Querido Yo del Futuro, felicidades, ya eres una adulta para nada responsable, este año te graduas por fin (espero) YIPIII!! :D solo espero que puedas seguir con el y casarte y tener tu familia como lo pensaron, y q no te hayas muerto, y en caso de q si, si alguien mas que no sea yo dentro de 3 años lee esto: Perdon, lo intente y no soporte, Gracias por todo, seas quien seas, Lamento averte fallado, a ti (quien sea q lo lea) y a todos los que me conocen, mi vida no fue del todo buena pero me enseñaron a ser agradecida y aunque no lo demuestre si estoy (o estuve) agradecida con todo y todos, Gracias. PD: Quien dijo q la edad para ser mayor eran los 18?, QUIERO SER CHIKITA OTRA VEZ, NO QUIERO SER ADULTAAA😭😭😭
By YoDelFuturo ®
Querida Yo del Futuro, provavelmente você vai lembrar de tudo que escreveu nessa carta porque a gente é irresponsável e estamos fazendo essa carta muito tarde e você tem uma boa memória kkkkkkkkkkkkk Bom, hoje, dia 01/06 é seu aniversário e você está muito bem, recebeu muitas mensagens de carinho e você sabe o quanto precisa disso. Apesar de ter começado essa disciplina sem muito interesse, acabou que ela foi se tornando muito especial, pois as pessoas que estão com você fizeram isso acontecer, você sabe o quanto você ama cada um deles e o quanto estar com eles te faz bem, eles tornam os seus dias mais alegres, todos os dias. Por mais que em casa te chamem de ruim e de cara emburrada você sabe do seu coração e sabe que na verdade, te fazer sorrir é uma das coisas mais fáceis que existem, desde que seja um ambiente calmo, feliz,em que você se sinta amada e em paz. A gente já percebeu que essas viagens foram as melhores da sua vida, cada pessoa, cada prova, cada companhia e cuidando um com o outro, você simplesmente esquece das coisas difíceis e complicadas e se apega apenas as boas partes, e esse é o motivo dessas viagens serem tão especiais, você esquece de tudo aquilo que lhe tira a paz, eu sinceramente espero que tenha dado muito certo e que você aprenda a ser mais doce, gentil, amorosa, companheira, empática, e calma, a gente sabe o quanto você é apressada e competitiva e como fala sem pensar, mas espero que você tenha aprendido alguma coisa com essas viagens. Espero que tenhamos conseguido passar em biomecânica kkkkkkkkkk, mas se não, tudo bem vai dar tudo certo, que possamos apenas aproveitar esse momento e guardar no coração com as pessoas que fazem sua vida mais leve e feliz, abrace cada um e diga que os ama. E acima de tudo, agradeça a Deus por ter abençoado e cuidado de você a cada dia, ele te olha, ele te conhece, ele te protege, e eu espero que tenhamos conseguido nos aproximar dele, cante a ele o melhor louvor que você pode oferecer porque ele conhece você além de todos que te conhecem e ele te ama, mesmo errando e o traindo a cada dia, ele te ama, então que a gente possa distribuir 1% desse amor que ele nos dá. E mais uma vez aproveite e viva. Eu amo quem você é e se tornou e com certeza vamos amar ainda mais nossa eu do futuro. Assinado: Emilly, Karol
By YoDelFuturo ®
Querida yo del futuro, del año 2031, espero que aun tengas este correo o que no lo tengas tan lleno. Quisiera decirte que justo ahora las cosas van muy bien, han mejorado bastante con respecto a los ultimos meses. He mejorado demasiado para ser sincera y me siento y veo de una manera muy distinta a como me veia hace cinco años, cuando creiamos que era super tumblir vestir una gorra rosa fosforesente y una sudadera verde de estrellas. Acabo de presentar el examen de la facultad y no tengo idea de como me irá, pero sea lo que sea me sentire satisfecha. He llegado lejos y espero que tu aun más. Quiero poner mis metas claras y elegir correctamente lo que quiero hacer en el futuro. Me pondre a trabajar despues de sacar el RFC y aunque no obtenga tanto dinero solo espero conseguir experiencia, y saber lidiar con personas, si sabes a lo que me refiero. Me da miedo el servicio al cliente pero es algo que todos debemos de superar ¿no? debo tener una actitud mas dura y mantenerme firme ante situaciones estresantes. Espero que mi sacrificio ahora te alla servido en el futuro. Justo ahora estoy asiendo esto para una tarea pero creo que almenos te sacara una sonrisa recordar tu etapa en la prepa. Ya vamos en sexto semestre y siguiendo adelante. Estoy confiando mas en mi y me han pasado cosas para pensar aun mas en eso. Creo que lo estoy asiendo bien y no dudo en que tu tambien. A y espero que allas dejado las chips moradas, nos hace daño lo picoso pero no puedo dejarlo, es delicioso :[
By YoDelFuturo ®
Oii mago, espero que vc esteja vivo kkkkkkkkkkkkk, brincadeiras a parte, seu primeiro contato com essa disciplina foi antes mesmo de entrar na faculdade, quando sua irmã disse que tinha uma eletiva que fazia rapel, surf e entre outras atividades, naquele momento, já me chamou atenção, sabendo que quando entrasse na faculdade iria fazer, e esse dia chegou, aqui está vc depois de 4 viagens de Campos, que tenho certeza que foram experiências únicas é incríveis, espero que vc tenha dado tudo de se( tenho certeza que deu), como vc sou eu, sabemos que não somos bons com palavras mas vou dar meu máximo, sei que nesse momento vai tá chorando muito, pois vc é sentimental com momentos assim, com coisas que gostamos e passam rápido demais, mas espero que vc tenha aproveitado cada minuto dessas viagens, tenha feito novos amigos, se aproximado mais da sua equipe que tão ali com vc sempre que precisar, vou ser sincero, já passamos por duas viagens, estou escrevendo atrasado kkkkkkkkkkkk, espero que tenhamos chorado mais, amado mais as pessoas, se aproximado mais de Deus, pq sem ele vc nem teria chegado aí. Como vc se elegeu o líder da equipe " os primos" espero que tenha feito um bom trabalho, como já tem feito, saiba que sua equipe te ama, e que todos estão orgulhosos de vc por ter concluído essa etapa, cada sentimento sentido, cada arrepio, cada vitória, cada derrota, fez vc se torna oq vc é hj, e essas viagens vão ser experiências na sua vida que vc nunca vai esquecer, cada obstáculo superado, cada prova concluída, cada momento de descontração com as outras equipes, a sua rivalidade com a tropa do barney kkkkkkkkk ( espero que a gente tenha ganhado deles nas próximas viagens) mas amo cada um deles tbm. Enfim, vc tem muita coisa pra viver ainda, momento incríveis como foi essa viagem, espero que aproveite cada minuto delas, e sim estude bastante pq nós vamos conseguir ser monitor dessa matéria se deus permitir, e vamos compartilhar esse momento com nosso grande monitor mariano( o melhor que tem ) vc é mimha inspiração nessa disciplina, cada vitória que compartilhamos com vc, cada pergunta que eu fazia a vc kkkkkkkk quase todo dia, cada momento em que vc tava ali pra apoiar a gente, foram muito importantes para mim, amo vc tbm, deus sabia que vc era a pessoa certa a guiar a gente, e pra sempre seremos os primos, amo vc antonio, tbm amo vcs minha equipe. Lucas( aranha) karoll( primaaaaa) vitor( surbim) dani( cumaru), amo muito muito vcs e quero levar vcs pro resto da vida, apamopo vcs
By YoDelFuturo ®
