Querido Yo del Futuro, se que aquí voy a consolidar mi estabilidad económica, en diciembre la compra de mi auto, y el próximo año realizar un proyecto más grande de vida pues se que en marc será posible gracias a las metas establecidas en cuanto a ventas...voy siempre por el 100% no es opcional,ni negociable es si o si. Gracias y éxito a todos mis compañeros también
By YoDelFuturo ®
Santa María Tonameca, a 22 de mayo del 2026 Querida yo del futuro: Hoy en día soy una joven que se esfuerza día con día por ser una mejor persona y una mejor estudiante. Me gusta leer libros, escuchar música y, si te soy sincera, me considero una persona capaz de lograr cualquier cosa cuando realmente se lo propone. Sé que todo este esfuerzo valdrá la pena, porque ayudará mucho a nuestro futuro. Me siento orgullosa de todo lo que he logrado hasta ahora, aunque también tengo miedo de lo que viene después. Aun así, estoy segura de que lograremos quedar en la Facultad de Medicina y cumplir cada una de las promesas que hoy me hago a mí misma. Cerrar esta etapa y llegar a los 18 años me llena de nostalgia, porque significa comenzar a dejar atrás una parte muy importante de mi vida. Sin embargo, todos esos recuerdos siempre vivirán en mi alma. Siempre recordaré a mis amigos de la preparatoria, las risas, las experiencias y todos esos momentos que hicieron esta etapa tan especial. Durante estos años viví situaciones que me enseñaron a madurar y a ver la vida de una manera diferente. Algunas personas se fueron de mi vida y entendí que, aunque a veces las cosas pasan por algo, también existen cosas que no pasan por algo y debemos aprender a aceptarlas. Aprendí a valorar tanto lo mucho como lo poco que las personas me brindan, ya sea amor, tiempo o algo material. También entendí que el amor no siempre se da como uno lo imagina. Muchas veces idealicé personas y construí historias perfectas en mi mente, pero ahora sé que el amor verdadero no debe mendigarse. Y aunque dolió aprenderlo, agradezco cada experiencia porque me ayudó a crecer. Siempre estaré agradecida con todas las personas, amigos y maestros que formaron parte de esta etapa, porque cada uno dejó una enseñanza importante en mí. Espero de todo corazón que dentro de 5 años ya hayamos cumplido todo aquello que hoy soñamos. Sé que para entonces estaremos realizando nuestro internado y cada vez más cerca de convertirnos en una gran doctora, una mujer capaz de ayudar a los demás con amor y dedicación. Ojalá nunca dejes de creer en ti misma, incluso en los momentos más difíciles, y sigas esforzándote al máximo para cumplir cada uno de tus sueños. Quiero recordarte que eres fuerte, capaz y valiente. No importa cuántos obstáculos la vida ponga en tu camino, siempre tendrás la fuerza para seguir adelante. Y si algún día te sientes desanimada, recuerda todo lo que tus padres han hecho por ti, el amor y la confianza que depositan en ti cada día. Ellos creen en ti más de lo que imaginas. Prometo convertirme en una mejor persona, trabajar en mi liderazgo y en mis emociones, aprender a amarme a mí misma y fortalecer mi amor propio. Prometo nunca rendirme hasta lograr todo aquello que me propuse y poder sacar adelante a mis papás, porque ellos merecen todo mi esfuerzo. Nunca olvides quién eres realmente. Recuerda siempre que tu familia, tus sueños y tus estudios estarán por encima de todo. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada: María Gabriela Portillo Jiménez. Me siento feliz, agradecida, porque estoy en la graduación ADA, he aprendido tanto y tengo muchas satisfacciones. Gracias por haber llegado a pesar de las actividades y de poner a otros antes que a tí, el mensaje que he recibido es que seas feliz, amor, paz. Tomasito está muy presente en los mensajes, meditaciones, también está Lunita, Kiki, Norma, Sandra y tu papá. He aprendido tanto que no es sólo en conocimiento sino en sentir y ser autocompasiva, espero y creo que de aquí en adelante seas tú misma y veas por tu bienestar para seguir aprendiendo y evolucionando en este gran regalo de dios que te permite ser humana, estar en la tierra y compartir con tantos seres de todas las especies, gracias por la familia, gracias por todo. Si tú estás bien, podrás ayudar a otros a estar bien, Nunca dejes de quererte, muestra tus sentimientos, no calles, se asertiva y siempre sé feliz. Cuídate, quiérete, pon límites y abraza con el corazón. Con mucho e inmenso amor, te abrazo con el alma. Atte: María Gabriela Portillo Jiménez.
By YoDelFuturo ®
Solo espero que estés sana y sin preocupaciones de más, espero que puedas vivir tu vida sin rendirle cuentas a nadie más que contigo misma (y a tu jefe del trabajo), espero que puedas solucionar tus problemas sin sentirte apenada por pedir ayuda, espero que puedas amar sin sentir culpa, espero que puedas hacer todas las cosas que has soñado, espero que hayas podido viajar afuera del país al menos una vez, espero que tengas a alguien que puedas amar, espero que ese alguien siga siendo Y.A. pero si no es el caso espero que lo que sea que haya pasado no te marque para siempre y sigas riendo como reímos en la etapa en la que escribes esto. Espero que sigas viva y espero que cuando llegue esta carta hayas aprendido a pedir ayuda, a dejar de pedir perdón cuando no es necesario, a saber cuando no puedes, a saber amarte y amar a los demás sin lastimar a nadie. Espero que estés feliz.
By YoDelFuturo ®
Querido yo del futuro: Hola. Si estás leyendo esta carta, significa que ha pasado tiempo desde que la escribí. Hoy soy una persona con sueños, metas y muchas cosas por aprender. Espero que cuando leas estas palabras hayas crecido no solo en edad, sino también como persona.Quiero preguntarte si lograste cumplir algunas de las metas que tienes ahora. ¿Terminaste tus estudios? ¿Encontraste algo que realmente te apasiona? ¿Sigues compartiendo momentos con tu familia y tus amigos? Espero que nunca hayas olvidado de dónde vienes ni a las personas que siempre estuvieron contigo. También deseo que hayas aprendido de los errores y que no te hayas rendido cuando las cosas se pusieron difíciles. La vida no siempre será fácil, pero espero que hayas mantenido la fuerza para seguir adelante y la humildad para seguir aprendiendo.Si en algún momento te sientes perdido, recuerda quién eras cuando escribiste esta carta: alguien con ilusiones, ganas de salir adelante y de construir un buen futuro. No olvides disfrutar los pequeños momentos, cuidar tu salud y valorar a las personas que te quieren.
