvides nunca de por qué empezaste. Con cariño, Lucía
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me siento bien y estoy orgulloso de pasar de ano y recuerda que vos a ser ssl y unirte en El equipo de futbol de la escuela y quiero que recuerdes que la persona que mas Amaras y TE amara ESTA esperandote Junto con los planes que DIos hace en vos adios y muy Buenas
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del futuro, ¿como estás? ya tenes 18 años y estoy muy orgullosa de vos, ¿qué pensás estudiar? acordate que tenemos todavía pensado ser criminalista o abogada penal, ambas suenan buenísimas y además que nos gusta las leyes y politica, qué lindo. Ya te dieron un psicólogo o tuviste algún intento de suicidio más? Espero que no, tengo la esperanza de que continuemos con vida, muy en el fondo. ¿Volviste a ser amiga de Xian? espero que si porque yo lo extraño mucho. Cuantás parejas tuvimos ya? Ganaste plata o hiciste algo que llenó de orgullo a tu familia? Hubieron más peleas? No sé qué más decirte, pero te deseo lo mejor y espero puedas irte a formosa o buenos aires a estudiar, yo no quiero seguir en San Martin de Los Andes, así que por favor, andate.
By YoDelFuturo ®
Hola, cómo estás? Hoy tuve sesión con la psicóloga y me siento bastante mal, ha sido de esos días en los que sientes que el dolor nunca se irá, dónde te sientes estancada con el mundo, un día en qué el elegiste vivir pero odias estar. Que es Bruce para mí? Bruce es amor, nuestro primer amor de hecho, él lo es todo en nuestra vida, es cariño, es lealtad, es alegría, es optimismo, perseverancia, es mi bebé, mi niño, mi amor bonito y el amor de mi vida. No tengo forma de expresar en palabras todo lo que me hizo sentir, nos hizo sentir. Ya no está desde hace casi 15 meses, ha sido difícil, no? Te sientes más optimista con la vida o sigues sintiendo que ya nada vale la pena, que te quieres rendir pero no puedes por cobardía o tal vez por amor/respeto a tu familia y amigos? No sé, solo sé que no quiero estar en estar realidad, tengo 19 años no sé por qué me lanzo a morir, me enoja tanto eso, pero como hago desaparecer todo el dolor que me hace querer desaparecer? El dolor que me hace estar tirada en mi cama llorando? Al menos ya no estamos igual que hace un año donde nos la pasamos llorando todo el día, durmiendo poco y comiendo nada. Espero que sigamos vivas el próximo año, espero que ya no sintamos tanto dolor en nuestro corazón, lo extraño tanto a él y a mamá. Cómo puedo vivir así? Sigo viviendo así como ahora? Sigo en Argentina o estoy en Perú? Dejame decirte que lo intento, de verdad intento salir adelante aunque a veces es bastante complicado jaja. Todos siguieron sus vidas y nosotras nos quedamos aquí, encerradas con nuestro dolor, sobreviviendo cada día para no hacer llorar a mi papá, a Karla, a Anel, a Jimena o a la Aleja (mi abuela). No sabes cómo quisiera rendirme, tirar todo a la basura pero eso sería egoísta de mi parte. Sinceramente espero que estemos mejor que ahora, espero que sonriamos desde el corazón y que tengamos más motivos para querer vivir aunque ahora no se sienta como tal. Te abrazo con el alma y te agradezco por ser tan valiente aunque tengas el corazón roto en mil pedazos.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Espero que cuando leas esta carta estés bien, en paz contigo mismo y orgulloso de todo lo que has conseguido. No sé exactamente en qué momento de tu vida te encontrarás, pero quiero recordarte quién eras hoy y lo que soñabas. En este momento, estás aprendiendo, creciendo y tratando de encontrar tu camino. A veces te sientes perdido o con dudas, pero también tienes ganas, esperanza y fuerza. No olvides lo lejos que has llegado, incluso cuando las cosas no salen como esperabas. Quiero que sigas creyendo en ti, aunque el mundo te ponga a prueba. Recuerda que tus errores no te definen, son parte del camino que te ha hecho más sabio y más fuerte. Sigue cuidando de las personas que te importan, sigue soñando en grande y no pierdas la curiosidad ni la pasión por lo que haces. Si las cosas te van bien, celébralo. Si no, respira y recuerda que ya has superado momentos difíciles antes. Mírate con cariño, perdónate lo necesario y sigue adelante con la cabeza en alto. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada Pía, Hoy es 12 de junio y pronto serán las 10:00 AM, creo que es el día más frio a lo que va del año, el termómetro marca -1 grado Celsius. ¿Aún sigues odiando la lluvia, tanto como yo ahora? no sé, pero toda desgracia aun sigo relacionándola con la lluvia. Hace unos días atrás, salí a tomar un daiquiri como solía hacerlo en la juventud mientras llovía poquito, o casi poquito. La Marjorie quería ir a uno cercano al metro Macul, pero al llegar ya no quedaban mesas disponibles más que una que estaba a medio pasillo y que indudablemente sentía que compartía mesa con el de al lado ya que no había una real distancia, así que decidimos partir a otro bar. Pedí un auto y llega un joven con obesidad mórbida que apenas me saludo y partió rápido la carrera, en su volante tenía restos de comida chatarra, bebidas en botellas a medio tomar y un celular conectado a la música que sin duda iba más pendiente del videoclip que de la ruta, a tal punto que casi chocamos en una vuelta que tuvo que dar. Quise bajarme antes y nos equivocamos porque en realidad no era un bar, si no, un local de comida rápida y que la Marjorie se confundió, así que ya comencé a sentir que debía volver a casa ya que todo estaba saliendo mal y bueno, todo lo malo que alguna vez he experimentado ha sido en día lluviosos. ¿seremos nosotras que llamamos a que pasen cosas malas en estos días? no sé, pero las ganas de tomar un daiquiri eran más grandes, así que decidí caminar hasta la estación y tomar el metro que me dejaría en las terrazas... mala idea. Pedí el anhelado Dairiqui en el cual sabia a nada, el ambiente estaba toxico y bueno la marjorie temblaba del frio. Quise que fuéramos las princesas de Disney o el intento, así que nos fuimos antes de las 12:00 PM, decidimos tomar un auto y como hacía frio y la humedad la sentía tanto, tanto al punto que sobrepasaba las zapatillas que compramos en la feria en la zona donde venden todo de dudosa procedencia y que me encanta ir... partimos y tomamos el primer auto que vimos. ¿Recuerdas esto? El chofer estaba muy borracho, apenas podía hablar y pucha, la Marjorie andaba con blusita y una chaqueta de mezclilla (antes muerta que sencilla, en este caso abrigada...) así que de primera instancia no me percate, fue entonces que solo atine a hablarle para que no se quedara dormido, (La casa quedaba a 2 km de distancia del bar, qué más da después de todo...) el tipo no tenía para darme el cambio y tuvimos que acompañarlo a que se comprara un completo para que pudiera darme el vuelto. Al final nunca nos dejó en la casa, nos expuso al peligro y me cobro 3 mil pesos por eso y para más remate, un auto gris nos persiguió en eso que caminábamos para llegar a la casa en una calle oscura y solitaria junto a ella, junto a mi piedra en mi mano y mis zapatillas húmedas... (es que igual fuimos a la botillería de la esquina por un vino para pasar el susto) creo que nos quería asaltar, pero quizás tuvo compasión o le dio miedo mi piedra o quizás ninguna de las dos y solo me encontró pobre para robarme o quizás ninguna de las anteriores. a veces dentro de mi incoherente agnostidad pienso que Diosito me cuida. Amada Pía, ¿aun sigues pensando que la lluvia trae desgracias? no sé, pero dudo que alguna vez deje de exponer mi vida en los días así. quizás, solo quizás, inconscientemente quiero mor¡r y solo busco días lluviosos. (en verdad solo estoy siendo dramática, no te preocupes bebé) espero tu respuesta. Pía, 28 años.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, se feliz,porque ser feliz tambien es ser tu, haslo que la peor sensasion es EL AREPENTIMIENTO.te quiero mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quiero contarte q estamos en el dia 12 de junio en el año 2023 estoy muy ansioso x leer mi carta en el futuro... este año en la escuela me esta yendo muy bien y tambien juego al futbol en el equipo de cerrito soy muy feliz junto a mis padres y hermanos vivo en oficial 185 y voy ala escuela 12 bueno espero la carta del futuro pronto chauuuuu!!!! querido yo
By YoDelFuturo ®
hola me llamo matheo tengo 12 años, como esta messi para el mundial 2026¿¿ di maria?? y lautaro? y el dibu?? ayer él muerto de lautaro erro un gol clarisimo, se salvo que fue offside. como esta la familia?