Yo del Futuro, me llamo María de Guadalupe y tengo 14 años,talvez cuando vuelva a leer está carta ya no tendré ese nombre ni esa edad,solo te quería decir que logres tu sueño de ser una super modelo,tener hijos y darle la mejro vida a mis papás,no te rindas,pase lo que pase no te rindas,ahora me asen Bullying mis propias amigas ale y Theo,pero cuando vuelvas a leer está carta ellas verán que lograstes más que ellas y que la mejor venganza del Bullying es la fama y esa la tendrás porcierto amas a Owen cooper y a esta edad piensas más en el que en cualquier cosa y crees y estás segura que el será tu esposo y tendran 4 hijos Recuerda leer la carta escuchando HARPY HARE
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 30 años Treinta. Son las 1:35 am, creo que la Rubí de 13 años pensaba que a esta edad ya tendríamos todo resuelto. Que seríamos seguras, maduras, exitosas, felices… y quizá sí lo eres. O quizá descubriste que crecer realmente significa aprender a vivir contigo misma. Ahorita tengo 19 años y honestamente me siento perdida muchas veces. Estoy intentando entender quién soy debajo de todas las emociones intensas, el miedo, las relaciones complicadas y todo el caos mental que llevo dentro. A veces siento que mi vida apenas está comenzando y al mismo tiempo siento que ya estoy cansada. Por eso quiero preguntarte algo importante: ¿al final sí encontramos paz? No perfección. No una vida perfecta de Pinterest. Paz. La capacidad de dormir tranquila. De sentirte suficiente aunque nadie te esté validando. De no vivir con miedo constante a que te abandonen o te lastimen. Espero que hayas aprendido a quererte de verdad. No solo en los días donde te sientes bonita o exitosa, sino también en los días difíciles. Espero que ya no castigues tanto tu cuerpo. Espero que la comida ya no sea una guerra contigo misma. ¿Seguimos estudiando cosas que nos apasionan? ¿Seguimos aprendiendo idiomas? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Todavía escuchamos música en la madrugada mientras pensamos demasiado? También espero que hayas encontrado personas buenas. Personas tranquilas. Personas que no hagan que el amor se sienta como ansiedad o confusión. Espero que hayas entendido que no tienes que salvar a nadie para merecer que te quieran. Y si algunas personas se fueron, espero que ya no te culpes por todo. A veces me da miedo no llegar a ser alguien de quien estés orgullosa. Me da miedo quedarme atrapada para siempre en esta versión tan triste y confundida de mí, de seguir sin poder salir de casa por inseguridad, pero una parte de mí todavía cree que podemos construir algo bonito con nuestra vida, que al fin podremos escapar de este lugar La Rubí de 13 años todavía vive dentro de mí. La que escribía cartas bajo la lluvia, soñaba con Francia y creía que ser bondadosa y valiente era suficiente para seguir adelante, Espero que tú no la hayas olvidado Y por favor… si lograste sobrevivir todos estos años, gracias. Gracias por no rendirte cuando yo quería desaparecer de todo. Gracias por seguir aquí. Espero que cuando leas esto sonrías un poco y pienses: “lo logramos, aunque fue difícil.” Te quiero. Feliz cumpleaños 30. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 21 años. No sé exactamente cómo estés leyendo esto. Tal vez estés feliz, tal vez cansada, tal vez otra vez confundida con la vida. Ahorita son las 1:23 am, no puedo dormir, y estoy escribiendo esto intentando entenderme un poco más Este último año me sentí muy perdida muchas veces, me envolví en personas, emociones intensas, miedo al abandono y demasiadas dudas sobre mí misma., aveces sentí que estaba olvidando quién era de verdad. Pero quiero creer que tú ya aprendiste algunas cosas que yo apenas estoy empezando a entender. Quiero preguntarte algo… ¿ya aprendiste a estar en paz contigo misma aunque nadie te esté validando? ¿Ya puedes sentirte querida sin depender tanto de otros? ¿Sigues soñando con viajar, aprender idiomas, estudiar medicina, construir la vida que imaginabas cuando eras más pequeña? Espero que hayas dejado de castigarte tanto. Espero que ya no sientas que tienes que destruirte para poder sentir algo., espero que tu relación contigo misma sea más suave. Y si todavía no estás bien del todo, también está bien. Solo espero que no te hayas rendido contigo. No olvides a la Rubí de 13 años que escribió aquella carta mientras escuchaba la lluvia y soñaba con París, ella confiaba mucho en ti, y yo también quiero hacerlo. Por favor, sigue siendo bondadosa y valiente. Y esta vez, también sé amable contigo misma Feliz cumpleaños 21 🤍
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 40 años. 39… honestamente no puedo imaginarme cómo eres a esa edad. No sé cómo se verá tu rostro, cómo hablarás, dónde vivirás o qué habrá sido de todos los sueños y miedos que tengo ahora. Pero sí sé algo: para llegar hasta allá, sobreviviste muchas cosas. Ahorita tengo 19 años. Estoy por cumplir los 20, es 30 de mayo, estoy escribiendo esto en una etapa donde me siento muy confundida conmigo misma y con mi vida. Siento emociones demasiado intensas, me pierdo en personas, me da miedo el abandono y a veces actúo desde la ansiedad más que desde la calma, no puedo salir de casa, muchas veces siento que todavía soy esa niña insegura que solo quería sentirse suficiente para alguien. Por eso quiero preguntarte: algún día dejó de doler tanto todo? No hablo de una tristeza específica. Hablo de esa sensación constante de vacío, de sentir demasiado, de pensar demasiado, de necesitar amor y al mismo tiempo tener miedo de él. Espero que hayas aprendido a vivir sin destruirte. Espero que hayas dejado de castigarte por sentir tanto. Espero que tu cuerpo ya no sea un enemigo. Espero que ahora puedas comer, dormir y mirarte al espejo sin una guerra dentro de tu cabeza. También espero que hayas encontrado estabilidad. No una vida perfecta, sino una vida tranquila. Un hogar que se sienta seguro. Personas que te den paz y no ansiedad. Amigos reales. Tal vez una familia. Tal vez alguien que te ame de una forma suave y estable, no intensa y caótica. ¿Seguimos escuchando música para sobrevivir los días difíciles? ¿Todavía te emocionas con los idiomas y los pequeños detalles? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Logramos convertirnos en alguien de quien la Rubí de 13 años estaría orgullosa? Hay algo que quiero que nunca olvides: sobreviviste versiones de ti que realmente pensaban que no podían más. Y aun así seguiste adelante. Tal vez a los 40 ya entiendes cosas que yo todavía no puedo comprender. Tal vez ya sabes que no todas las personas se quedan, pero que eso no significa que no valgas. Tal vez ya aprendiste a estar sola sin sentirte abandonada. Y si no lo has logrado completamente, espero que al menos ahora seas más amable contigo misma. La Rubí de 13 años te imaginaba fuerte. La Rubí de 19 solo espera que sigas viva emocionalmente, que no te hayas apagado y que todavía exista algo dentro de ti que se emocione por la lluvia, la música y los sueños. Gracias por llegar hasta allá. De verdad. Te quiero. Feliz cumpleaños 40. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Hola querida Rubí del futuro, soy yo, rubí, te vuelvo a escribir de nuevo, son las 12:50 am, es el 30 de mayo de 2026, estoy a un mes de cumplir 20 años, para cuándo te llegue está carta estarás cumpliendo si no me equivoco 27 años, muchas felicidades, solo tu y yo sabemos lo que nos costó llegar hasta ahí, y probablemente estarás por graduarte de medicina! nuestro sueño desde niñas, quizás estés a unos meses de graduarte o a poco tiempo, yo lo sé que si lograremos ser doctoras, todo lo que tuviste que esforzarte y luchar para lograrlo, te escribo esto desde el sillón de la casa de Tampico, este sillón rojo con funda café, no se quienes estén ahora en tu lado y quienes se quedaron, nosotras sabemos cuánto lo estamos intentando, dime, como vas ? Ya no estas sufriendo? Ya puedes salir de casa sin llorar ? Cómo está mamá y los demás? Tu y yo sabemos que no queremos que estén decepcionados y mi mamá sufriendo por verme así, intento mejorar pero es difícil, solo..no quiero seguir sufriendo en el futuro, que al fin podamos tener un cumpleaños sin llorar, que mi papá no siga siendo así conmigo, que al fin podamos tener esa paz y tranquilidad que queremos no importa si estás sola solo quiero que estés feliz en este cumpleaños, lo mereces, un cumpleaños feliz, uno sin llorar, yo confío en que estás en este momento con tu familia y amigos o quizás en otra parte pero feliz, sonriendo, que podamos lograr terminar una carrera y podamos salir a la calle sin necesidad de culpa por nuestro aspecto, que al fin podamos controlar nuestros trastornos que tanto nos impidieron salir, yo rubí, te deseo todo lo mejor, también escribo esto como un recordatorio hacia mi, que en cualquier etapa de mi vida en la que esté, tenemos que seguir luchando, y eso incluye también el ahora que tanto me está costando, se que podremos salir de esto, siempre lo hemos echo y lo seguiremos haciéndolo por qué somos unas guerreras, si estás pasando por un mal momento, quiero que sepas que yo confío en ti, lo lograrás superar, como justo te escribí en anteriores cartas de anteriores cumpleaños, solo tu puedes cambiar tu destino, nadie más te tiene que decir que hacer, se valiente y bondadosa, tu puedes lograr lo que te propongas, si nadie más confía en ti, yo lo hago, solo rubí, se que ya dije esto muchas veces pero, por favor, se feliz si? feliz cumpleaños y feliz graduación, te quiero mucho, bye bye 🤍 Tu puedes.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,me preguntó si llegué a mis sueños
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro Hola mi amor, cómo estás? Seguramente en este momento estás empezando tus prácticas, quiero decirte que hoy sábado 7 de junio del 2025 tú no estás bien, te estás haciendo daño, te autolesionas y te bloqueas, de todo corazón deseo que ahí en ese futuro logres amarte como siempre haz querido, yo te amo y amo lo que estás logrando y lo que estamos haciendo es increíble pero ahorita nuestra cabecita no deja que nos demos cuenta de lo maravillosa e increíble que somos, te quiero con el alma, sé que nos estamos convirtiendo en la persona que siempre soñamos y sé que ahí dónde sea que estás leyendo esto, ya eres una mejor versión de la que somos ahora, tú puedes preciosa <3
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Sé que no debería sentirme así, pero así me siento. Me invade una sensación de fracaso, de no valer nada. Me siento miserable, estancada. Y aunque esa palabra—fracasada—me duele, es lo que mejor describe lo que llevo por dentro. Necesito sacarlo, porque si no lo digo, me ahogo. No sé cuándo terminará esta etapa ni cuándo veré la luz. Tengo planes, sueños, mucha ambición. Quiero avanzar, salir de este punto en el que me siento atrapada. Pero no sé cómo hacerlo ni hacia dónde ir. Vine a Lima buscando oportunidades, buscando crecer. Y aun estando aquí, todo parece inalcanzable. No quiero regresar a Iquitos; hacerlo sería retroceder, y yo quiero seguir adelante. Quiero tener éxito. Mi propio éxito. Hacer investigaciones, estudiar una maestría en el extranjero, tener mi carro, mi casa, mi departamento. Quiero formar una familia, tener un esposo, abrir mi cafetería, viajar, y darle una buena vida a mis padres. Quiero sentirme plena, satisfecha con lo que soy y con lo que tengo. Pero ahora, me siento un peso. Siento que he fallado, especialmente a mi familia. Quiero una vida feliz, pero no la tengo. Sé que soy bendecida en muchos sentidos, pero también siento que estoy en una etapa donde ya debería estar avanzando. Y mientras todos suben peldaños, yo me mantengo en el fondo, cayendo un poco más cada día. Me aferro a lo poco que tengo para no caer del todo, pero ya no tengo fuerzas. Y aunque no quiero rendirme—porque rendirse no es una opción—sí me siento perdida, confundida, sin dirección. Le pido a Dios una señal, una luz, una esperanza. A veces siento envidia de quienes avanzan: tienen pareja, trabajos estables, estudian lo que les apasiona, sus familias están bien. Y yo… siento que no tengo nada de eso. Me digo a mí misma que debo pensar en positivo, pero hay días que no puedo mentirme más. La realidad me grita que he tomado malas decisiones: no debí estudiar lo que estudié, no debí apurarme en titularme, no debí autosabotearme, no debí ser como fui. Y ahora… siento que mi vida no avanza. Soy como un tren sin motor. Espero que, cuando vuelva a leer estas palabras, todo haya cambiado. Que esté en un mejor momento. Porque si no, la vida simplemente apesta.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,dkjfdkbgdbgg
By YoDelFuturo ®
Hola hermosa, me resulta extraño escribirte, pues realmente no se que ocurra en uno, dos o los años que transcurran. Hoy 6 de Junio te escribo desde el punto de sanación, este año 2023 literalmente desde comenzó supe que es un año de aprender, de sanar y conocer muchas cosas. A sido un año un tanto difícil, pero sin duda e aprendido tantas cosas, que jamás podría imaginar. Me siento muy alegre al decir que hoy en día me llevo muy bien con papá y que realmente hay un cariño hacia el, con mamá aún hay cosas que afinar, pero también llevamos una buena relación. En el presente han sido días bastante complicados, en pocos días haré el exmane para la prepa y no se que pueda pasar. Aún hay inseguridades que sanar, pero de verdad que ya hay un enorme cambio. En el presente la personas más importantes son Mamá, Papá, mis hermanos, Pao, Mag, y sobre todo yo. Aún no noto un brillo en mis ojos, pero realmente disfruto los momentos de felicidad, de risas y de mi esencia, de quien soy y quién seré. Me siento cansada, sin fuerza y tratando de encontrar ese brillo que se que aún hay en mi. Se lo que busco, lo que merezco y quién soy realmente. Te amo bella, cuéntame qué ha sido de ti en este tiempo 🤍.