By YoDelFuturo ®
Querido yo del futuro: Hola. Si estás leyendo esta carta, significa que ha pasado tiempo desde que la escribí. Hoy soy una persona con sueños, metas y muchas cosas por aprender. Espero que cuando leas estas palabras hayas crecido no solo en edad, sino también como persona.Quiero preguntarte si lograste cumplir algunas de las metas que tienes ahora. ¿Terminaste tus estudios? ¿Encontraste algo que realmente te apasiona? ¿Sigues compartiendo momentos con tu familia y tus amigos? Espero que nunca hayas olvidado de dónde vienes ni a las personas que siempre estuvieron contigo. También deseo que hayas aprendido de los errores y que no te hayas rendido cuando las cosas se pusieron difíciles. La vida no siempre será fácil, pero espero que hayas mantenido la fuerza para seguir adelante y la humildad para seguir aprendiendo.Si en algún momento te sientes perdido, recuerda quién eras cuando escribiste esta carta: alguien con ilusiones, ganas de salir adelante y de construir un buen futuro. No olvides disfrutar los pequeños momentos, cuidar tu salud y valorar a las personas que te quieren.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Hoy te escribo desde una etapa en la que todavía estoy construyendo mi camino. A veces me siento confundido, cansado o incluso con miedo de no lograr todo lo que sueño, pero también tengo muchas ganas de salir adelante y demostrarme que sí puedo. En este momento de mi vida estoy aprendiendo, esforzándome y tratando de mejorar poco a poco para convertirme en un gran mecánico automotriz. Desde siempre me han llamado la atención los carros, los motores y todo lo relacionado con el mundo automotriz. Mi meta es trabajar en lo que me apasiona, tener mi propio taller algún día y sentir orgullo cada vez que vea un auto funcionando gracias a mi esfuerzo y conocimiento. Quiero que la gente confíe en mi trabajo y que mi nombre sea reconocido por hacer las cosas bien. Sé que el camino no será fácil. Habrá obstáculos como el cansancio, las dudas, los errores y los momentos en los que sentiré que no avanzo lo suficiente. También tengo miedo de fracasar o de no cumplir las expectativas que tengo sobre mi futuro. Pero aun así quiero seguir adelante, porque sé que cada sacrificio valdrá la pena. Espero que cuando leas esta carta recuerdes todo lo que luchaste para llegar hasta donde estás. Ojalá hayas cumplido muchas metas, hayas aprendido muchísimo sobre mecánica y sigas teniendo la misma pasión por los autos. También deseo que hayas creado buenos recuerdos: trabajando en proyectos importantes, arreglando carros que parecían imposibles y compartiendo momentos especiales con las personas que quieres. No olvides de dónde vienes ni todas las veces que tuviste que esforzarte para seguir adelante. Si las cosas no salieron exactamente como las imaginabas, espero que aun así te sientas orgulloso de nunca rendirte. Confío en ti y en todo lo que eres capaz de lograr. Sigue trabajando duro, aprendiendo cada día y disfrutando el proceso. El sueño de convertirte en un gran mecánico automotriz empezó aquí, con esta versión de ti que decidió creer en sí mismo. Con esperanza y motivación, Tu yo del pasado.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Hoy te escribo con todo mi corazón para recordarte que tienes un gran sueño: ser psicólogo. Sigue estudiando con dedicación, sé paciente contigo mismo y nunca dejes de creer en ti. Ayuda a muchas personas, escucha, comprende y haz la diferencia en sus vidas. Confía en todo lo que estás construyendo hoy. Lo mejor está por venir. Con mucho cariño, tu yo del presente
By YoDelFuturo ®
Te mando este mensaje con la esperanza de que llegue para tu cumpleaños y con la certeza de que probablemente esté bloqueada de todos lados :) pero era esto o dejarte una carta y eso equivalía a que me pongas una perimetral jajaja. Broma. No lo hagas. Estoy escribiendo esto el 23/05/26, acostada después de otro día larguísimo pensando en vos. Y qué raro escribir “vos” como si fueras alguien lejano cuando durante años fuiste literalmente mi rutina entera. Mi persona favorita para contarle todo, incluso las pelotudeces más mínimas del universo. Me sigue pasando algo re automático de agarrar el celular para mandarte algo y caer segundos después en que ya no puedo. Es rarísimo acostumbrarse a no tenerte. Y creo que todavía no me acostumbro. Los primeros días después de separarnos sentí que me moría posta. Me acuerdo de estar tirada en la cama llorando sin parar, sin comer, sin bañarme, sin poder dormir. Y cuando finalmente me bañé, lloré en la ducha como una enferma, de esas veces que te falta el aire y te duele el pecho de verdad. Nunca pensé que iba a reaccionar así por alguien. Nunca pensé que alguien iba a importar tanto en mi vida como para dejarme tan rota. Y mientras yo estaba así, leí ese mail tuyo tan indiferente y me destruyó. Porque una parte mía seguía esperando un “yo también estoy hecho mierda”, un “te extraño”, algo. Y en cambio sentí una distancia tan enorme entre nosotros que me dio bronca. Mucha bronca. Después vi lo de “me separé de Nao, pregunten” y ahí creo que algo en mí se rompió distinto. Porque sentí que algo tan íntimo se había convertido en un comentario para el resto del mundo. Y quizá no fue así, quizá yo estaba hipersensible, pero me dolió muchísimo. También me enteré de que hablaste todo esto con Juanse cuando a mí me habías dicho que solo lo hablaste con tu psi. Igual no te culpo. Todo el mundo necesita hablar con alguien cuando está mal. Yo también hablé con mil personas intentando entender qué pasó. Porque todavía hoy me pregunto cuándo dejamos de estar bien. En qué momento empezaste a irte mientras yo seguía completamente enamorada. Y sí, hice lo peor que puede hacer alguien con el corazón roto: imaginarme cosas. Pensé que quizá había alguien más. Esa tal Mei que mencionaste una vez. Me inventé escenas enteras en la cabeza. “Seguro se enamoró de ella”, “seguro hace meses que ya no me quiere”, “seguro yo era demasiado”. La cabeza se vuelve un lugar horrible cuando extrañás a alguien. Pero incluso con toda esa bronca, no puedo odiarte. Porque te amé demasiado. Y porque cuando pienso en nosotros no pienso solo en cómo terminó todo. Pienso en absolutamente toda nuestra vida juntos. Pienso en cuando recién empezábamos y yo me ponía nerviosa por cualquier cosa tuya. En las primeras veces durmiendo juntos. En cómo me acostumbré tan rápido a tu presencia que después ya no sabía vivir sin ella. Pienso en todas las veces que nos quedábamos despiertos hasta cualquier hora hablando boludeces o jugando mientras decíamos “bueno, una más y dormimos” y terminaban siendo las 6 am. Pienso en vos puteando juegos mientras yo me cagaba de risa mirándote. En las veces que me explicabas algo re emocionado y yo fingía entender aunque no entendiera una mierda. En cuando cocinábamos juntos y terminábamos haciendo desastre. En todas las comidas improvisadas porque ninguno tenía ganas de hacer algo serio. En pedir cualquier porquería y decir “mañana arrancamos bien” como 800 veces. Pienso en nuestras peleas pelotudas también. En enojarme por pavadas y después no poder sostener la bronca porque me hacías reír. En vos haciéndote el orgulloso mientras yo sabía perfectamente que querías hablarme. En las veces que dijimos “ya fue” y a las dos horas estábamos abrazados mirando algo. Pienso mucho en dormir con vos. Y parece una boludez pero creo que es de las cosas que más extraño. Tus brazos, el ruido de la compu todavía prendida, tus horarios horribles, despertarme y saber que estabas ahí. Incluso extraño cuando me ocupabas toda la cama y yo terminaba hecha un bollito en una punta puteándote medio dormida. Extraño muchísimo nuestras rutinas de pareja vieja. Ir al súper juntos, discutir por qué comprar, acompañarte a hacer cosas, que me acompañes vos, estar cada uno haciendo la suya pero juntos. Eso era lo que más me gustaba de nosotros. Sentía que éramos un equipo. Que éramos casa. Y Coco… dios, cuánto extraño a Coco. No tenés idea de las veces que pensé en él llorando. Me duele muchísimo no haberme despedido. Me acuerdo cuando se acostaba con nosotros, cuando lo abrazaba, cuando hacía cualquiera y nos hacía reír. A vos te pude eliminar de ig, pero a él no podría borrarlo nunca de mi cabeza porque solo me dio amor. Mi mamá lloró cuando rompimos. Y aunque te parezca gracioso, no solo por verme hecha mierda sino porque se había encariñado muchísimo con vos. Nahuel también lloró por vos y por Coco —más por Coco obviamente jajaja— y encima te puteó. “Superalo a ese hijo de puta”, me dijo. Me hubiese dado risa contártelo en otro contexto. Igual, aunque parezca mentira, estoy un poquito mejor. No bien. Mejor. Ya no siento que me voy a morir todos los días. Sigo llorando, sigo extrañándote, sigo pensando en vos apenas me despierto y antes de dormir, pero creo que lentamente estoy entendiendo que tengo que volver a encontrarme a mí misma sin vos al lado. Estoy estudiando administración de empresas ahora. Mirá qué adulta responsable ah. Vos seguramente te reirías de verme intentando concentrarme porque sabés perfectamente cómo soy. Pero estoy intentando hacer cosas por mí. Intentando volver a vivir aunque me cueste muchísimo. Y aunque hubo cosas que me dolieron muchísimo de cómo terminó todo, jamás voy a arrepentirme de haberte amado. Nunca. Porque me enseñaste muchísimas cosas. Me enseñaste a convivir, a compartir, a amar de verdad a alguien incluso en los días malos. Y también me enseñaste lo horrible que es perder a alguien que sentías para siempre. No sé si algún día vamos a volver a hablar normal. No sé si vamos a cruzarnos y hacer como si nada o si directamente vamos a convertirnos en dos desconocidos con recuerdos compartidos. Y sinceramente eso me rompe el corazón. Porque yo de verdad imaginaba toda una vida con vos. Pensaba que íbamos a crecer juntos, mudarnos mil veces, adoptar más animales, pelear por boludeces hasta viejos. Pero bueno. La vida evidentemente tenía otros planes. Espero que estos meses hayan sido buenos para vos. Que hayas podido respirar, hacer cosas que quizá conmigo no podías, salir, disfrutar, conocer gente. Sí, incluso chicas. Pero por favor menos Lourdes o Sasha gracias. Tenía que decirlo. Espero que estés comiendo bien porque sin mí probablemente sobrevivís a base de cualquier cosa horrible. Espero que sigas jugando, riéndote fuerte, haciendo tus comentarios pelotudos, siendo vos. Y también espero que estés cuidando tu cabeza. Hoy es tu cumpleaños y aunque ya no sea “tu novia”, necesitaba decirte feliz cumpleaños igual. Porque todavía me importás muchísimo. Porque todavía una parte mía te ama aunque esté intentando soltarte. Ojalá hoy estés con tu mami, con Gonza, Andrés y Coquín. Deciles que los extraño muchísimo. Y vos… disfrutá mucho por favor. Viví mucho. Tomá mucho. Usá forro. Y aunque sea un poquito, pensame hoy. Aunque sea cinco minutos antes de dormir. Porque yo todavía pienso en vos todo el tiempo. Feliz cumpleaños, Puchi.