By YoDelFuturo ®
QueridETORKIZUNEKO NI Aupa etorkizuneko ni, lehenik eta behin espero dut obeto sentitzea, hau da behintzat antsietate gutxi izatea eta zulo beltz honetik behintzat pixkat irten ahal izana. Espero dut, lagun onak izatea eta ez zure sentimenduekin jolastea, espero dut unibertsitatean egonez gero antsietaterik gabe joatea eta ez jazatea minrik bestetatik. Espero dut medikamentuekin bukatu ahal izana eta bizitza on bat zer den ikustea, espero dut zure lagunekin egotean inseguritaterik ez egotea eta ahots horiek ezta ere. Baina, txarto bazaude, espero dudala ezetz, ezatea super fuerte zarela Leire eta danekin ahal duzula, txikitatik pasa duzunetik orain arte eta bizirik egotea ya da super ikaragarria, duela 3 urte momentu zailenetariko batetik pasa zinen eta ia egunero bizitza kendu nahi zenuen eta hemen zaude, Leire. Baita ere, espero dut pertsona horretaz pentsatzerakoan zure buruari mina ez egitea eta jo berarekin eramaten bazara dependentzia emotzional bat erditik egon gabe, espero dut zoriontzua izatea bera alboan egoteagatik, badakizulako pertsona hori zuretzat super garratsitzua dela Leire. Espero dut zure psikologoarekin jarratzen baduzu ondo egotea eta psikiatrarekin jarraitzen baduzu, baita ere. Espero dut zure katua maitatzea beti egin duzun bezala. Espero dut Joneren laguna jarraitzen izatea, txikitatik izan da zure laguna eta duela urte batzuk asko lagundu zizun, zure alboan egon zelako zure denboraldi txar horrretatik pasa zenuenean. Espero dut, psikologia ikasten bazaude super gustura egotea ikasten hori, dakizunez, osasun mentalako mundua zuretzat super garratsitzua dela eta asko gustatzen zaizula, Leire. Honekin amaitzeko, gaixotasun mentalak badituzu, aurrera jarraitu beti egin duzun bezala eta ez zaude bakarrik, profesionalak alboan dituzu eta laguntza behar baduzu zenbaki horri deitu edo saiatu zure amari ezaten Leire. Izan gogorra !!
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Espero q para el futuro seas lo q estemos esperando con ansias la parte q esperado desde pequeño la especialidad q quiero ser y sobre todo mantener BN Ami mamá y mi familia Se q no es fácil q va a aver piedras en el camino, pero con esfuerzo todo se puede y recordar tus lugares de inicio cuáles fueron tus andansas
By YoDelFuturo ®
Oii mago, espero que vc esteja vivo kkkkkkkkkkkkk, brincadeiras a parte, seu primeiro contato com essa disciplina foi antes mesmo de entrar na faculdade, quando sua irmã disse que tinha uma eletiva que fazia rapel, surf e entre outras atividades, naquele momento, já me chamou atenção, sabendo que quando entrasse na faculdade iria fazer, e esse dia chegou, aqui está vc depois de 4 viagens de Campos, que tenho certeza que foram experiências únicas é incríveis, espero que vc tenha dado tudo de se( tenho certeza que deu), como vc sou eu, sabemos que não somos bons com palavras mas vou dar meu máximo, sei que nesse momento vai tá chorando muito, pois vc é sentimental com momentos assim, com coisas que gostamos e passam rápido demais, mas espero que vc tenha aproveitado cada minuto dessas viagens, tenha feito novos amigos, se aproximado mais da sua equipe que tão ali com vc sempre que precisar, vou ser sincero, já passamos por duas viagens, estou escrevendo atrasado kkkkkkkkkkkk, espero que tenhamos chorado mais, amado mais as pessoas, se aproximado mais de Deus, pq sem ele vc nem teria chegado aí. Como vc se elegeu o líder da equipe " os primos" espero que tenha feito um bom trabalho, como já tem feito, saiba que sua equipe te ama, e que todos estão orgulhosos de vc por ter concluído essa etapa, cada sentimento sentido, cada arrepio, cada vitória, cada derrota, fez vc se torna oq vc é hj, e essas viagens vão ser experiências na sua vida que vc nunca vai esquecer, cada obstáculo superado, cada prova concluída, cada momento de descontração com as outras equipes, a sua rivalidade com a tropa do barney kkkkkkkkk ( espero que a gente tenha ganhado deles nas próximas viagens) mas amo cada um deles tbm. Enfim, vc tem muita coisa pra viver ainda, momento incríveis como foi essa viagem, espero que aproveite cada minuto delas, e sim estude bastante pq nós vamos conseguir ser monitor dessa matéria se deus permitir, e vamos compartilhar esse momento com nosso grande monitor mariano( o melhor que tem ) vc é mimha inspiração nessa disciplina, cada vitória que compartilhamos com vc, cada pergunta que eu fazia a vc kkkkkkkk quase todo dia, cada momento em que vc tava ali pra apoiar a gente, foram muito importantes para mim, amo vc tbm, deus sabia que vc era a pessoa certa a guiar a gente, e pra sempre seremos os primos, amo vc antonio, tbm amo vcs minha equipe. Lucas( aranha) karoll( primaaaaa) vitor( surbim) dani( cumaru), amo muito muito vcs e quero levar vcs pro resto da vida, apamopo vcs
By YoDelFuturo ®