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, te quiero decir que a veces te sientes triste pero todo pasa Como por ejemplo la amistad que tuviste con Noemí o Noé no sé no sé cómo quieras decirle Pues la verdad nos hizo mucho daño se distanciaó Y prácticamente me dijo que no le importaba con nuestra amistad fue una porquería Pero no te preocupes tienes que comenzar a pensar en ti él no siempre los demás o en qué dirán los demás Qué pasará si los demás tienes que enfocarte en ti porque cuando pasan las cosas cuando lleguen las cosas malas la única que va a estar ahí para ti Eres tú no nadie más ni el vecino ni tu amiga tal vez quieres hablar también de Julia nuestra amiga aquí de Brasil que siempre nos excluía o de Stephanie de isadora que eran nuestras mejores amigas también de Joao Antonio o de mateus son esos bueno era nuestro mejores amigos como nos mudamos pues ya no hablamos con ellos pero siempre van a estar en nuestros corazones Bueno aquí ya me tengo que despedir quiero decirte que te amo mucho que nunca dejes de creer en ti porque eres muy especial tienes eso que siempre haces reír a los demás eres de esa persona graciosa que no la pueden ver llorando o tal vez a veces eres esa persona súper molesta que si está callada te preguntan si estás triste o enojada pero bueno que eso nunca cambie en ti Te amo mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me escribo esta carta por dos razones: primero, porque es una tarea para la materia Educación para la diversidad; segundo, porque me pareció una idea interesante y creativa. Nadie me conoce mejor que yo, por ende cualquier opinión o sugerencia que reciba de mí la voy a valorar como de quién viene. Sin más preámbulos, aunque me encanta este en particular por ser divertido, prosigo a cumplir la asignatura. El propósito de ésta, es poder mirar para atrás un día y preguntarme si cumplí con las expectativas que tenía sobre mi carrera en la docencia. Veremos. Ya conocemos nuestra propia historia, los docentes que nos formaron, los que hemos amado y los que llegamos a detestar. Tuvimos nuestras razones. Esto nos hizo reflexionar en el pasado sobre qué clase de profesora íbamos a ser si es que decidíamos empezar la carrera hace tiempo. Ya que aun continuamos siendo estudiantes, no tenemos la certeza de si nuestras ilusiones serán realidad o qué clase de futuro nos depara. Soñamos con ser la clase de profesora que haga que sus estudiantes amen la materia, que le pierdan el miedo a fallar, que aprendan a pensar y resolver por sí mismos con las herramientas que les demos, y algo un poco más ambicioso...que quizás nos ganemos un lugar en su corazón. Tuvimos afortunadamente profesores y profesoras de matemáticas que amaban su trabajo y se notaba. Que pasaban por los bancos para ayudar cuando sabían que éramos muy tímidas para levantar la mano y consultar nuestras dudas. Esa es la clase de docente que pretendemos ser. Te hablo a vos, mi Yo del futuro, ojalá note rindas y llegues hasta el final y que cuando esta carta llegue te rías de vos misma por lo ingenua y no que te lamentes por haber fallado. Que hayas experimentado tener muchas aulas repletas de adolescentes que te hayan desafiado cada día e impulsado a ser la mejor versión de vos misma. Espero que te hayas tropezado mucho y te hayas levantado con más fuerza como siempre hicimos. Como nos inspiró nuestra mamá y nuestra hermana ( y todas las demás mujeres de nuestra vida). Estoy segura que pudiste aprovechar al máximo los conocimientos que obtuviste en el Instituto y que conserves la humildad para seguir aprendiendo, de todos y cada uno de los compañeros que te vayan a rodear. Nosotras sabemos más que nadie que lo que nos dijo el profesor Amado el primer año era tan cierto entonces como ahora: que podemos aprender de todos, incluso de nuestros alumnos. Me despido de mí o de quién este leyendo esta carta en el futuro. Que el mañana me encuentre con salud y con mis esperanzas hechas realidad. Me quiero, me quise y me querré. Me abrazo.
By YoDelFuturo ®
Querida cami , te escribo desde el pasado hoy 06-06-23 son las 00:46, te quiero contar que me esta yendo bien , estoy tomando decisiones un poco riesgosas quizas , pero me esta gustando el desafio de caerme a veces , tampoco es tan malo estar en la mierda cuando ves q el final del camino esta mucho mejor de lo que era antes del desastre. Ademas, estas absorviendo conocimiento, invertir en tus conocimientos siempre te gusto , espero que cuando leas esto te acuerdes lo valiosa que sos . y todo lo que logras como persona es gracias a vos , pero no te olvides que nadie logra algo solo por completo Me quiero por todo lo que he superado en silencio y a solas . me quiero por saber pedir ayuda . me quiero por tenerme . y quedate donde tu corazon sienta paz ,actua desde el amor ,quere con fuerza y gratitud ,cuidate , Te amo!
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quisiera saber en 2 años como estás, como sigues, como va todo? en 2 años tengo 20 y escribo esto con 18. Logramos estudiar lo que queríamos, esta siendo dificil? conociste nuevas personas? quiero que me cuentes todo, todo. Se que ha sido dificil pero se que puedes y que a los 20 vas hacer grande, seras una gran persona y gran doctora, se que puedes contra todo y eso no es un inpedimento, callale la boca a todos los que dijeron que no podías, o que se burlaron de ti por soñar grande, esos no son amigos, recuerdalo. Pero demuestrate a ti que fuiste y eres capaz de más, nunca me defraudas a pesar de todo. te quiero mucho cami
By YoDelFuturo ®
Se que esta carta te llegara mucho tiempo después de haberla escrito, porque probablemente desde diciembre de 2023 nunca volvimos a hablar, me quede con muchas cosas que decirte, estoy en agosto de 2024... no te he superado del todo, pero no porque extrañe algo de ti en particular, extraño al hombre que conocí en redes sociales en 2021, no al que me rompió el corazón continuamente por más de 1 año. Realmente el recuerdo de esos buenos momentos son lo que mantienen mi buena imagen de ti en mi corazón. Dudo si algún día veras esto realmente... solo quiero desahogarme. Mis mayores recuerdos de ti son cuando nos vimos por primera vez, venia en el autobús hablando de lo emocionada que estaba de verte al fin, con mis amigas, cuando te vi sentado esperándome fue maravilloso, yo estaba nerviosa y tú te veías tan guapo, aun ese recuerdo me hace sonreír, nunca supe que pensaste tu ese día, a partir de ese día me di cuenta de que hasta esta fecha solo pude quererte a ti... Todos me dicen que con las demás personas que he llegado a intentar algo he sido cruel, nunca nadie ha llenado mi corazón desde que ese niño que conocí dejaste de ser tu. Tratándose de ti ni la terapia de choque me ha ayudado, realmente lo intenté, y ni con todo eso te pude dejar ir en ese momento. Pero bueno, después de todo esta carta después de tantos años es solo para poder decirte las cosas que nunca te dije directamente…gracias por haberme sacado sonrisas cuando me sentía tan rota, por darme esos abrazos que me daban calma en medio de la tormenta, gracias por hacerme sentir amada, aunque sé que no me amabas, gracias por intentar amarme. No tienes la culpa por lo que paso, ninguno la tuvo, éramos inmaduros, tú te sentías solo y yo ya estaba totalmente rota, pero aun así, para mi fuiste el amor de mi vida, el amor que fue tan único, a pesar de no ser correspondido, aprecio que intentaras…No fui fácil de amar, pero fue menos fácil dejarte ir, esta es la forma en la que lo estoy haciendo, esta es la ultima vez, te lo prometo, nunca intentare buscarte, ni saber de ti, espero que tengas una vida feliz y prospera, espero que algún día conozcas a alguien que te ame como siempre te ame, porque yo te ame de la manera más pura que te puedas imaginar, siempre fuiste los ojitos mas lindos del mundo para mí, la sonrisa mas dulce, el mas guapo, realmente lo eras, nunca quise cambiar nada de ti, para mi eras perfecto tal como eras. Adiós Eduardo, te amo y te dejo ir, dejo ir cada parte de ti con las que me quede, dejo ir cada cosa mala, dejo ir cualquier cosa que ate mi corazón y alma a ti. Siempre tendrás un lugar en mi corazón, como mi primer amor de verdad. Gracias por dejarme estar a tu lado y acompañarte casi 2 años de nuestras vidas.