By YoDelFuturo ®
HOLAAAA, Aldo de 22 años como haz estado durante estos 5 años? espero que bien... solo vengo a saludar y hablar un poquito conmigo por que esta será la ultima vez... espero que te la estés pasando muy bien ahora mismo y hayas cumplido con la propuestas que hicimos en 2026, también... no trates de hacer todo al mismo tiempo, mejor hazlo por separado, este es el único error que estamos cometiendo también espero que ya manejes todo de una manera mas pacifica y no impulsivamente como lo estoy haciendo este año jajajaj, Encargarte del resto... Y no te rindas ADIOOOOOOOOOOS
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro Hola mi amor, cómo estás? Seguramente en este momento estás empezando tus prácticas, quiero decirte que hoy sábado 7 de junio del 2025 tú no estás bien, te estás haciendo daño, te autolesionas y te bloqueas, de todo corazón deseo que ahí en ese futuro logres amarte como siempre haz querido, yo te amo y amo lo que estás logrando y lo que estamos haciendo es increíble pero ahorita nuestra cabecita no deja que nos demos cuenta de lo maravillosa e increíble que somos, te quiero con el alma, sé que nos estamos convirtiendo en la persona que siempre soñamos y sé que ahí dónde sea que estás leyendo esto, ya eres una mejor versión de la que somos ahora, tú puedes preciosa <3
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Sé que no debería sentirme así, pero así me siento. Me invade una sensación de fracaso, de no valer nada. Me siento miserable, estancada. Y aunque esa palabra—fracasada—me duele, es lo que mejor describe lo que llevo por dentro. Necesito sacarlo, porque si no lo digo, me ahogo. No sé cuándo terminará esta etapa ni cuándo veré la luz. Tengo planes, sueños, mucha ambición. Quiero avanzar, salir de este punto en el que me siento atrapada. Pero no sé cómo hacerlo ni hacia dónde ir. Vine a Lima buscando oportunidades, buscando crecer. Y aun estando aquí, todo parece inalcanzable. No quiero regresar a Iquitos; hacerlo sería retroceder, y yo quiero seguir adelante. Quiero tener éxito. Mi propio éxito. Hacer investigaciones, estudiar una maestría en el extranjero, tener mi carro, mi casa, mi departamento. Quiero formar una familia, tener un esposo, abrir mi cafetería, viajar, y darle una buena vida a mis padres. Quiero sentirme plena, satisfecha con lo que soy y con lo que tengo. Pero ahora, me siento un peso. Siento que he fallado, especialmente a mi familia. Quiero una vida feliz, pero no la tengo. Sé que soy bendecida en muchos sentidos, pero también siento que estoy en una etapa donde ya debería estar avanzando. Y mientras todos suben peldaños, yo me mantengo en el fondo, cayendo un poco más cada día. Me aferro a lo poco que tengo para no caer del todo, pero ya no tengo fuerzas. Y aunque no quiero rendirme—porque rendirse no es una opción—sí me siento perdida, confundida, sin dirección. Le pido a Dios una señal, una luz, una esperanza. A veces siento envidia de quienes avanzan: tienen pareja, trabajos estables, estudian lo que les apasiona, sus familias están bien. Y yo… siento que no tengo nada de eso. Me digo a mí misma que debo pensar en positivo, pero hay días que no puedo mentirme más. La realidad me grita que he tomado malas decisiones: no debí estudiar lo que estudié, no debí apurarme en titularme, no debí autosabotearme, no debí ser como fui. Y ahora… siento que mi vida no avanza. Soy como un tren sin motor. Espero que, cuando vuelva a leer estas palabras, todo haya cambiado. Que esté en un mejor momento. Porque si no, la vida simplemente apesta.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,dkjfdkbgdbgg
By YoDelFuturo ®
Hola hermosa, me resulta extraño escribirte, pues realmente no se que ocurra en uno, dos o los años que transcurran. Hoy 6 de Junio te escribo desde el punto de sanación, este año 2023 literalmente desde comenzó supe que es un año de aprender, de sanar y conocer muchas cosas. A sido un año un tanto difícil, pero sin duda e aprendido tantas cosas, que jamás podría imaginar. Me siento muy alegre al decir que hoy en día me llevo muy bien con papá y que realmente hay un cariño hacia el, con mamá aún hay cosas que afinar, pero también llevamos una buena relación. En el presente han sido días bastante complicados, en pocos días haré el exmane para la prepa y no se que pueda pasar. Aún hay inseguridades que sanar, pero de verdad que ya hay un enorme cambio. En el presente la personas más importantes son Mamá, Papá, mis hermanos, Pao, Mag, y sobre todo yo. Aún no noto un brillo en mis ojos, pero realmente disfruto los momentos de felicidad, de risas y de mi esencia, de quien soy y quién seré. Me siento cansada, sin fuerza y tratando de encontrar ese brillo que se que aún hay en mi. Se lo que busco, lo que merezco y quién soy realmente. Te amo bella, cuéntame qué ha sido de ti en este tiempo 🤍.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, te quiero decir que a veces te sientes triste pero todo pasa Como por ejemplo la amistad que tuviste con Noemí o Noé no sé no sé cómo quieras decirle Pues la verdad nos hizo mucho daño se distanciaó Y prácticamente me dijo que no le importaba con nuestra amistad fue una porquería Pero no te preocupes tienes que comenzar a pensar en ti él no siempre los demás o en qué dirán los demás Qué pasará si los demás tienes que enfocarte en ti porque cuando pasan las cosas cuando lleguen las cosas malas la única que va a estar ahí para ti Eres tú no nadie más ni el vecino ni tu amiga tal vez quieres hablar también de Julia nuestra amiga aquí de Brasil que siempre nos excluía o de Stephanie de isadora que eran nuestras mejores amigas también de Joao Antonio o de mateus son esos bueno era nuestro mejores amigos como nos mudamos pues ya no hablamos con ellos pero siempre van a estar en nuestros corazones Bueno aquí ya me tengo que despedir quiero decirte que te amo mucho que nunca dejes de creer en ti porque eres muy especial tienes eso que siempre haces reír a los demás eres de esa persona graciosa que no la pueden ver llorando o tal vez a veces eres esa persona súper molesta que si está callada te preguntan si estás triste o enojada pero bueno que eso nunca cambie en ti Te amo mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me escribo esta carta por dos razones: primero, porque es una tarea para la materia Educación para la diversidad; segundo, porque me pareció una idea interesante y creativa. Nadie me conoce mejor que yo, por ende cualquier opinión o sugerencia que reciba de mí la voy a valorar como de quién viene. Sin más preámbulos, aunque me