Hola, Marta. Si estàs llegint això, vol dir que ja has acabat aquest any. Estic escrivint aquesta carta ara, just quan he acabat 1r de Batxillerat, sabent que encara em queda un camí una mica diferent del que m’havia imaginat. Aquest curs no m’ha anat com volia. He suspès algunes assignatures de 1r i ara les hauré de tornar a fer. A més, també hauré de fer tres assignatures de 2n. I després arribarà 2n de Batxillerat. Però no de la manera que jo m’havia imaginat. Jo soc del 2009 i faré 2n amb els del 2010. I, sincerament, això em posa una mica trista. No perquè tingui res en contra dels del 2010, sinó perquè jo m’havia imaginat arribar a 2n amb la meva promoció, amb la gent amb qui he compartit aquests anys. I ara em costa acceptar que el meu camí serà una mica diferent. Potser em sentiré fora de lloc. Potser em compararé amb els altres. Potser em preguntaré moltes vegades com hauria estat tot si aquest any m’hagués anat diferent. Però espero que tu, quan estiguis llegint això, ja no ho miris de la mateixa manera. Espero que hagis entès que anar amb els del 2010 no et fa menys que ningú. Que fer un camí diferent no significa anar enrere. I sobretot, que hagis après a no comparar la teva vida amb la dels altres. Perquè ara mateix tinc molts dubtes, però també tinc somnis. I espero que no els hagis oblidat. Espero que encara vulguis ser diplomàtica. Espero que encara t’imaginis vivint a Londres, caminant pels seus carrers, parlant anglès cada dia i mirant enrere pensant en tot el que has hagut de fer per arribar fins allà. No sé si quan llegeixis aquesta carta estaràs més a prop d’aconseguir-ho. Potser sí. Potser no. Però espero que encara ho vulguis. I si algun dia has pensat que per haver suspès unes assignatures, per haver hagut de repetir-les o per anar un any diferent que els teus companys ja no podràs arribar on vols, espero que recordis una cosa: La teva vida no es decideix als 16 anys. Un curs no decideix el teu futur. Una nota no decideix el teu futur. I anar amb els del 2010 tampoc. Això només és una etapa. I potser ara mateix no ho puc veure, però espero que tu sí. No sé com haurà anat aquest any. No sé si hauràs aprovat tot. No sé si hauràs fet nous amics. No sé si t’hauràs acostumat a estar amb els del 2010. No sé si encara pensaràs en la teva antiga promoció. Però espero que, sigui com sigui, estiguis orgullosa de tu. Perquè ara mateix jo encara estic una mica trista. Però també tinc ganes de continuar. I potser això és el més important. Així que, si algun dia et trobes desanimada, recorda la Marta que està escrivint aquesta carta. La Marta que avui encara no sap com acabarà tot. La Marta que té por d’anar a un ritme diferent. Però també la Marta que vol ser diplomàtica, que vol viure a Londres i que té molts somnis per complir. No els deixis de perseguir només perquè el camí sigui una mica més llarg. Potser no arribaràs exactament quan havies pensat. Però mentre continuïs caminant, continuaràs avançant. I espero que quan llegeixis això puguis somriure i pensar: “Ho estic fent.” Una abraçada, Marta, 16 anys.