Querida Yo del Futuro, provavelmente você vai lembrar de tudo que escreveu nessa carta porque a gente é irresponsável e estamos fazendo essa carta muito tarde e você tem uma boa memória kkkkkkkkkkkkk Bom, hoje, dia 01/06 é seu aniversário e você está muito bem, recebeu muitas mensagens de carinho e você sabe o quanto precisa disso. Apesar de ter começado essa disciplina sem muito interesse, acabou que ela foi se tornando muito especial, pois as pessoas que estão com você fizeram isso acontecer, você sabe o quanto você ama cada um deles e o quanto estar com eles te faz bem, eles tornam os seus dias mais alegres, todos os dias. Por mais que em casa te chamem de ruim e de cara emburrada você sabe do seu coração e sabe que na verdade, te fazer sorrir é uma das coisas mais fáceis que existem, desde que seja um ambiente calmo, feliz,em que você se sinta amada e em paz. A gente já percebeu que essas viagens foram as melhores da sua vida, cada pessoa, cada prova, cada companhia e cuidando um com o outro, você simplesmente esquece das coisas difíceis e complicadas e se apega apenas as boas partes, e esse é o motivo dessas viagens serem tão especiais, você esquece de tudo aquilo que lhe tira a paz, eu sinceramente espero que tenha dado muito certo e que você aprenda a ser mais doce, gentil, amorosa, companheira, empática, e calma, a gente sabe o quanto você é apressada e competitiva e como fala sem pensar, mas espero que você tenha aprendido alguma coisa com essas viagens. Espero que tenhamos conseguido passar em biomecânica kkkkkkkkkk, mas se não, tudo bem vai dar tudo certo, que possamos apenas aproveitar esse momento e guardar no coração com as pessoas que fazem sua vida mais leve e feliz, abrace cada um e diga que os ama. E acima de tudo, agradeça a Deus por ter abençoado e cuidado de você a cada dia, ele te olha, ele te conhece, ele te protege, e eu espero que tenhamos conseguido nos aproximar dele, cante a ele o melhor louvor que você pode oferecer porque ele conhece você além de todos que te conhecem e ele te ama, mesmo errando e o traindo a cada dia, ele te ama, então que a gente possa distribuir 1% desse amor que ele nos dá. E mais uma vez aproveite e viva. Eu amo quem você é e se tornou e com certeza vamos amar ainda mais nossa eu do futuro. Assinado: Emilly, Karol
By YoDelFuturo ®
Querida yo del futuro, del año 2031, espero que aun tengas este correo o que no lo tengas tan lleno. Quisiera decirte que justo ahora las cosas van muy bien, han mejorado bastante con respecto a los ultimos meses. He mejorado demasiado para ser sincera y me siento y veo de una manera muy distinta a como me veia hace cinco años, cuando creiamos que era super tumblir vestir una gorra rosa fosforesente y una sudadera verde de estrellas. Acabo de presentar el examen de la facultad y no tengo idea de como me irá, pero sea lo que sea me sentire satisfecha. He llegado lejos y espero que tu aun más. Quiero poner mis metas claras y elegir correctamente lo que quiero hacer en el futuro. Me pondre a trabajar despues de sacar el RFC y aunque no obtenga tanto dinero solo espero conseguir experiencia, y saber lidiar con personas, si sabes a lo que me refiero. Me da miedo el servicio al cliente pero es algo que todos debemos de superar ¿no? debo tener una actitud mas dura y mantenerme firme ante situaciones estresantes. Espero que mi sacrificio ahora te alla servido en el futuro. Justo ahora estoy asiendo esto para una tarea pero creo que almenos te sacara una sonrisa recordar tu etapa en la prepa. Ya vamos en sexto semestre y siguiendo adelante. Estoy confiando mas en mi y me han pasado cosas para pensar aun mas en eso. Creo que lo estoy asiendo bien y no dudo en que tu tambien. A y espero que allas dejado las chips moradas, nos hace daño lo picoso pero no puedo dejarlo, es delicioso :[
By YoDelFuturo ®
Yo del Futuro, me llamo María de Guadalupe y tengo 14 años,talvez cuando vuelva a leer está carta ya no tendré ese nombre ni esa edad,solo te quería decir que logres tu sueño de ser una super modelo,tener hijos y darle la mejro vida a mis papás,no te rindas,pase lo que pase no te rindas,ahora me asen Bullying mis propias amigas ale y Theo,pero cuando vuelvas a leer está carta ellas verán que lograstes más que ellas y que la mejor venganza del Bullying es la fama y esa la tendrás porcierto amas a Owen cooper y a esta edad piensas más en el que en cualquier cosa y crees y estás segura que el será tu esposo y tendran 4 hijos Recuerda leer la carta escuchando HARPY HARE
By YoDelFuturo ®