encanta este en particular por ser divertido, prosigo a cumplir la asignatura. El propósito de ésta, es poder mirar para atrás un día y preguntarme si cumplí con las expectativas que tenía sobre mi carrera en la docencia. Veremos. Ya conocemos nuestra propia historia, los docentes que nos formaron, los que hemos amado y los que llegamos a detestar. Tuvimos nuestras razones. Esto nos hizo reflexionar en el pasado sobre qué clase de profesora íbamos a ser si es que decidíamos empezar la carrera hace tiempo. Ya que aun continuamos siendo estudiantes, no tenemos la certeza de si nuestras ilusiones serán realidad o qué clase de futuro nos depara. Soñamos con ser la clase de profesora que haga que sus estudiantes amen la materia, que le pierdan el miedo a fallar, que aprendan a pensar y resolver por sí mismos con las herramientas que les demos, y algo un poco más ambicioso...que quizás nos ganemos un lugar en su corazón. Tuvimos afortunadamente profesores y profesoras de matemáticas que amaban su trabajo y se notaba. Que pasaban por los bancos para ayudar cuando sabían que éramos muy tímidas para levantar la mano y consultar nuestras dudas. Esa es la clase de docente que pretendemos ser. Te hablo a vos, mi Yo del futuro, ojalá note rindas y llegues hasta el final y que cuando esta carta llegue te rías de vos misma por lo ingenua y no que te lamentes por haber fallado. Que hayas experimentado tener muchas aulas repletas de adolescentes que te hayan desafiado cada día e impulsado a ser la mejor versión de vos misma. Espero que te hayas tropezado mucho y te hayas levantado con más fuerza como siempre hicimos. Como nos inspiró nuestra mamá y nuestra hermana ( y todas las demás mujeres de nuestra vida). Estoy segura que pudiste aprovechar al máximo los conocimientos que obtuviste en el Instituto y que conserves la humildad para seguir aprendiendo, de todos y cada uno de los compañeros que te vayan a rodear. Nosotras sabemos más que nadie que lo que nos dijo el profesor Amado el primer año era tan cierto entonces como ahora: que podemos aprender de todos, incluso de nuestros alumnos. Me despido de mí o de quién este leyendo esta carta en el futuro. Que el mañana me encuentre con salud y con mis esperanzas hechas realidad. Me quiero, me quise y me querré. Me abrazo.
By YoDelFuturo ®
Querida cami , te escribo desde el pasado hoy 06-06-23 son las 00:46, te quiero contar que me esta yendo bien , estoy tomando decisiones un poco riesgosas quizas , pero me esta gustando el desafio de caerme a veces , tampoco es tan malo estar en la mierda cuando ves q el final del camino esta mucho mejor de lo que era antes del desastre. Ademas, estas absorviendo conocimiento, invertir en tus conocimientos siempre te gusto , espero que cuando leas esto te acuerdes lo valiosa que sos . y todo lo que logras como persona es gracias a vos , pero no te olvides que nadie logra algo solo por completo Me quiero por todo lo que he superado en silencio y a solas . me quiero por saber pedir ayuda . me quiero por tenerme . y quedate donde tu corazon sienta paz ,actua desde el amor ,quere con fuerza y gratitud ,cuidate , Te amo!
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quisiera saber en 2 años como estás, como sigues, como va todo? en 2 años tengo 20 y escribo esto con 18. Logramos estudiar lo que queríamos, esta siendo dificil? conociste nuevas personas? quiero que me cuentes todo, todo. Se que ha sido dificil pero se que puedes y que a los 20 vas hacer grande, seras una gran persona y gran doctora, se que puedes contra todo y eso no es un inpedimento, callale la boca a todos los que dijeron que no podías, o que se burlaron de ti por soñar grande, esos no son amigos, recuerdalo. Pero demuestrate a ti que fuiste y eres capaz de más, nunca me defraudas a pesar de todo. te quiero mucho cami
By YoDelFuturo ®
Se que esta carta te llegara mucho tiempo después de haberla escrito, porque probablemente desde diciembre de 2023 nunca volvimos a hablar, me quede con muchas cosas que decirte, estoy en agosto de 2024... no te he superado del todo, pero no porque extrañe algo de ti en particular, extraño al hombre que conocí en redes sociales en 2021, no al que me rompió el corazón continuamente por más de 1 año. Realmente el recuerdo de esos buenos momentos son lo que mantienen mi buena imagen de ti en mi corazón. Dudo si algún día veras esto realmente... solo quiero desahogarme. Mis mayores recuerdos de ti son cuando nos vimos por primera vez, venia en el autobús hablando de lo emocionada que estaba de verte al fin, con mis amigas, cuando te vi sentado esperándome fue maravilloso, yo estaba nerviosa y tú te veías tan guapo, aun ese recuerdo me hace sonreír, nunca supe que pensaste tu ese día, a partir de ese día me di cuenta de que hasta esta fecha solo pude quererte a ti... Todos me dicen que con las demás personas que he llegado a intentar algo he sido cruel, nunca nadie ha llenado mi corazón desde que ese niño que conocí dejaste de ser tu. Tratándose de ti ni la terapia de choque me ha ayudado, realmente lo intenté, y ni con todo eso te pude dejar ir en ese momento. Pero bueno, después de todo esta carta después de tantos años es solo para poder decirte las cosas que nunca te dije directamente…gracias por haberme sacado sonrisas cuando me sentía tan rota, por darme esos abrazos que me daban calma en medio de la tormenta, gracias por hacerme sentir amada, aunque sé que no me amabas, gracias por intentar amarme. No tienes la culpa por lo que paso, ninguno la tuvo, éramos inmaduros, tú te sentías solo y yo ya estaba totalmente rota, pero aun así, para mi fuiste el amor de mi vida, el amor que fue tan único, a pesar de no ser correspondido, aprecio que intentaras…No fui fácil de amar, pero fue menos fácil dejarte ir, esta es la forma en la que lo estoy haciendo, esta es la ultima vez, te lo prometo, nunca intentare buscarte, ni saber de ti, espero que tengas una vida feliz y prospera, espero que algún día conozcas a alguien que te ame como siempre te ame, porque yo te ame de la manera más pura que te puedas imaginar, siempre fuiste los ojitos mas lindos del mundo para mí, la sonrisa mas dulce, el mas guapo, realmente lo eras, nunca quise cambiar nada de ti, para mi eras perfecto tal como eras. Adiós Eduardo, te amo y te dejo ir, dejo ir cada parte de ti con las que me quede, dejo ir cada cosa mala, dejo ir cualquier cosa que ate mi corazón y alma a ti. Siempre tendrás un lugar en mi corazón, como mi primer amor de verdad. Gracias por dejarme estar a tu lado y acompañarte casi 2 años de nuestras vidas.