By YoDelFuturo ®
Hola, Marta. Si estàs llegint això, vol dir que han passat dos anys des del dia que vaig escriure aquesta carta. Ara mateix no sé com estaràs. No sé si estaràs bé, si estaràs orgullosa de tu mateixa, si hauràs aconseguit el que volies o si les coses hauran canviat completament. Avui m’han dit que he de repetir 1r de Batxillerat. I la veritat és que ara mateix no sé gaire bé què sentir. Em fa ràbia. Em fa pena. I, sobretot, em fa por. Por de quedar-me enrere. Por de veure com els altres continuen i jo torno a començar. Por de pensar que potser no soc capaç de fer-ho. Ara mateix sembla molt fàcil pensar que aquest any defineix qui soc, però espero que tu, quan llegeixis això, sàpigues que no és així. Espero que hagis après que suspendre no significa ser menys intel·ligent. Que repetir no significa haver fracassat. I que haver de començar de nou no significa començar des de zero. Perquè ara mateix jo encara no ho sé veure així. Ara mateix només sé que estic decebuda. Però espero que tu, d’aquí dos anys, puguis mirar enrere i entendre que aquest moment també formava part del camí. No sé què passarà durant aquests dos anys. No sé si serà fàcil. Segurament no. No sé quantes vegades tornaràs a dubtar de tu mateixa, ni quantes vegades pensaràs que no pots més. Però espero que continuïs. Que no et comparis tant amb els altres. Que no pensis que vas tard. I que recordis que cadascú té el seu ritme. També espero que segueixis tenint al teu costat les persones que avui estan intentant animar-te, encara que tu no tinguis gaire ganes de sentir que “tot anirà bé”. I sobretot, vull donar les gràcies als pares. Perquè sé que per a ells tampoc és fàcil veure’m així. Però sé que estan aquí, que em continuaran ajudant i que, encara que jo ara mateix no ho vegi, no deixaran de confiar en mi. Així que, Marta, no sé on estaràs quan llegeixis això. No sé com haurà anat tot. Però espero que estiguis bé. Espero que siguis feliç. I espero que, quan miris enrere, no et faci vergonya aquesta Marta que avui està escrivint. Perquè potser avui sento que he caigut. Però encara em queda molt camí. I potser d’aquí dos anys entendré que aquest no era el final. Només era el principi d’una etapa que encara no sé com acabarà. Una abraçada, Marta, d’avui.
By YoDelFuturo ®
Nati, esto lo estás haciendo un viernes, habiendo salido del trabajo a la 1:00pm. Es viernes, a las 5:31 pm. Estás aquí, sola, con un profundo sentimiento de gratitud. Acabaste el libro, llamado como el título de este asunto. Fue un libro totalmente aclarador en todos lo sentidos, sabes que no estás aquí solo por qué si, sabes que desde este momento empieza tu nuevo camino, ya que, al haberte sentido identificada con la última parte dr este libro, con el miedo, tristeza, y preocupación que estás sintiendo por lo que pasa actualmente en tu país, decidiste escribir esta carta. Si tienes la oportunidad de leer el libro nuevamente en esta etapa de tu vida, hazlo. Se llama y si yo quisiera vola r- Aura Patricia Herrera. Quisiera saber que caminos te abre este libro en esta nueva etapa, no sé en cuál estés, y no espero nada en especial, solo que estés llena de paz y regocijo, y que si tienes la oportunidad de brindarle conocimiento, apoyo, amor, respeto a alguien, nunca dudes en hacerlo, ya que, es el principal motivo por el que estás aquí. Hoy tienes 19 años, bueno, lo haré como un diario. Jajajaja, hoy tengo 19, estoy en un trabajo que me gusta, en mi propia casa,siento miedo, honestamente, no quiero que nadie me quite la paz ni el desarrollo personal que he tenido hasta ahora. Pero, sin tener muy claro por qué, se que hay algo mucho más grande que yo, guiandome, dándome la tranquilidad que necesito para sentir cada emoción que se presente por esta vida física. Estoy intentando nutrir mi espiritualidad y compartirla, espero hayas intentado hacerlo, o almenos, recordarlo con este mensaje. Te amo, te amo infinitamente y espero que en tu vida, logres mantener esa paz y ese entendimiento que desde siempre haz tenido. Ahora mismo no tengo mucho que sanar, el mono ha Sido gran parte de esta evolución, pero, sinceramente no es aalgo que sienta que no pueda superar. Estoy segura que lo haré, y estarás sonriendo leyendo este mensaje. Te recuerdo preciosa, tienes intereses más espirituales, no dejes confundir tus prioridades, idea de éxito o realización, por qué si, ya lo tienes claro, y sea lo que sea que venga, se que vas a saber cómo llevarlo, tienes un entendimiento del mundo totalmente impresionante y eso te hará ver la luz. Ama, cuida, acompaña y respeta a quienes deciden estar de ti. La paz la encontrarás dando, te lo aseguro. Y si lo piensas, ya eres feliz, tienes todo para serlo, tu capacidad de formar relaciones interpersonales totalmente solidas y amorosas, es lo que te hará recordarlo día a día. Sin más, espero que cualquier dificultad que estés pasando en este momento, por más dura, tristeza y desgarradora que sea, búscate, te vas a encontrar después o en el mismo dolor, recuerda que todo esto que estás viviendo es parte de tu realización como ser, como alma en este plano. Tienes la capacidad de ver las cosas de otra manera, reconecta con la naturaleza y usala. Te mando un abrazo enorme, me siento inmensamente orgulla de ti y de quien eres. Recuerda que los logros no definen el valor de tu alma.