Hola querida Rubí del futuro, soy yo, rubí, te vuelvo a escribir de nuevo, son las 12:50 am, es el 30 de mayo de 2026, estoy a un mes de cumplir 20 años, para cuándo te llegue está carta estarás cumpliendo si no me equivoco 27 años, muchas felicidades, solo tu y yo sabemos lo que nos costó llegar hasta ahí, y probablemente estarás por graduarte de medicina! nuestro sueño desde niñas, quizás estés a unos meses de graduarte o a poco tiempo, yo lo sé que si lograremos ser doctoras, todo lo que tuviste que esforzarte y luchar para lograrlo, te escribo esto desde el sillón de la casa de Tampico, este sillón rojo con funda café, no se quienes estén ahora en tu lado y quienes se quedaron, nosotras sabemos cuánto lo estamos intentando, dime, como vas ? Ya no estas sufriendo? Ya puedes salir de casa sin llorar ? Cómo está mamá y los demás? Tu y yo sabemos que no queremos que estén decepcionados y mi mamá sufriendo por verme así, intento mejorar pero es difícil, solo..no quiero seguir sufriendo en el futuro, que al fin podamos tener un cumpleaños sin llorar, que mi papá no siga siendo así conmigo, que al fin podamos tener esa paz y tranquilidad que queremos no importa si estás sola solo quiero que estés feliz en este cumpleaños, lo mereces, un cumpleaños feliz, uno sin llorar, yo confío en que estás en este momento con tu familia y amigos o quizás en otra parte pero feliz, sonriendo, que podamos lograr terminar una carrera y podamos salir a la calle sin necesidad de culpa por nuestro aspecto, que al fin podamos controlar nuestros trastornos que tanto nos impidieron salir, yo rubí, te deseo todo lo mejor, también escribo esto como un recordatorio hacia mi, que en cualquier etapa de mi vida en la que esté, tenemos que seguir luchando, y eso incluye también el ahora que tanto me está costando, se que podremos salir de esto, siempre lo hemos echo y lo seguiremos haciéndolo por qué somos unas guerreras, si estás pasando por un mal momento, quiero que sepas que yo confío en ti, lo lograrás superar, como justo te escribí en anteriores cartas de anteriores cumpleaños, solo tu puedes cambiar tu destino, nadie más te tiene que decir que hacer, se valiente y bondadosa, tu puedes lograr lo que te propongas, si nadie más confía en ti, yo lo hago, solo rubí, se que ya dije esto muchas veces pero, por favor, se feliz si? feliz cumpleaños y feliz graduación, te quiero mucho, bye bye 🤍 Tu puedes.
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 40 años. 39… honestamente no puedo imaginarme cómo eres a esa edad. No sé cómo se verá tu rostro, cómo hablarás, dónde vivirás o qué habrá sido de todos los sueños y miedos que tengo ahora. Pero sí sé algo: para llegar hasta allá, sobreviviste muchas cosas. Ahorita tengo 19 años. Estoy por cumplir los 20, es 30 de mayo, estoy escribiendo esto en una etapa donde me siento muy confundida conmigo misma y con mi vida. Siento emociones demasiado intensas, me pierdo en personas, me da miedo el abandono y a veces actúo desde la ansiedad más que desde la calma, no puedo salir de casa, muchas veces siento que todavía soy esa niña insegura que solo quería sentirse suficiente para alguien. Por eso quiero preguntarte: algún día dejó de doler tanto todo? No hablo de una tristeza específica. Hablo de esa sensación constante de vacío, de sentir demasiado, de pensar demasiado, de necesitar amor y al mismo tiempo tener miedo de él. Espero que hayas aprendido a vivir sin destruirte. Espero que hayas dejado de castigarte por sentir tanto. Espero que tu cuerpo ya no sea un enemigo. Espero que ahora puedas comer, dormir y mirarte al espejo sin una guerra dentro de tu cabeza. También espero que hayas encontrado estabilidad. No una vida perfecta, sino una vida tranquila. Un hogar que se sienta seguro. Personas que te den paz y no ansiedad. Amigos reales. Tal vez una familia. Tal vez alguien que te ame de una forma suave y estable, no intensa y caótica. ¿Seguimos escuchando música para sobrevivir los días difíciles? ¿Todavía te emocionas con los idiomas y los pequeños detalles? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Logramos convertirnos en alguien de quien la Rubí de 13 años estaría orgullosa? Hay algo que quiero que nunca olvides: sobreviviste versiones de ti que realmente pensaban que no podían más. Y aun así seguiste adelante. Tal vez a los 40 ya entiendes cosas que yo todavía no puedo comprender. Tal vez ya sabes que no todas las personas se quedan, pero que eso no significa que no valgas. Tal vez ya aprendiste a estar sola sin sentirte abandonada. Y si no lo has logrado completamente, espero que al menos ahora seas más amable contigo misma. La Rubí de 13 años te imaginaba fuerte. La Rubí de 19 solo espera que sigas viva emocionalmente, que no te hayas apagado y que todavía exista algo dentro de ti que se emocione por la lluvia, la música y los sueños. Gracias por llegar hasta allá. De verdad. Te quiero. Feliz cumpleaños 40. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 21 años. No sé exactamente cómo estés leyendo esto. Tal vez estés feliz, tal vez cansada, tal vez otra vez confundida con la vida. Ahorita son las 1:23 am, no puedo dormir, y estoy escribiendo esto intentando entenderme un poco más Este último año me sentí muy perdida muchas veces, me envolví en personas, emociones intensas, miedo al abandono y demasiadas dudas sobre mí misma., aveces sentí que estaba olvidando quién era de verdad. Pero quiero creer que tú ya aprendiste algunas cosas que yo apenas estoy empezando a entender. Quiero preguntarte algo… ¿ya aprendiste a estar en paz contigo misma aunque nadie te esté validando? ¿Ya puedes sentirte querida sin depender tanto de otros? ¿Sigues soñando con viajar, aprender idiomas, estudiar medicina, construir la vida que imaginabas cuando eras más pequeña? Espero que hayas dejado de castigarte tanto. Espero que ya no sientas que tienes que destruirte para poder sentir algo., espero que tu relación contigo misma sea más suave. Y si todavía no estás bien del todo, también está bien. Solo espero que no te hayas rendido contigo. No olvides a la Rubí de 13 años que escribió aquella carta mientras escuchaba la lluvia y soñaba con París, ella confiaba mucho en ti, y yo también quiero hacerlo. Por favor, sigue siendo bondadosa y valiente. Y esta vez, también sé amable contigo misma Feliz cumpleaños 21 🤍