By YoDelFuturo ®
Aupa, etorkizuneko ni, espero dut zuk jarraitzea bizitza hontan, ea osasun mentala hobeago bat eukitzen duzun eta beti bezala, aurrerantz jarraitu nahiz eta obstakuluak zure aurrean ezarri, ea zure lagunak hobeago zaintzen dizuten, ea eskola berrian behintzat, antsietate gabe joaten zaren, ea medikazioa usten duzun, ea psikologia ikasten zauden, ea pertsona hortaz mina ez zaren egiten eta espero dut arazo mentalengandik Ihes egin ahal izana. 💪💪
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, se que aquí voy a consolidar mi estabilidad económica, en diciembre la compra de mi auto, y el próximo año realizar un proyecto más grande de vida pues se que en marc será posible gracias a las metas establecidas en cuanto a ventas...voy siempre por el 100% no es opcional,ni negociable es si o si. Gracias y éxito a todos mis compañeros también
By YoDelFuturo ®
Santa María Tonameca, a 22 de mayo del 2026 Querida yo del futuro: Hoy en día soy una joven que se esfuerza día con día por ser una mejor persona y una mejor estudiante. Me gusta leer libros, escuchar música y, si te soy sincera, me considero una persona capaz de lograr cualquier cosa cuando realmente se lo propone. Sé que todo este esfuerzo valdrá la pena, porque ayudará mucho a nuestro futuro. Me siento orgullosa de todo lo que he logrado hasta ahora, aunque también tengo miedo de lo que viene después. Aun así, estoy segura de que lograremos quedar en la Facultad de Medicina y cumplir cada una de las promesas que hoy me hago a mí misma. Cerrar esta etapa y llegar a los 18 años me llena de nostalgia, porque significa comenzar a dejar atrás una parte muy importante de mi vida. Sin embargo, todos esos recuerdos siempre vivirán en mi alma. Siempre recordaré a mis amigos de la preparatoria, las risas, las experiencias y todos esos momentos que hicieron esta etapa tan especial. Durante estos años viví situaciones que me enseñaron a madurar y a ver la vida de una manera diferente. Algunas personas se fueron de mi vida y entendí que, aunque a veces las cosas pasan por algo, también existen cosas que no pasan por algo y debemos aprender a aceptarlas. Aprendí a valorar tanto lo mucho como lo poco que las personas me brindan, ya sea amor, tiempo o algo material. También entendí que el amor no siempre se da como uno lo imagina. Muchas veces idealicé personas y construí historias perfectas en mi mente, pero ahora sé que el amor verdadero no debe mendigarse. Y aunque dolió aprenderlo, agradezco cada experiencia porque me ayudó a crecer. Siempre estaré agradecida con todas las personas, amigos y maestros que formaron parte de esta etapa, porque cada uno dejó una enseñanza importante en mí. Espero de todo corazón que dentro de 5 años ya hayamos cumplido todo aquello que hoy soñamos. Sé que para entonces estaremos realizando nuestro internado y cada vez más cerca de convertirnos en una gran doctora, una mujer capaz de ayudar a los demás con amor y dedicación. Ojalá nunca dejes de creer en ti misma, incluso en los momentos más difíciles, y sigas esforzándote al máximo para cumplir cada uno de tus sueños. Quiero recordarte que eres fuerte, capaz y valiente. No importa cuántos obstáculos la vida ponga en tu camino, siempre tendrás la fuerza para seguir adelante. Y si algún día te sientes desanimada, recuerda todo lo que tus padres han hecho por ti, el amor y la confianza que depositan en ti cada día. Ellos creen en ti más de lo que imaginas. Prometo convertirme en una mejor persona, trabajar en mi liderazgo y en mis emociones, aprender a amarme a mí misma y fortalecer mi amor propio. Prometo nunca rendirme hasta lograr todo aquello que me propuse y poder sacar adelante a mis papás, porque ellos merecen todo mi esfuerzo. Nunca olvides quién eres realmente. Recuerda siempre que tu familia, tus sueños y tus estudios estarán por encima de todo. Con cariño, Tu yo del pasado
By YoDelFuturo ®
Amada: María Gabriela Portillo Jiménez. Me siento feliz, agradecida, porque estoy en la graduación ADA, he aprendido tanto y tengo muchas satisfacciones. Gracias por haber llegado a pesar de las actividades y de poner a otros antes que a tí, el mensaje que he recibido es que seas feliz, amor, paz. Tomasito está muy presente en los mensajes, meditaciones, también está Lunita, Kiki, Norma, Sandra y tu papá. He aprendido tanto que no es sólo en conocimiento sino en sentir y ser autocompasiva, espero y creo que de aquí en adelante seas tú misma y veas por tu bienestar para seguir aprendiendo y evolucionando en este gran regalo de dios que te permite ser humana, estar en la tierra y compartir con tantos seres de todas las especies, gracias por la familia, gracias por todo. Si tú estás bien, podrás ayudar a otros a estar bien, Nunca dejes de quererte, muestra tus sentimientos, no calles, se asertiva y siempre sé feliz. Cuídate, quiérete, pon límites y abraza con el corazón. Con mucho e inmenso amor, te abrazo con el alma. Atte: María Gabriela Portillo Jiménez.
By YoDelFuturo ®
Solo espero que estés sana y sin preocupaciones de más, espero que puedas vivir tu vida sin rendirle cuentas a nadie más que contigo misma (y a tu jefe del trabajo), espero que puedas solucionar tus problemas sin sentirte apenada por pedir ayuda, espero que puedas amar sin sentir culpa, espero que puedas hacer todas las cosas que has soñado, espero que hayas podido viajar afuera del país al menos una vez, espero que tengas a alguien que puedas amar, espero que ese alguien siga siendo Y.A. pero si no es el caso espero que lo que sea que haya pasado no te marque para siempre y sigas riendo como reímos en la etapa en la que escribes esto. Espero que sigas viva y espero que cuando llegue esta carta hayas aprendido a pedir ayuda, a dejar de pedir perdón cuando no es necesario, a saber cuando no puedes, a saber amarte y amar a los demás sin lastimar a nadie. Espero que estés feliz.
By YoDelFuturo ®
Querido yo del futuro: Hola. Si estás leyendo esta carta, significa que ha pasado tiempo desde que la escribí. Hoy soy una persona con sueños, metas y muchas cosas por aprender. Espero que cuando leas estas palabras hayas crecido no solo en edad, sino también como persona.Quiero preguntarte si lograste cumplir algunas de las metas que tienes ahora. ¿Terminaste tus estudios? ¿Encontraste algo que realmente te apasiona? ¿Sigues compartiendo momentos con tu familia y tus amigos? Espero que nunca hayas olvidado de dónde vienes ni a las personas que siempre estuvieron contigo. También deseo que hayas aprendido de los errores y que no te hayas rendido cuando las cosas se pusieron difíciles. La vida no siempre será fácil, pero espero que hayas mantenido la fuerza para seguir adelante y la humildad para seguir aprendiendo.Si en algún momento te sientes perdido, recuerda quién eras cuando escribiste esta carta: alguien con ilusiones, ganas de salir adelante y de construir un buen futuro. No olvides disfrutar los pequeños momentos, cuidar tu salud y valorar a las personas que te quieren.