By YoDelFuturo ®
Aupa, etorkizuneko ni, espero dut zuk jarraitzea bizitza hontan, ea osasun mentala hobeago bat eukitzen duzun eta beti bezala, aurrerantz jarraitu nahiz eta obstakuluak zure aurrean ezarri, ea zure lagunak hobeago zaintzen dizuten, ea eskola berrian behintzat, antsietate gabe joaten zaren, ea medikazioa usten duzun, ea psikologia ikasten zauden, ea pertsona hortaz mina ez zaren egiten eta espero dut arazo mentalengandik Ihes egin ahal izana. 💪💪
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, felicidades, ya eres una adulta para nada responsable, este año te graduas por fin (espero) YIPIII!! :D solo espero que puedas seguir con el y casarte y tener tu familia como lo pensaron, y q no te hayas muerto, y en caso de q si, si alguien mas que no sea yo dentro de 3 años lee esto: Perdon, lo intente y no soporte, Gracias por todo, seas quien seas, Lamento averte fallado, a ti (quien sea q lo lea) y a todos los que me conocen, mi vida no fue del todo buena pero me enseñaron a ser agradecida y aunque no lo demuestre si estoy (o estuve) agradecida con todo y todos, Gracias. PD: Quien dijo q la edad para ser mayor eran los 18?, QUIERO SER CHIKITA OTRA VEZ, NO QUIERO SER ADULTAAA😭😭😭
By YoDelFuturo ®
Querida Yo del Futuro, provavelmente você vai lembrar de tudo que escreveu nessa carta porque a gente é irresponsável e estamos fazendo essa carta muito tarde e você tem uma boa memória kkkkkkkkkkkkk Bom, hoje, dia 01/06 é seu aniversário e você está muito bem, recebeu muitas mensagens de carinho e você sabe o quanto precisa disso. Apesar de ter começado essa disciplina sem muito interesse, acabou que ela foi se tornando muito especial, pois as pessoas que estão com você fizeram isso acontecer, você sabe o quanto você ama cada um deles e o quanto estar com eles te faz bem, eles tornam os seus dias mais alegres, todos os dias. Por mais que em casa te chamem de ruim e de cara emburrada você sabe do seu coração e sabe que na verdade, te fazer sorrir é uma das coisas mais fáceis que existem, desde que seja um ambiente calmo, feliz,em que você se sinta amada e em paz. A gente já percebeu que essas viagens foram as melhores da sua vida, cada pessoa, cada prova, cada companhia e cuidando um com o outro, você simplesmente esquece das coisas difíceis e complicadas e se apega apenas as boas partes, e esse é o motivo dessas viagens serem tão especiais, você esquece de tudo aquilo que lhe tira a paz, eu sinceramente espero que tenha dado muito certo e que você aprenda a ser mais doce, gentil, amorosa, companheira, empática, e calma, a gente sabe o quanto você é apressada e competitiva e como fala sem pensar, mas espero que você tenha aprendido alguma coisa com essas viagens. Espero que tenhamos conseguido passar em biomecânica kkkkkkkkkk, mas se não, tudo bem vai dar tudo certo, que possamos apenas aproveitar esse momento e guardar no coração com as pessoas que fazem sua vida mais leve e feliz, abrace cada um e diga que os ama. E acima de tudo, agradeça a Deus por ter abençoado e cuidado de você a cada dia, ele te olha, ele te conhece, ele te protege, e eu espero que tenhamos conseguido nos aproximar dele, cante a ele o melhor louvor que você pode oferecer porque ele conhece você além de todos que te conhecem e ele te ama, mesmo errando e o traindo a cada dia, ele te ama, então que a gente possa distribuir 1% desse amor que ele nos dá. E mais uma vez aproveite e viva. Eu amo quem você é e se tornou e com certeza vamos amar ainda mais nossa eu do futuro. Assinado: Emilly, Karol
By YoDelFuturo ®
Querida yo del futuro, del año 2031, espero que aun tengas este correo o que no lo tengas tan lleno. Quisiera decirte que justo ahora las cosas van muy bien, han mejorado bastante con respecto a los ultimos meses. He mejorado demasiado para ser sincera y me siento y veo de una manera muy distinta a como me veia hace cinco años, cuando creiamos que era super tumblir vestir una gorra rosa fosforesente y una sudadera verde de estrellas. Acabo de presentar el examen de la facultad y no tengo idea de como me irá, pero sea lo que sea me sentire satisfecha. He llegado lejos y espero que tu aun más. Quiero poner mis metas claras y elegir correctamente lo que quiero hacer en el futuro. Me pondre a trabajar despues de sacar el RFC y aunque no obtenga tanto dinero solo espero conseguir experiencia, y saber lidiar con personas, si sabes a lo que me refiero. Me da miedo el servicio al cliente pero es algo que todos debemos de superar ¿no? debo tener una actitud mas dura y mantenerme firme ante situaciones estresantes. Espero que mi sacrificio ahora te alla servido en el futuro. Justo ahora estoy asiendo esto para una tarea pero creo que almenos te sacara una sonrisa recordar tu etapa en la prepa. Ya vamos en sexto semestre y siguiendo adelante. Estoy confiando mas en mi y me han pasado cosas para pensar aun mas en eso. Creo que lo estoy asiendo bien y no dudo en que tu tambien. A y espero que allas dejado las chips moradas, nos hace daño lo picoso pero no puedo dejarlo, es delicioso :[
By YoDelFuturo ®
Oii mago, espero que vc esteja vivo kkkkkkkkkkkkk, brincadeiras a parte, seu primeiro contato com essa disciplina foi antes mesmo de entrar na faculdade, quando sua irmã disse que tinha uma eletiva que fazia rapel, surf e entre outras atividades, naquele momento, já me chamou atenção, sabendo que quando entrasse na faculdade iria fazer, e esse dia chegou, aqui está vc depois de 4 viagens de Campos, que tenho certeza que foram experiências únicas é incríveis, espero que vc tenha dado tudo de se( tenho certeza que deu), como vc sou eu, sabemos que não somos bons com palavras mas vou dar meu máximo, sei que nesse momento vai tá chorando muito, pois vc é sentimental com momentos assim, com coisas que gostamos e passam rápido demais, mas espero que vc tenha aproveitado cada minuto dessas viagens, tenha feito novos amigos, se aproximado mais da sua equipe que tão ali com vc sempre que precisar, vou ser sincero, já passamos por duas viagens, estou escrevendo atrasado kkkkkkkkkkkk, espero que tenhamos chorado mais, amado mais as pessoas, se aproximado mais de Deus, pq sem ele vc nem teria chegado aí. Como vc se elegeu o líder da equipe " os primos" espero que tenha feito um bom trabalho, como já tem feito, saiba que sua equipe te ama, e que todos estão orgulhosos de vc por ter concluído essa etapa, cada sentimento sentido, cada arrepio, cada vitória, cada derrota, fez vc se torna oq vc é hj, e essas viagens vão ser experiências na sua vida que vc nunca vai esquecer, cada obstáculo superado, cada prova concluída, cada momento de descontração com as outras equipes, a sua rivalidade com a tropa do barney kkkkkkkkk ( espero que a gente tenha ganhado deles nas próximas viagens) mas amo cada um deles tbm. Enfim, vc tem muita coisa pra viver ainda, momento incríveis como foi essa viagem, espero que aproveite cada minuto delas, e sim estude bastante pq nós vamos conseguir ser monitor dessa matéria se deus permitir, e vamos compartilhar esse momento com nosso grande monitor mariano( o melhor que tem ) vc é mimha inspiração nessa disciplina, cada vitória que compartilhamos com vc, cada pergunta que eu fazia a vc kkkkkkkk quase todo dia, cada momento em que vc tava ali pra apoiar a gente, foram muito importantes para mim, amo vc tbm, deus sabia que vc era a pessoa certa a guiar a gente, e pra sempre seremos os primos, amo vc antonio, tbm amo vcs minha equipe. Lucas( aranha) karoll( primaaaaa) vitor( surbim) dani( cumaru), amo muito muito vcs e quero levar vcs pro resto da vida, apamopo vcs