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 30 años Treinta. Son las 1:35 am, creo que la Rubí de 13 años pensaba que a esta edad ya tendríamos todo resuelto. Que seríamos seguras, maduras, exitosas, felices… y quizá sí lo eres. O quizá descubriste que crecer realmente significa aprender a vivir contigo misma. Ahorita tengo 19 años y honestamente me siento perdida muchas veces. Estoy intentando entender quién soy debajo de todas las emociones intensas, el miedo, las relaciones complicadas y todo el caos mental que llevo dentro. A veces siento que mi vida apenas está comenzando y al mismo tiempo siento que ya estoy cansada. Por eso quiero preguntarte algo importante: ¿al final sí encontramos paz? No perfección. No una vida perfecta de Pinterest. Paz. La capacidad de dormir tranquila. De sentirte suficiente aunque nadie te esté validando. De no vivir con miedo constante a que te abandonen o te lastimen. Espero que hayas aprendido a quererte de verdad. No solo en los días donde te sientes bonita o exitosa, sino también en los días difíciles. Espero que ya no castigues tanto tu cuerpo. Espero que la comida ya no sea una guerra contigo misma. ¿Seguimos estudiando cosas que nos apasionan? ¿Seguimos aprendiendo idiomas? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Todavía escuchamos música en la madrugada mientras pensamos demasiado? También espero que hayas encontrado personas buenas. Personas tranquilas. Personas que no hagan que el amor se sienta como ansiedad o confusión. Espero que hayas entendido que no tienes que salvar a nadie para merecer que te quieran. Y si algunas personas se fueron, espero que ya no te culpes por todo. A veces me da miedo no llegar a ser alguien de quien estés orgullosa. Me da miedo quedarme atrapada para siempre en esta versión tan triste y confundida de mí, de seguir sin poder salir de casa por inseguridad, pero una parte de mí todavía cree que podemos construir algo bonito con nuestra vida, que al fin podremos escapar de este lugar La Rubí de 13 años todavía vive dentro de mí. La que escribía cartas bajo la lluvia, soñaba con Francia y creía que ser bondadosa y valiente era suficiente para seguir adelante, Espero que tú no la hayas olvidado Y por favor… si lograste sobrevivir todos estos años, gracias. Gracias por no rendirte cuando yo quería desaparecer de todo. Gracias por seguir aquí. Espero que cuando leas esto sonrías un poco y pienses: “lo logramos, aunque fue difícil.” Te quiero. Feliz cumpleaños 30. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,me preguntó si llegué a mis sueños
By YoDelFuturo ®
Querida Lucía del Futuro, ¿Cómo estás? ¿Lograste estudiar Kinesiología como soñabas? Me pregunto si estás trabajando en algo que te apasiona, si ayudas a las personas a sentirse mejor con lo que hacés. ¿Te acordás de todo el esfuerzo que hiciste para llegar hasta ahí? ¿Seguís rodeada de gente que te apoya y te quiere bien? Ojalá hayas crecido mucho, pero sin perder tu esencia. Solo quiero decirte que acá estoy, empezando este camino con mucha ilusión. No te olvides nunca de por qué empezaste. Con cariño, Lucía
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me siento bien y estoy orgulloso de pasar de ano y recuerda que vos a ser ssl y unirte en El equipo de futbol de la escuela y quiero que recuerdes que la persona que mas Amaras y TE amara ESTA esperandote Junto con los planes que DIos hace en vos adios y muy Buenas
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del futuro, ¿como estás? ya tenes 18 años y estoy muy orgullosa de vos, ¿qué pensás estudiar? acordate que tenemos todavía pensado ser criminalista o abogada penal, ambas suenan buenísimas y además que nos gusta las leyes y politica, qué lindo. Ya te dieron un psicólogo o tuviste algún intento de suicidio más? Espero que no, tengo la esperanza de que continuemos con vida, muy en el fondo. ¿Volviste a ser amiga de Xian? espero que si porque yo lo extraño mucho. Cuantás parejas tuvimos ya? Ganaste plata o hiciste algo que llenó de orgullo a tu familia? Hubieron más peleas? No sé qué más decirte, pero te deseo lo mejor y espero puedas irte a formosa o buenos aires a estudiar, yo no quiero seguir en San Martin de Los Andes, así que por favor, andate.