By YoDelFuturo ®
Querido yo del futuro: Hola. Si estás leyendo esta carta, significa que ha pasado tiempo desde que la escribí. Hoy soy una persona con sueños, metas y muchas cosas por aprender. Espero que cuando leas estas palabras hayas crecido no solo en edad, sino también como persona.Quiero preguntarte si lograste cumplir algunas de las metas que tienes ahora. ¿Terminaste tus estudios? ¿Encontraste algo que realmente te apasiona? ¿Sigues compartiendo momentos con tu familia y tus amigos? Espero que nunca hayas olvidado de dónde vienes ni a las personas que siempre estuvieron contigo. También deseo que hayas aprendido de los errores y que no te hayas rendido cuando las cosas se pusieron difíciles. La vida no siempre será fácil, pero espero que hayas mantenido la fuerza para seguir adelante y la humildad para seguir aprendiendo.Si en algún momento te sientes perdido, recuerda quién eras cuando escribiste esta carta: alguien con ilusiones, ganas de salir adelante y de construir un buen futuro. No olvides disfrutar los pequeños momentos, cuidar tu salud y valorar a las personas que te quieren.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,Hoy te escribo desde una etapa en la que todavía estoy construyendo mi camino. A veces me siento confundido, cansado o incluso con miedo de no lograr todo lo que sueño, pero también tengo muchas ganas de salir adelante y demostrarme que sí puedo. En este momento de mi vida estoy aprendiendo, esforzándome y tratando de mejorar poco a poco para convertirme en un gran mecánico automotriz. Desde siempre me han llamado la atención los carros, los motores y todo lo relacionado con el mundo automotriz. Mi meta es trabajar en lo que me apasiona, tener mi propio taller algún día y sentir orgullo cada vez que vea un auto funcionando gracias a mi esfuerzo y conocimiento. Quiero que la gente confíe en mi trabajo y que mi nombre sea reconocido por hacer las cosas bien. Sé que el camino no será fácil. Habrá obstáculos como el cansancio, las dudas, los errores y los momentos en los que sentiré que no avanzo lo suficiente. También tengo miedo de fracasar o de no cumplir las expectativas que tengo sobre mi futuro. Pero aun así quiero seguir adelante, porque sé que cada sacrificio valdrá la pena. Espero que cuando leas esta carta recuerdes todo lo que luchaste para llegar hasta donde estás. Ojalá hayas cumplido muchas metas, hayas aprendido muchísimo sobre mecánica y sigas teniendo la misma pasión por los autos. También deseo que hayas creado buenos recuerdos: trabajando en proyectos importantes, arreglando carros que parecían imposibles y compartiendo momentos especiales con las personas que quieres. No olvides de dónde vienes ni todas las veces que tuviste que esforzarte para seguir adelante. Si las cosas no salieron exactamente como las imaginabas, espero que aun así te sientas orgulloso de nunca rendirte. Confío en ti y en todo lo que eres capaz de lograr. Sigue trabajando duro, aprendiendo cada día y disfrutando el proceso. El sueño de convertirte en un gran mecánico automotriz empezó aquí, con esta versión de ti que decidió creer en sí mismo. Con esperanza y motivación, Tu yo del pasado.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Hoy te escribo con todo mi corazón para recordarte que tienes un gran sueño: ser psicólogo. Sigue estudiando con dedicación, sé paciente contigo mismo y nunca dejes de creer en ti. Ayuda a muchas personas, escucha, comprende y haz la diferencia en sus vidas. Confía en todo lo que estás construyendo hoy. Lo mejor está por venir. Con mucho cariño, tu yo del presente
By YoDelFuturo ®
Te mando este mensaje con la esperanza de que llegue para tu cumpleaños y con la certeza de que probablemente esté bloqueada de todos lados :) pero era esto o dejarte una carta y eso equivalía a que me pongas una perimetral jajaja. Broma. No lo hagas. Estoy escribiendo esto el 23/05/26, acostada después de otro día larguísimo pensando en vos. Y qué raro escribir “vos” como si fueras alguien lejano cuando durante años fuiste literalmente mi rutina entera. Mi persona favorita para contarle todo, incluso las pelotudeces más mínimas del universo. Me sigue pasando algo re automático de agarrar el celular para mandarte algo y caer segundos después en que ya no puedo. Es rarísimo acostumbrarse a no tenerte. Y creo que todavía no me acostumbro. Los primeros días después de separarnos sentí que me moría posta. Me acuerdo de estar tirada en la cama llorando sin parar, sin comer, sin bañarme, sin poder dormir. Y cuando finalmente me bañé, lloré en la ducha como una enferma, de esas veces que te falta el aire y te duele el pecho de verdad. Nunca pensé que iba a reaccionar así por alguien. Nunca pensé que alguien iba a importar tanto en mi vida como para dejarme tan rota. Y mientras yo estaba así, leí ese mail tuyo tan indiferente y me destruyó. Porque una parte mía seguía esperando un “yo también estoy hecho mierda”, un “te extraño”, algo. Y en cambio sentí una distancia tan enorme entre nosotros que me dio bronca. Mucha bronca. Después vi lo de “me separé de Nao, pregunten” y ahí creo que algo en mí se rompió distinto. Porque sentí que algo tan íntimo se había convertido en un comentario para el resto del mundo. Y quizá no fue así, quizá yo estaba hipersensible, pero me dolió muchísimo. También me enteré de que hablaste todo esto con Juanse cuando a mí me habías dicho que solo lo hablaste con tu psi. Igual no te culpo. Todo el mundo necesita hablar con alguien cuando está mal. Yo también hablé con mil personas intentando entender qué pasó. Porque todavía hoy me pregunto cuándo dejamos de estar bien. En qué momento empezaste a irte mientras yo seguía completamente enamorada. Y sí, hice lo peor que puede hacer alguien con el corazón roto: imaginarme cosas. Pensé que quizá había alguien más. Esa tal Mei que mencionaste una vez. Me inventé escenas enteras en la cabeza. “Seguro se enamoró de ella”, “seguro hace meses que ya no me quiere”, “seguro yo era demasiado”. La cabeza se vuelve un lugar horrible cuando extrañás a alguien. Pero incluso con toda esa bronca, no puedo odiarte. Porque te amé demasiado. Y porque cuando pienso en nosotros no pienso solo en cómo terminó todo. Pienso en absolutamente toda nuestra vida juntos. Pienso en cuando recién empezábamos y yo me ponía nerviosa por cualquier cosa tuya. En las primeras veces durmiendo juntos. En cómo me acostumbré tan rápido a tu presencia que después ya no sabía vivir sin ella. Pienso en todas las veces que nos quedábamos despiertos hasta cualquier hora hablando boludeces o jugando mientras decíamos “bueno, una más y dormimos” y terminaban siendo las 6 am. Pienso en vos puteando juegos mientras yo me cagaba de risa mirándote. En las veces que me explicabas algo re emocionado y yo fingía entender aunque no entendiera una mierda. En cuando cocinábamos juntos y terminábamos haciendo desastre. En todas las comidas improvisadas porque ninguno tenía ganas de hacer algo serio. En pedir cualquier porquería y decir “mañana arrancamos bien” como 800 veces. Pienso en nuestras peleas pelotudas también. En enojarme por pavadas y después no poder sostener la bronca porque me hacías reír. En vos haciéndote el orgulloso mientras yo sabía perfectamente que querías hablarme. En las veces que dijimos “ya fue” y a las dos horas estábamos abrazados mirando algo. Pienso mucho en dormir con vos. Y parece una boludez pero creo que es de las cosas que más extraño. Tus brazos, el ruido de la compu todavía prendida, tus horarios horribles, despertarme y saber que estabas ahí. Incluso extraño cuando me ocupabas toda la cama y yo terminaba hecha un bollito en una punta puteándote medio dormida. Extraño muchísimo nuestras rutinas de pareja vieja. Ir al súper juntos, discutir por qué comprar, acompañarte a hacer cosas, que me acompañes vos, estar cada uno haciendo la suya pero juntos. Eso era lo que más me gustaba de nosotros. Sentía que éramos un equipo. Que éramos casa. Y Coco… dios, cuánto extraño a Coco. No tenés idea de las veces que pensé en él llorando. Me duele muchísimo no haberme despedido. Me acuerdo cuando se acostaba con nosotros, cuando lo abrazaba, cuando hacía cualquiera y nos hacía reír. A vos te pude eliminar de ig, pero a él no podría borrarlo nunca de mi cabeza porque solo me dio amor. Mi mamá lloró cuando rompimos. Y aunque te parezca gracioso, no solo por verme hecha mierda sino porque se había encariñado muchísimo con vos. Nahuel también lloró por vos y por Coco —más por Coco obviamente jajaja— y encima te puteó. “Superalo a ese hijo de puta”, me dijo. Me hubiese dado risa contártelo en otro contexto. Igual, aunque parezca mentira, estoy un poquito mejor. No bien. Mejor. Ya no siento que me voy a morir todos los días. Sigo llorando, sigo extrañándote, sigo pensando en vos apenas me despierto y antes de dormir, pero creo que lentamente estoy entendiendo que tengo que volver a encontrarme a mí misma sin vos al lado. Estoy estudiando administración de empresas ahora. Mirá qué adulta responsable ah. Vos seguramente te reirías de verme intentando concentrarme porque sabés perfectamente cómo soy. Pero estoy intentando hacer cosas por mí. Intentando volver a vivir aunque me cueste muchísimo. Y aunque hubo cosas que me dolieron muchísimo de cómo terminó todo, jamás voy a arrepentirme de haberte amado. Nunca. Porque me enseñaste muchísimas cosas. Me enseñaste a convivir, a compartir, a amar de verdad a alguien incluso en los días malos. Y también me enseñaste lo horrible que es perder a alguien que sentías para siempre. No sé si algún día vamos a volver a hablar normal. No sé si vamos a cruzarnos y hacer como si nada o si directamente vamos a convertirnos en dos desconocidos con recuerdos compartidos. Y sinceramente eso me rompe el corazón. Porque yo de verdad imaginaba toda una vida con vos. Pensaba que íbamos a crecer juntos, mudarnos mil veces, adoptar más animales, pelear por boludeces hasta viejos. Pero bueno. La vida evidentemente tenía otros planes. Espero que estos meses hayan sido buenos para vos. Que hayas podido respirar, hacer cosas que quizá conmigo no podías, salir, disfrutar, conocer gente. Sí, incluso chicas. Pero por favor menos Lourdes o Sasha gracias. Tenía que decirlo. Espero que estés comiendo bien porque sin mí probablemente sobrevivís a base de cualquier cosa horrible. Espero que sigas jugando, riéndote fuerte, haciendo tus comentarios pelotudos, siendo vos. Y también espero que estés cuidando tu cabeza. Hoy es tu cumpleaños y aunque ya no sea “tu novia”, necesitaba decirte feliz cumpleaños igual. Porque todavía me importás muchísimo. Porque todavía una parte mía te ama aunque esté intentando soltarte. Ojalá hoy estés con tu mami, con Gonza, Andrés y Coquín. Deciles que los extraño muchísimo. Y vos… disfrutá mucho por favor. Viví mucho. Tomá mucho. Usá forro. Y aunque sea un poquito, pensame hoy. Aunque sea cinco minutos antes de dormir. Porque yo todavía pienso en vos todo el tiempo. Feliz cumpleaños, Puchi.