By YoDelFuturo ®
Yo del Futuro, me llamo María de Guadalupe y tengo 14 años,talvez cuando vuelva a leer está carta ya no tendré ese nombre ni esa edad,solo te quería decir que logres tu sueño de ser una super modelo,tener hijos y darle la mejro vida a mis papás,no te rindas,pase lo que pase no te rindas,ahora me asen Bullying mis propias amigas ale y Theo,pero cuando vuelvas a leer está carta ellas verán que lograstes más que ellas y que la mejor venganza del Bullying es la fama y esa la tendrás porcierto amas a Owen cooper y a esta edad piensas más en el que en cualquier cosa y crees y estás segura que el será tu esposo y tendran 4 hijos Recuerda leer la carta escuchando HARPY HARE
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 30 años Treinta. Son las 1:35 am, creo que la Rubí de 13 años pensaba que a esta edad ya tendríamos todo resuelto. Que seríamos seguras, maduras, exitosas, felices… y quizá sí lo eres. O quizá descubriste que crecer realmente significa aprender a vivir contigo misma. Ahorita tengo 19 años y honestamente me siento perdida muchas veces. Estoy intentando entender quién soy debajo de todas las emociones intensas, el miedo, las relaciones complicadas y todo el caos mental que llevo dentro. A veces siento que mi vida apenas está comenzando y al mismo tiempo siento que ya estoy cansada. Por eso quiero preguntarte algo importante: ¿al final sí encontramos paz? No perfección. No una vida perfecta de Pinterest. Paz. La capacidad de dormir tranquila. De sentirte suficiente aunque nadie te esté validando. De no vivir con miedo constante a que te abandonen o te lastimen. Espero que hayas aprendido a quererte de verdad. No solo en los días donde te sientes bonita o exitosa, sino también en los días difíciles. Espero que ya no castigues tanto tu cuerpo. Espero que la comida ya no sea una guerra contigo misma. ¿Seguimos estudiando cosas que nos apasionan? ¿Seguimos aprendiendo idiomas? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Todavía escuchamos música en la madrugada mientras pensamos demasiado? También espero que hayas encontrado personas buenas. Personas tranquilas. Personas que no hagan que el amor se sienta como ansiedad o confusión. Espero que hayas entendido que no tienes que salvar a nadie para merecer que te quieran. Y si algunas personas se fueron, espero que ya no te culpes por todo. A veces me da miedo no llegar a ser alguien de quien estés orgullosa. Me da miedo quedarme atrapada para siempre en esta versión tan triste y confundida de mí, de seguir sin poder salir de casa por inseguridad, pero una parte de mí todavía cree que podemos construir algo bonito con nuestra vida, que al fin podremos escapar de este lugar La Rubí de 13 años todavía vive dentro de mí. La que escribía cartas bajo la lluvia, soñaba con Francia y creía que ser bondadosa y valiente era suficiente para seguir adelante, Espero que tú no la hayas olvidado Y por favor… si lograste sobrevivir todos estos años, gracias. Gracias por no rendirte cuando yo quería desaparecer de todo. Gracias por seguir aquí. Espero que cuando leas esto sonrías un poco y pienses: “lo logramos, aunque fue difícil.” Te quiero. Feliz cumpleaños 30. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 21 años. No sé exactamente cómo estés leyendo esto. Tal vez estés feliz, tal vez cansada, tal vez otra vez confundida con la vida. Ahorita son las 1:23 am, no puedo dormir, y estoy escribiendo esto intentando entenderme un poco más Este último año me sentí muy perdida muchas veces, me envolví en personas, emociones intensas, miedo al abandono y demasiadas dudas sobre mí misma., aveces sentí que estaba olvidando quién era de verdad. Pero quiero creer que tú ya aprendiste algunas cosas que yo apenas estoy empezando a entender. Quiero preguntarte algo… ¿ya aprendiste a estar en paz contigo misma aunque nadie te esté validando? ¿Ya puedes sentirte querida sin depender tanto de otros? ¿Sigues soñando con viajar, aprender idiomas, estudiar medicina, construir la vida que imaginabas cuando eras más pequeña? Espero que hayas dejado de castigarte tanto. Espero que ya no sientas que tienes que destruirte para poder sentir algo., espero que tu relación contigo misma sea más suave. Y si todavía no estás bien del todo, también está bien. Solo espero que no te hayas rendido contigo. No olvides a la Rubí de 13 años que escribió aquella carta mientras escuchaba la lluvia y soñaba con París, ella confiaba mucho en ti, y yo también quiero hacerlo. Por favor, sigue siendo bondadosa y valiente. Y esta vez, también sé amable contigo misma Feliz cumpleaños 21 🤍
By YoDelFuturo ®
Hola Rubí de 40 años. 39… honestamente no puedo imaginarme cómo eres a esa edad. No sé cómo se verá tu rostro, cómo hablarás, dónde vivirás o qué habrá sido de todos los sueños y miedos que tengo ahora. Pero sí sé algo: para llegar hasta allá, sobreviviste muchas cosas. Ahorita tengo 19 años. Estoy por cumplir los 20, es 30 de mayo, estoy escribiendo esto en una etapa donde me siento muy confundida conmigo misma y con mi vida. Siento emociones demasiado intensas, me pierdo en personas, me da miedo el abandono y a veces actúo desde la ansiedad más que desde la calma, no puedo salir de casa, muchas veces siento que todavía soy esa niña insegura que solo quería sentirse suficiente para alguien. Por eso quiero preguntarte: algún día dejó de doler tanto todo? No hablo de una tristeza específica. Hablo de esa sensación constante de vacío, de sentir demasiado, de pensar demasiado, de necesitar amor y al mismo tiempo tener miedo de él. Espero que hayas aprendido a vivir sin destruirte. Espero que hayas dejado de castigarte por sentir tanto. Espero que tu cuerpo ya no sea un enemigo. Espero que ahora puedas comer, dormir y mirarte al espejo sin una guerra dentro de tu cabeza. También espero que hayas encontrado estabilidad. No una vida perfecta, sino una vida tranquila. Un hogar que se sienta seguro. Personas que te den paz y no ansiedad. Amigos reales. Tal vez una familia. Tal vez alguien que te ame de una forma suave y estable, no intensa y caótica. ¿Seguimos escuchando música para sobrevivir los días difíciles? ¿Todavía te emocionas con los idiomas y los pequeños detalles? ¿Alguna vez fuimos a París? ¿Logramos convertirnos en alguien de quien la Rubí de 13 años estaría orgullosa? Hay algo que quiero que nunca olvides: sobreviviste versiones de ti que realmente pensaban que no podían más. Y aun así seguiste adelante. Tal vez a los 40 ya entiendes cosas que yo todavía no puedo comprender. Tal vez ya sabes que no todas las personas se quedan, pero que eso no significa que no valgas. Tal vez ya aprendiste a estar sola sin sentirte abandonada. Y si no lo has logrado completamente, espero que al menos ahora seas más amable contigo misma. La Rubí de 13 años te imaginaba fuerte. La Rubí de 19 solo espera que sigas viva emocionalmente, que no te hayas apagado y que todavía exista algo dentro de ti que se emocione por la lluvia, la música y los sueños. Gracias por llegar hasta allá. De verdad. Te quiero. Feliz cumpleaños 40. — Rubí, 19 años
By YoDelFuturo ®