By YoDelFuturo ®
Hola, cómo estás? Hoy tuve sesión con la psicóloga y me siento bastante mal, ha sido de esos días en los que sientes que el dolor nunca se irá, dónde te sientes estancada con el mundo, un día en qué el elegiste vivir pero odias estar. Que es Bruce para mí? Bruce es amor, nuestro primer amor de hecho, él lo es todo en nuestra vida, es cariño, es lealtad, es alegría, es optimismo, perseverancia, es mi bebé, mi niño, mi amor bonito y el amor de mi vida. No tengo forma de expresar en palabras todo lo que me hizo sentir, nos hizo sentir. Ya no está desde hace casi 15 meses, ha sido difícil, no? Te sientes más optimista con la vida o sigues sintiendo que ya nada vale la pena, que te quieres rendir pero no puedes por cobardía o tal vez por amor/respeto a tu familia y amigos? No sé, solo sé que no quiero estar en estar realidad, tengo 19 años no sé por qué me lanzo a morir, me enoja tanto eso, pero como hago desaparecer todo el dolor que me hace querer desaparecer? El dolor que me hace estar tirada en mi cama llorando? Al menos ya no estamos igual que hace un año donde nos la pasamos llorando todo el día, durmiendo poco y comiendo nada. Espero que sigamos vivas el próximo año, espero que ya no sintamos tanto dolor en nuestro corazón, lo extraño tanto a él y a mamá. Cómo puedo vivir así? Sigo viviendo así como ahora? Sigo en Argentina o estoy en Perú? Dejame decirte que lo intento, de verdad intento salir adelante aunque a veces es bastante complicado jaja. Todos siguieron sus vidas y nosotras nos quedamos aquí, encerradas con nuestro dolor, sobreviviendo cada día para no hacer llorar a mi papá, a Karla, a Anel, a Jimena o a la Aleja (mi abuela). No sabes cómo quisiera rendirme, tirar todo a la basura pero eso sería egoísta de mi parte. Sinceramente espero que estemos mejor que ahora, espero que sonriamos desde el corazón y que tengamos más motivos para querer vivir aunque ahora no se sienta como tal. Te abrazo con el alma y te agradezco por ser tan valiente aunque tengas el corazón roto en mil pedazos.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Espero que cuando leas esta carta estés bien, en paz contigo mismo y orgulloso de todo lo que has conseguido. No sé exactamente en qué momento de tu vida te encontrarás, pero quiero recordarte quién eras hoy y lo que soñabas. En este momento, estás aprendiendo, creciendo y tratando de encontrar tu camino. A veces te sientes perdido o con dudas, pero también tienes ganas, esperanza y fuerza. No olvides lo lejos que has llegado, incluso cuando las cosas no salen como esperabas. Quiero que sigas creyendo en ti, aunque el mundo te ponga a prueba. Recuerda que tus errores no te definen, son parte del camino que te ha hecho más sabio y más fuerte. Sigue cuidando de las personas que te importan, sigue soñando en grande y no pierdas la curiosidad ni la pasión por lo que haces. Si las cosas te van bien, celébralo. Si no, respira y recuerda que ya has superado momentos difíciles antes. Mírate con cariño, perdónate lo necesario y sigue adelante con la cabeza en alto. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada Pía, Hoy es 12 de junio y pronto serán las 10:00 AM, creo que es el día más frio a lo que va del año, el termómetro marca -1 grado Celsius. ¿Aún sigues odiando la lluvia, tanto como yo ahora? no sé, pero toda desgracia aun sigo relacionándola con la lluvia. Hace unos días atrás, salí a tomar un daiquiri como solía hacerlo en la juventud mientras llovía poquito, o casi poquito. La Marjorie quería ir a uno cercano al metro Macul, pero al llegar ya no quedaban mesas disponibles más que una que estaba a medio pasillo y que indudablemente sentía que compartía mesa con el de al lado ya que no había una real distancia, así que decidimos partir a otro bar. Pedí un auto y llega un joven con obesidad mórbida que apenas me saludo y partió rápido la carrera, en su volante tenía restos de comida chatarra, bebidas en botellas a medio tomar y un celular conectado a la música que sin duda iba más pendiente del videoclip que de la ruta, a tal punto que casi chocamos en una vuelta que tuvo que dar. Quise bajarme antes y nos equivocamos porque en realidad no era un bar, si no, un local de comida rápida y que la Marjorie se confundió, así que ya comencé a sentir que debía volver a casa ya que todo estaba saliendo mal y bueno, todo lo malo que alguna vez he experimentado ha sido en día lluviosos. ¿seremos nosotras que llamamos a que pasen cosas malas en estos días? no sé, pero las ganas de tomar un daiquiri eran más grandes, así que decidí caminar hasta la estación y tomar el metro que me dejaría en las terrazas... mala