By YoDelFuturo ®
HOLAAAA, Aldo de 22 años como haz estado durante estos 5 años? espero que bien... solo vengo a saludar y hablar un poquito conmigo por que esta será la ultima vez... espero que te la estés pasando muy bien ahora mismo y hayas cumplido con la propuestas que hicimos en 2026, también... no trates de hacer todo al mismo tiempo, mejor hazlo por separado, este es el único error que estamos cometiendo también espero que ya manejes todo de una manera mas pacifica y no impulsivamente como lo estoy haciendo este año jajajaj, Encargarte del resto... Y no te rindas ADIOOOOOOOOOOS
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro Hola mi amor, cómo estás? Seguramente en este momento estás empezando tus prácticas, quiero decirte que hoy sábado 7 de junio del 2025 tú no estás bien, te estás haciendo daño, te autolesionas y te bloqueas, de todo corazón deseo que ahí en ese futuro logres amarte como siempre haz querido, yo te amo y amo lo que estás logrando y lo que estamos haciendo es increíble pero ahorita nuestra cabecita no deja que nos demos cuenta de lo maravillosa e increíble que somos, te quiero con el alma, sé que nos estamos convirtiendo en la persona que siempre soñamos y sé que ahí dónde sea que estás leyendo esto, ya eres una mejor versión de la que somos ahora, tú puedes preciosa <3
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Sé que no debería sentirme así, pero así me siento. Me invade una sensación de fracaso, de no valer nada. Me siento miserable, estancada. Y aunque esa palabra—fracasada—me duele, es lo que mejor describe lo que llevo por dentro. Necesito sacarlo, porque si no lo digo, me ahogo. No sé cuándo terminará esta etapa ni cuándo veré la luz. Tengo planes, sueños, mucha ambición. Quiero avanzar, salir de este punto en el que me siento atrapada. Pero no sé cómo hacerlo ni hacia dónde ir. Vine a Lima buscando oportunidades, buscando crecer. Y aun estando aquí, todo parece inalcanzable. No quiero regresar a Iquitos; hacerlo sería retroceder, y yo quiero seguir adelante. Quiero tener éxito. Mi propio éxito. Hacer investigaciones, estudiar una maestría en el extranjero, tener mi carro, mi casa, mi departamento. Quiero formar una familia, tener un esposo, abrir mi cafetería, viajar, y darle una buena vida a mis padres. Quiero sentirme plena, satisfecha con lo que soy y con lo que tengo. Pero ahora, me siento un peso. Siento que he fallado, especialmente a mi familia. Quiero una vida feliz, pero no la tengo. Sé que soy bendecida en muchos sentidos, pero también siento que estoy en una etapa donde ya debería estar avanzando. Y mientras todos suben peldaños, yo me mantengo en el fondo, cayendo un poco más cada día. Me aferro a lo poco que tengo para no caer del todo, pero ya no tengo fuerzas. Y aunque no quiero rendirme—porque rendirse no es una opción—sí me siento perdida, confundida, sin dirección. Le pido a Dios una señal, una luz, una esperanza. A veces siento envidia de quienes avanzan: tienen pareja, trabajos estables, estudian lo que les apasiona, sus familias están bien. Y yo… siento que no tengo nada de eso. Me digo a mí misma que debo pensar en positivo, pero hay días que no puedo mentirme más. La realidad me grita que he tomado malas decisiones: no debí estudiar lo que estudié, no debí apurarme en titularme, no debí autosabotearme, no debí ser como fui. Y ahora… siento que mi vida no avanza. Soy como un tren sin motor. Espero que, cuando vuelva a leer estas palabras, todo haya cambiado. Que esté en un mejor momento. Porque si no, la vida simplemente apesta.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro,dkjfdkbgdbgg
By YoDelFuturo ®
Hola hermosa, me resulta extraño escribirte, pues realmente no se que ocurra en uno, dos o los años que transcurran. Hoy 6 de Junio te escribo desde el punto de sanación, este año 2023 literalmente desde comenzó supe que es un año de aprender, de sanar y conocer muchas cosas. A sido un año un tanto difícil, pero sin duda e aprendido tantas cosas, que jamás podría imaginar. Me siento muy alegre al decir que hoy en día me llevo muy bien con papá y que realmente hay un cariño hacia el, con mamá aún hay cosas que afinar, pero también llevamos una buena relación. En el presente han sido días bastante complicados, en pocos días haré el exmane para la prepa y no se que pueda pasar. Aún hay inseguridades que sanar, pero de verdad que ya hay un enorme cambio. En el presente la personas más importantes son Mamá, Papá, mis hermanos, Pao, Mag, y sobre todo yo. Aún no noto un brillo en mis ojos, pero realmente disfruto los momentos de felicidad, de risas y de mi esencia, de quien soy y quién seré. Me siento cansada, sin fuerza y tratando de encontrar ese brillo que se que aún hay en mi. Se lo que busco, lo que merezco y quién soy realmente. Te amo bella, cuéntame qué ha sido de ti en este tiempo 🤍.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, te quiero decir que a veces te sientes triste pero todo pasa Como por ejemplo la amistad que tuviste con Noemí o Noé no sé no sé cómo quieras decirle Pues la verdad nos hizo mucho daño se distanciaó Y prácticamente me dijo que no le importaba con nuestra amistad fue una porquería Pero no te preocupes tienes que comenzar a pensar en ti él no siempre los demás o en qué dirán los demás Qué pasará si los demás tienes que enfocarte en ti porque cuando pasan las cosas cuando lleguen las cosas malas la única que va a estar ahí para ti Eres tú no nadie más ni el vecino ni tu amiga tal vez quieres hablar también de Julia nuestra amiga aquí de Brasil que siempre nos excluía o de Stephanie de isadora que eran nuestras mejores amigas también de Joao Antonio o de mateus son esos bueno era nuestro mejores amigos como nos mudamos pues ya no hablamos con ellos pero siempre van a estar en nuestros corazones Bueno aquí ya me tengo que despedir quiero decirte que te amo mucho que nunca dejes de creer en ti porque eres muy especial tienes eso que siempre haces reír a los demás eres de esa persona graciosa que no la pueden ver llorando o tal vez a veces eres esa persona súper molesta que si está callada te preguntan si estás triste o enojada pero bueno que eso nunca cambie en ti Te amo mucho