Hola querida Rubí del futuro, soy yo, rubí, te vuelvo a escribir de nuevo, son las 12:50 am, es el 30 de mayo de 2026, estoy a un mes de cumplir 20 años, para cuándo te llegue está carta estarás cumpliendo si no me equivoco 27 años, muchas felicidades, solo tu y yo sabemos lo que nos costó llegar hasta ahí, y probablemente estarás por graduarte de medicina! nuestro sueño desde niñas, quizás estés a unos meses de graduarte o a poco tiempo, yo lo sé que si lograremos ser doctoras, todo lo que tuviste que esforzarte y luchar para lograrlo, te escribo esto desde el sillón de la casa de Tampico, este sillón rojo con funda café, no se quienes estén ahora en tu lado y quienes se quedaron, nosotras sabemos cuánto lo estamos intentando, dime, como vas ? Ya no estas sufriendo? Ya puedes salir de casa sin llorar ? Cómo está mamá y los demás? Tu y yo sabemos que no queremos que estén decepcionados y mi mamá sufriendo por verme así, intento mejorar pero es difícil, solo..no quiero seguir sufriendo en el futuro, que al fin podamos tener un cumpleaños sin llorar, que mi papá no siga siendo así conmigo, que al fin podamos tener esa paz y tranquilidad que queremos no importa si estás sola solo quiero que estés feliz en este cumpleaños, lo mereces, un cumpleaños feliz, uno sin llorar, yo confío en que estás en este momento con tu familia y amigos o quizás en otra parte pero feliz, sonriendo, que podamos lograr terminar una carrera y podamos salir a la calle sin necesidad de culpa por nuestro aspecto, que al fin podamos controlar nuestros trastornos que tanto nos impidieron salir, yo rubí, te deseo todo lo mejor, también escribo esto como un recordatorio hacia mi, que en cualquier etapa de mi vida en la que esté, tenemos que seguir luchando, y eso incluye también el ahora que tanto me está costando, se que podremos salir de esto, siempre lo hemos echo y lo seguiremos haciéndolo por qué somos unas guerreras, si estás pasando por un mal momento, quiero que sepas que yo confío en ti, lo lograrás superar, como justo te escribí en anteriores cartas de anteriores cumpleaños, solo tu puedes cambiar tu destino, nadie más te tiene que decir que hacer, se valiente y bondadosa, tu puedes lograr lo que te propongas, si nadie más confía en ti, yo lo hago, solo rubí, se que ya dije esto muchas veces pero, por favor, se feliz si? feliz cumpleaños y feliz graduación, te quiero mucho, bye bye 🤍 Tu puedes.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,me preguntó si llegué a mis sueños
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro Hola mi amor, cómo estás? Seguramente en este momento estás empezando tus prácticas, quiero decirte que hoy sábado 7 de junio del 2025 tú no estás bien, te estás haciendo daño, te autolesionas y te bloqueas, de todo corazón deseo que ahí en ese futuro logres amarte como siempre haz querido, yo te amo y amo lo que estás logrando y lo que estamos haciendo es increíble pero ahorita nuestra cabecita no deja que nos demos cuenta de lo maravillosa e increíble que somos, te quiero con el alma, sé que nos estamos convirtiendo en la persona que siempre soñamos y sé que ahí dónde sea que estás leyendo esto, ya eres una mejor versión de la que somos ahora, tú puedes preciosa <3
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Sé que no debería sentirme así, pero así me siento. Me invade una sensación de fracaso, de no valer nada. Me siento miserable, estancada. Y aunque esa palabra—fracasada—me duele, es lo que mejor describe lo que llevo por dentro. Necesito sacarlo, porque si no lo digo, me ahogo. No sé cuándo terminará esta etapa ni cuándo veré la luz. Tengo planes, sueños, mucha ambición. Quiero avanzar, salir de este punto en el que me siento atrapada. Pero no sé cómo hacerlo ni hacia dónde ir. Vine a Lima buscando oportunidades, buscando crecer. Y aun estando aquí, todo parece inalcanzable. No quiero regresar a Iquitos; hacerlo sería retroceder, y yo quiero seguir adelante. Quiero tener éxito. Mi propio éxito. Hacer investigaciones, estudiar una maestría en el extranjero, tener mi carro, mi casa, mi departamento. Quiero formar una familia, tener un esposo, abrir mi cafetería, viajar, y darle una buena vida a mis padres. Quiero sentirme plena, satisfecha con lo que soy y con lo que tengo. Pero ahora, me siento un peso. Siento que he fallado, especialmente a mi familia. Quiero una vida feliz, pero no la tengo. Sé que soy bendecida en muchos sentidos, pero también siento que estoy en una etapa donde ya debería estar avanzando. Y mientras todos suben peldaños, yo me mantengo en el fondo, cayendo un poco más cada día. Me aferro a lo poco que tengo para no caer del todo, pero ya no tengo fuerzas. Y aunque no quiero rendirme—porque rendirse no es una opción—sí me siento perdida, confundida, sin dirección. Le pido a Dios una señal, una luz, una esperanza. A veces siento envidia de quienes avanzan: tienen pareja, trabajos estables, estudian lo que les apasiona, sus familias están bien. Y yo… siento que no tengo nada de eso. Me digo a mí misma que debo pensar en positivo, pero hay días que no puedo mentirme más. La realidad me grita que he tomado malas decisiones: no debí estudiar lo que estudié, no debí apurarme en titularme, no debí autosabotearme, no debí ser como fui. Y ahora… siento que mi vida no avanza. Soy como un tren sin motor. Espero que, cuando vuelva a leer estas palabras, todo haya cambiado. Que esté en un mejor momento. Porque si no, la vida simplemente apesta.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,dkjfdkbgdbgg
By YoDelFuturo ®
Hola hermosa, me resulta extraño escribirte, pues realmente no se que ocurra en uno, dos o los años que transcurran. Hoy 6 de Junio te escribo desde el punto de sanación, este año 2023 literalmente desde comenzó supe que es un año de aprender, de sanar y conocer muchas cosas. A sido un año un tanto difícil, pero sin duda e aprendido tantas cosas, que jamás podría imaginar. Me siento muy alegre al decir que hoy en día me llevo muy bien con papá y que realmente hay un cariño hacia el, con mamá aún hay cosas que afinar, pero también llevamos una buena relación. En el presente han sido días bastante complicados, en pocos días haré el exmane para la prepa y no se que pueda pasar. Aún hay inseguridades que sanar, pero de verdad que ya hay un enorme cambio. En el presente la personas más importantes son Mamá, Papá, mis hermanos, Pao, Mag, y sobre todo yo. Aún no noto un brillo en mis ojos, pero realmente disfruto los momentos de felicidad, de risas y de mi esencia, de quien soy y quién seré. Me siento cansada, sin fuerza y tratando de encontrar ese brillo que se que aún hay en mi. Se lo que busco, lo que merezco y quién soy realmente. Te amo bella, cuéntame qué ha sido de ti en este tiempo 🤍.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, te quiero decir que a veces te sientes triste pero todo pasa Como por ejemplo la amistad que tuviste con Noemí o Noé no sé no sé cómo quieras decirle Pues la verdad nos hizo mucho daño se distanciaó Y prácticamente me dijo que no le importaba con nuestra amistad fue una porquería Pero no te preocupes tienes que comenzar a pensar en ti él no siempre los demás o en qué dirán los demás Qué pasará si los demás tienes que enfocarte en ti porque cuando pasan las cosas cuando lleguen las cosas malas la única que va a estar ahí para ti Eres tú no nadie más ni el vecino ni tu amiga tal vez quieres hablar también de Julia nuestra amiga aquí de Brasil que siempre nos excluía o de Stephanie de isadora que eran nuestras mejores amigas también de Joao Antonio o de mateus son esos bueno era nuestro mejores amigos como nos mudamos pues ya no hablamos con ellos pero siempre van a estar en nuestros corazones Bueno aquí ya me tengo que despedir quiero decirte que te amo mucho que nunca dejes de creer en ti porque eres muy especial tienes eso que siempre haces reír a los demás eres de esa persona graciosa que no la pueden ver llorando o tal vez a veces eres esa persona