idea. Pedí el anhelado Dairiqui en el cual sabia a nada, el ambiente estaba toxico y bueno la marjorie temblaba del frio. Quise que fuéramos las princesas de Disney o el intento, así que nos fuimos antes de las 12:00 PM, decidimos tomar un auto y como hacía frio y la humedad la sentía tanto, tanto al punto que sobrepasaba las zapatillas que compramos en la feria en la zona donde venden todo de dudosa procedencia y que me encanta ir... partimos y tomamos el primer auto que vimos. ¿Recuerdas esto? El chofer estaba muy borracho, apenas podía hablar y pucha, la Marjorie andaba con blusita y una chaqueta de mezclilla (antes muerta que sencilla, en este caso abrigada...) así que de primera instancia no me percate, fue entonces que solo atine a hablarle para que no se quedara dormido, (La casa quedaba a 2 km de distancia del bar, qué más da después de todo...) el tipo no tenía para darme el cambio y tuvimos que acompañarlo a que se comprara un completo para que pudiera darme el vuelto. Al final nunca nos dejó en la casa, nos expuso al peligro y me cobro 3 mil pesos por eso y para más remate, un auto gris nos persiguió en eso que caminábamos para llegar a la casa en una calle oscura y solitaria junto a ella, junto a mi piedra en mi mano y mis zapatillas húmedas... (es que igual fuimos a la botillería de la esquina por un vino para pasar el susto) creo que nos quería asaltar, pero quizás tuvo compasión o le dio miedo mi piedra o quizás ninguna de las dos y solo me encontró pobre para robarme o quizás ninguna de las anteriores. a veces dentro de mi incoherente agnostidad pienso que Diosito me cuida. Amada Pía, ¿aun sigues pensando que la lluvia trae desgracias? no sé, pero dudo que alguna vez deje de exponer mi vida en los días así. quizás, solo quizás, inconscientemente quiero mor¡r y solo busco días lluviosos. (en verdad solo estoy siendo dramática, no te preocupes bebé) espero tu respuesta. Pía, 28 años.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, se feliz,porque ser feliz tambien es ser tu, haslo que la peor sensasion es EL AREPENTIMIENTO.te quiero mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quiero contarte q estamos en el dia 12 de junio en el año 2023 estoy muy ansioso x leer mi carta en el futuro... este año en la escuela me esta yendo muy bien y tambien juego al futbol en el equipo de cerrito soy muy feliz junto a mis padres y hermanos vivo en oficial 185 y voy ala escuela 12 bueno espero la carta del futuro pronto chauuuuu!!!! querido yo
By YoDelFuturo ®
hola me llamo matheo tengo 12 años, como esta messi para el mundial 2026¿¿ di maria?? y lautaro? y el dibu?? ayer él muerto de lautaro erro un gol clarisimo, se salvo que fue offside. como esta la familia?
By YoDelFuturo ®
QueridETORKIZUNEKO NI Aupa etorkizuneko ni, lehenik eta behin espero dut obeto sentitzea, hau da behintzat antsietate gutxi izatea eta zulo beltz honetik behintzat pixkat irten ahal izana. Espero dut, lagun onak izatea eta ez zure sentimenduekin jolastea, espero dut unibertsitatean egonez gero antsietaterik gabe joatea eta ez jazatea minrik bestetatik. Espero dut medikamentuekin bukatu ahal izana eta bizitza on bat zer den ikustea, espero dut zure lagunekin egotean inseguritaterik ez egotea eta ahots horiek ezta ere. Baina, txarto bazaude, espero dudala ezetz, ezatea super fuerte zarela Leire eta danekin ahal duzula, txikitatik pasa duzunetik orain arte eta bizirik egotea ya da super ikaragarria, duela 3 urte momentu zailenetariko batetik pasa zinen eta ia egunero bizitza kendu nahi zenuen eta hemen zaude, Leire. Baita ere, espero dut pertsona horretaz pentsatzerakoan zure buruari mina ez egitea eta jo berarekin eramaten bazara dependentzia emotzional bat erditik egon gabe, espero dut zoriontzua izatea bera alboan egoteagatik, badakizulako pertsona hori zuretzat super garratsitzua dela Leire. Espero dut zure psikologoarekin jarratzen baduzu ondo egotea eta psikiatrarekin jarraitzen baduzu, baita ere. Espero dut zure katua maitatzea beti egin duzun bezala. Espero dut Joneren laguna jarraitzen izatea, txikitatik izan da zure laguna eta duela urte batzuk asko lagundu zizun, zure alboan egon zelako zure denboraldi txar horrretatik pasa zenuenean. Espero dut, psikologia ikasten bazaude super gustura egotea ikasten hori, dakizunez, osasun mentalako mundua zuretzat super garratsitzua dela eta asko gustatzen zaizula, Leire. Honekin amaitzeko, gaixotasun mentalak badituzu, aurrera jarraitu beti egin duzun bezala eta ez zaude bakarrik, profesionalak alboan dituzu eta laguntza behar baduzu zenbaki horri deitu edo saiatu zure amari ezaten Leire. Izan gogorra !!
By YoDelFuturo ®