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, me escribo esta carta por dos razones: primero, porque es una tarea para la materia Educación para la diversidad; segundo, porque me pareció una idea interesante y creativa. Nadie me conoce mejor que yo, por ende cualquier opinión o sugerencia que reciba de mí la voy a valorar como de quién viene. Sin más preámbulos, aunque me encanta este en particular por ser divertido, prosigo a cumplir la asignatura. El propósito de ésta, es poder mirar para atrás un día y preguntarme si cumplí con las expectativas que tenía sobre mi carrera en la docencia. Veremos. Ya conocemos nuestra propia historia, los docentes que nos formaron, los que hemos amado y los que llegamos a detestar. Tuvimos nuestras razones. Esto nos hizo reflexionar en el pasado sobre qué clase de profesora íbamos a ser si es que decidíamos empezar la carrera hace tiempo. Ya que aun continuamos siendo estudiantes, no tenemos la certeza de si nuestras ilusiones serán realidad o qué clase de futuro nos depara. Soñamos con ser la clase de profesora que haga que sus estudiantes amen la materia, que le pierdan el miedo a fallar, que aprendan a pensar y resolver por sí mismos con las herramientas que les demos, y algo un poco más ambicioso...que quizás nos ganemos un lugar en su corazón. Tuvimos afortunadamente profesores y profesoras de matemáticas que amaban su trabajo y se notaba. Que pasaban por los bancos para ayudar cuando sabían que éramos muy tímidas para levantar la mano y consultar nuestras dudas. Esa es la clase de docente que pretendemos ser. Te hablo a vos, mi Yo del futuro, ojalá note rindas y llegues hasta el final y que cuando esta carta llegue te rías de vos misma por lo ingenua y no que te lamentes por haber fallado. Que hayas experimentado tener muchas aulas repletas de adolescentes que te hayan desafiado cada día e impulsado a ser la mejor versión de vos misma. Espero que te hayas tropezado mucho y te hayas levantado con más fuerza como siempre hicimos. Como nos inspiró nuestra mamá y nuestra hermana ( y todas las demás mujeres de nuestra vida). Estoy segura que pudiste aprovechar al máximo los conocimientos que obtuviste en el Instituto y que conserves la humildad para seguir aprendiendo, de todos y cada uno de los compañeros que te vayan a rodear. Nosotras sabemos más que nadie que lo que nos dijo el profesor Amado el primer año era tan cierto entonces como ahora: que podemos aprender de todos, incluso de nuestros alumnos. Me despido de mí o de quién este leyendo esta carta en el futuro. Que el mañana me encuentre con salud y con mis esperanzas hechas realidad. Me quiero, me quise y me querré. Me abrazo.
By YoDelFuturo ®
Querida cami , te escribo desde el pasado hoy 06-06-23 son las 00:46, te quiero contar que me esta yendo bien , estoy tomando decisiones un poco riesgosas quizas , pero me esta gustando el desafio de caerme a veces , tampoco es tan malo estar en la mierda cuando ves q el final del camino esta mucho mejor de lo que era antes del desastre. Ademas, estas absorviendo conocimiento, invertir en tus conocimientos siempre te gusto , espero que cuando leas esto te acuerdes lo valiosa que sos . y todo lo que logras como persona es gracias a vos , pero no te olvides que nadie logra algo solo por completo Me quiero por todo lo que he superado en silencio y a solas . me quiero por saber pedir ayuda . me quiero por tenerme . y quedate donde tu corazon sienta paz ,actua desde el amor ,quere con fuerza y gratitud ,cuidate , Te amo!
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, quisiera saber en 2 años como estás, como sigues, como va todo? en 2 años tengo 20 y escribo esto con 18. Logramos estudiar lo que queríamos, esta siendo dificil? conociste nuevas personas? quiero que me cuentes todo, todo. Se que ha sido dificil pero se que puedes y que a los 20 vas hacer grande, seras una gran persona y gran doctora, se que puedes contra todo y eso no es un inpedimento, callale la boca a todos los que dijeron que no podías, o que se burlaron de ti por soñar grande, esos no son amigos, recuerdalo. Pero demuestrate a ti que fuiste y eres capaz de más, nunca me defraudas a pesar de todo. te quiero mucho cami
By YoDelFuturo ®
Se que esta carta te llegara mucho tiempo después de haberla escrito, porque probablemente desde diciembre de 2023 nunca volvimos a hablar, me quede con muchas cosas que decirte, estoy en agosto de 2024... no te he superado del todo, pero no porque extrañe algo de ti en particular, extraño al hombre que conocí en redes sociales en 2021, no al que me rompió el corazón continuamente por más de 1 año. Realmente el recuerdo de esos buenos momentos son lo que mantienen mi buena imagen de ti en mi corazón. Dudo si algún día veras esto realmente... solo quiero desahogarme. Mis mayores recuerdos de ti son cuando nos vimos por primera vez, venia en el autobús hablando de lo emocionada que estaba de verte al fin, con mis amigas, cuando te vi sentado esperándome fue maravilloso, yo estaba nerviosa y tú te veías tan guapo, aun ese recuerdo me hace sonreír, nunca supe que pensaste tu ese día, a partir de ese día me di cuenta de que hasta esta fecha solo pude quererte a ti... Todos me dicen que con las demás personas que he llegado a intentar algo he sido cruel, nunca nadie ha llenado mi corazón desde que ese niño que conocí dejaste de ser tu. Tratándose de ti ni la terapia de choque me ha ayudado, realmente lo intenté, y ni con todo eso te pude dejar ir en ese momento. Pero bueno, después de todo esta carta después de tantos años es solo para poder decirte las cosas que nunca te dije directamente…gracias por haberme sacado sonrisas cuando me sentía tan rota, por darme esos abrazos que me daban calma en medio de la tormenta, gracias por hacerme sentir amada, aunque sé que no me amabas, gracias por intentar amarme. No tienes la culpa por lo que paso, ninguno la tuvo, éramos inmaduros, tú te sentías solo y yo ya estaba totalmente rota, pero aun así, para mi fuiste el amor de mi vida, el amor que fue tan único, a pesar de no ser correspondido, aprecio que intentaras…No fui fácil de amar, pero fue menos fácil dejarte ir, esta es la forma en la que lo estoy haciendo, esta es la ultima vez, te lo prometo, nunca intentare buscarte, ni saber de ti, espero que tengas una vida feliz y prospera, espero que algún día conozcas a alguien que te ame como siempre te ame, porque yo te ame de la manera más pura que te puedas imaginar, siempre fuiste los ojitos mas lindos del mundo para mí, la sonrisa mas dulce, el mas guapo, realmente lo eras, nunca quise cambiar nada de ti, para mi eras perfecto tal como eras. Adiós Eduardo, te amo y te dejo ir, dejo ir cada parte de ti con las que me quede, dejo ir cada cosa mala, dejo ir cualquier cosa que ate mi corazón y alma a ti. Siempre tendrás un lugar en mi corazón, como mi primer amor de verdad. Gracias por dejarme estar a tu lado y acompañarte casi 2 años de nuestras vidas.
By YoDelFuturo ®
Aupa, etorkizuneko ni, espero dut zuk jarraitzea bizitza hontan, ea osasun mentala hobeago bat eukitzen duzun eta beti bezala, aurrerantz jarraitu nahiz eta obstakuluak zure aurrean ezarri, ea zure lagunak hobeago zaintzen dizuten, ea eskola berrian behintzat, antsietate gabe joaten zaren, ea medikazioa usten duzun, ea psikologia ikasten zauden, ea pertsona hortaz mina ez zaren egiten eta espero dut arazo mentalengandik Ihes egin ahal izana. 💪💪
By YoDelFuturo ®