súper molesta que si está callada te preguntan si estás triste o enojada pero bueno que eso nunca cambie en ti Te amo mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me escribo esta carta por dos razones: primero, porque es una tarea para la materia Educación para la diversidad; segundo, porque me pareció una idea interesante y creativa. Nadie me conoce mejor que yo, por ende cualquier opinión o sugerencia que reciba de mí la voy a valorar como de quién viene. Sin más preámbulos, aunque me encanta este en particular por ser divertido, prosigo a cumplir la asignatura. El propósito de ésta, es poder mirar para atrás un día y preguntarme si cumplí con las expectativas que tenía sobre mi carrera en la docencia. Veremos. Ya conocemos nuestra propia historia, los docentes que nos formaron, los que hemos amado y los que llegamos a detestar. Tuvimos nuestras razones. Esto nos hizo reflexionar en el pasado sobre qué clase de profesora íbamos a ser si es que decidíamos empezar la carrera hace tiempo. Ya que aun continuamos siendo estudiantes, no tenemos la certeza de si nuestras ilusiones serán realidad o qué clase de futuro nos depara. Soñamos con ser la clase de profesora que haga que sus estudiantes amen la materia, que le pierdan el miedo a fallar, que aprendan a pensar y resolver por sí mismos con las herramientas que les demos, y algo un poco más ambicioso...que quizás nos ganemos un lugar en su corazón. Tuvimos afortunadamente profesores y profesoras de matemáticas que amaban su trabajo y se notaba. Que pasaban por los bancos para ayudar cuando sabían que éramos muy tímidas para levantar la mano y consultar nuestras dudas. Esa es la clase de docente que pretendemos ser. Te hablo a vos, mi Yo del futuro, ojalá note rindas y llegues hasta el final y que cuando esta carta llegue te rías de vos misma por lo ingenua y no que te lamentes por haber fallado. Que hayas experimentado tener muchas aulas repletas de adolescentes que te hayan desafiado cada día e impulsado a ser la mejor versión de vos misma. Espero que te hayas tropezado mucho y te hayas levantado con más fuerza como siempre hicimos. Como nos inspiró nuestra mamá y nuestra hermana ( y todas las demás mujeres de nuestra vida). Estoy segura que pudiste aprovechar al máximo los conocimientos que obtuviste en el Instituto y que conserves la humildad para seguir aprendiendo, de todos y cada uno de los compañeros que te vayan a rodear. Nosotras sabemos más que nadie que lo que nos dijo el profesor Amado el primer año era tan cierto entonces como ahora: que podemos aprender de todos, incluso de nuestros alumnos. Me despido de mí o de quién este leyendo esta carta en el futuro. Que el mañana me encuentre con salud y con mis esperanzas hechas realidad. Me quiero, me quise y me querré. Me abrazo.
By YoDelFuturo ®
Querida cami , te escribo desde el pasado hoy 06-06-23 son las 00:46, te quiero contar que me esta yendo bien , estoy tomando decisiones un poco riesgosas quizas , pero me esta gustando el desafio de caerme a veces , tampoco es tan malo estar en la mierda cuando ves q el final del camino esta mucho mejor de lo que era antes del desastre. Ademas, estas absorviendo conocimiento, invertir en tus conocimientos siempre te gusto , espero que cuando leas esto te acuerdes lo valiosa que sos . y todo lo que logras como persona es gracias a vos , pero no te olvides que nadie logra algo solo por completo Me quiero por todo lo que he superado en silencio y a solas . me quiero por saber pedir ayuda . me quiero por tenerme . y quedate donde tu corazon sienta paz ,actua desde el amor ,quere con fuerza y gratitud ,cuidate , Te amo!
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quisiera saber en 2 años como estás, como sigues, como va todo? en 2 años tengo 20 y escribo esto con 18. Logramos estudiar lo que queríamos, esta siendo dificil? conociste nuevas personas? quiero que me cuentes todo, todo. Se que ha sido dificil pero se que puedes y que a los 20 vas hacer grande, seras una gran persona y gran doctora, se que puedes contra todo y eso no es un inpedimento, callale la boca a todos los que dijeron que no podías, o que se burlaron de ti por soñar grande, esos no son amigos, recuerdalo. Pero demuestrate a ti que fuiste y eres capaz de más, nunca me defraudas a pesar de todo. te quiero mucho cami
By YoDelFuturo ®
Se que esta carta te llegara mucho tiempo después de haberla escrito, porque probablemente desde diciembre de 2023 nunca volvimos a hablar, me quede con muchas cosas que decirte, estoy en agosto de 2024... no te he superado del todo, pero no porque extrañe algo de ti en particular, extraño al hombre que conocí en redes sociales en 2021, no al que me rompió el corazón continuamente por más de 1 año. Realmente el recuerdo de esos buenos momentos son lo que mantienen mi buena imagen de ti en mi corazón. Dudo si algún día veras esto realmente... solo quiero desahogarme. Mis mayores recuerdos de ti son cuando nos vimos por primera vez, venia en el autobús hablando de lo emocionada que estaba de verte al fin, con mis amigas, cuando te vi sentado esperándome fue maravilloso, yo estaba nerviosa y tú te veías tan guapo, aun ese recuerdo me hace sonreír, nunca supe que pensaste tu ese día, a partir de ese día me di cuenta de que hasta esta fecha solo pude quererte a ti... Todos me dicen que con las demás personas que he llegado a intentar algo he sido cruel, nunca nadie ha llenado mi corazón desde que ese niño que conocí dejaste de ser tu. Tratándose de ti ni la terapia de choque me ha ayudado, realmente lo intenté, y ni con todo eso te pude dejar ir en ese momento. Pero bueno, después de todo esta carta después de tantos años es solo para poder decirte las cosas que nunca te dije directamente…gracias por haberme sacado sonrisas cuando me sentía tan rota, por darme esos abrazos que me daban calma en medio de la tormenta, gracias por hacerme sentir amada, aunque sé que no me amabas, gracias por intentar amarme. No tienes la culpa por lo que paso, ninguno la tuvo, éramos inmaduros, tú te sentías solo y yo ya estaba totalmente rota, pero aun así, para mi fuiste el amor de mi vida, el amor que fue tan único, a pesar de no ser correspondido, aprecio que intentaras…No fui fácil de amar, pero fue menos fácil dejarte ir, esta es la forma en la que lo estoy haciendo, esta es la ultima vez, te lo prometo, nunca intentare buscarte, ni saber de ti, espero que tengas una vida feliz y prospera, espero que algún día conozcas a alguien que te ame como siempre te ame, porque yo te ame de la manera más pura que te puedas imaginar, siempre fuiste los ojitos mas lindos del mundo para mí, la sonrisa mas dulce, el mas guapo, realmente lo eras, nunca quise cambiar nada de ti, para mi eras perfecto tal como eras. Adiós Eduardo, te amo y te dejo ir, dejo ir cada parte de ti con las que me quede, dejo ir cada cosa mala, dejo ir cualquier cosa que ate mi corazón y alma a ti. Siempre tendrás un lugar en mi corazón, como mi primer amor de verdad. Gracias por dejarme estar a tu lado y acompañarte casi 2 años de nuestras vidas.
By YoDelFuturo ®
Aupa, etorkizuneko ni, espero dut zuk jarraitzea bizitza hontan, ea osasun mentala hobeago bat eukitzen duzun eta beti bezala, aurrerantz jarraitu nahiz eta obstakuluak zure aurrean ezarri, ea zure lagunak hobeago zaintzen dizuten, ea eskola berrian behintzat, antsietate gabe joaten zaren, ea medikazioa usten duzun, ea psikologia ikasten zauden, ea pertsona hortaz mina ez zaren egiten eta espero dut arazo mentalengandik Ihes egin ahal izana. 💪💪
By YoDelFuturo ®