By YoDelFuturo ®
Hola, Marta. Si estàs llegint això, vol dir que ja ha arribat el Winter Break del curs que ve. I això significa que ja portes uns mesos tornant a fer 1r de Batxillerat. Ara mateix, mentre escric això, encara no sé com haurà anat. No sé si haurà estat fàcil adaptar-te a tornar a fer 1r. No sé si hi haurà hagut dies en què t’hagis preguntat per què t’ha tocat a tu fer-ho una altra vegada. Però espero que, quan estiguis llegint això, puguis mirar enrere i veure que ho estàs fent. Potser al principi et farà una mica estrany veure que els altres continuen avançant mentre tu tornes a passar per coses que ja coneixes. Però recorda que no estàs tornant enrere. Estàs intentant aconseguir arribar al lloc on vols arribar. I sí, potser aquest camí és més llarg del que havies imaginat. Però això no el fa menys teu. Ara mateix encara et queda molt per fer: les assignatures que has de tornar a treure, les tres de 2n que també hauràs de fer i, després, 2n de Batxillerat amb els del 2010. Pot semblar molt. Però no pensis en tot alhora. Pensa només en el que tens davant. Un examen. Una assignatura. Una setmana. I després una altra. I així, sense adonar-te’n, arribaràs al final. Espero que durant aquestes vacances descansis una mica. Que deixis els llibres de banda uns dies. Que gaudeixis. I que no et sentis culpable per descansar. Perquè també t’ho mereixes. I si durant aquest Winter Break estàs desanimada, recorda per què estàs fent tot això. Recorda que vols ser diplomàtica. Recorda que vols viure a Londres. Recorda tots els plans que tens per al teu futur. Ara mateix poden semblar molt llunyans, però encara tens moltíssim temps per arribar-hi. I sobretot, recorda una cosa que jo ara mateix encara estic intentant creure: No has fracassat. Només has hagut de prendre un camí diferent. I potser aquest camí t’ensenyarà moltes coses que no hauries après d’una altra manera. Així que, Marta, si ara mateix estàs cansada, respira. Si estàs trista, deixa’t estar trista. Si tens por, és normal. Però no et rendeixis. Mira tot el que ja has superat. I pensa que d’aquí no gaire miraràs enrere i veuràs que tot això també ha passat. Tu pots. Encara que ara no ho vegis. Encara que alguns dies no t’ho creguis. Continua. Perquè la Marta que està escrivint aquesta carta confia molt en tu. I espero que la Marta que està llegint això també comenci a confiar una mica més en ella mateixa. Gaudeix del Winter Break. Descansa. I torna amb forces. Ens queda camí, però arribarem. 🤍 — Marta, 16 anys.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, hoy es 13 de agosto del 2026, acabas de llegar de la casa de Alex, tu querido Alex, finalmente encontraste a uno que se llama así, tu nombre favorito. Avanzaste bastante en este año a pesar de errores y aciertos, has crecido mucho como persona que es lo más importante, finalmente estás medianamente estable aunque evitando, solo pasas evitando, no te gusta estar en tu casa por estar distraída y no conectas con nada porque estás dejando de ser tu, debes volver, si ocurre denuevo intenta re conectar contigo, no te sueltes ni te olvides, al final es peor hacer eso. Ojalá todo esté mejor en el año en el que lo veas.
By YoDelFuturo ®
Estimat Arnau del futur. Estic escribint això des de casa, la taula que tantes hores t'has passat mentre escolto undertale piano collection xd. En fi, just avui he anat amb la mama a comprar xuminades pel regal del 30è anniversari de l'Oriol, i tot i que a l'inici semblava pocho, al final hi ha alguna bona idea i pot agradar-li. De camí a Manresa s'ha cagat en Déu amb el Papa que si les rajoles del local, que si el Xema, que si no se que... i jo absorvint com una esponja, com porto fent molt de temps... aguantant com puc. Tinc unes ganes tremendes de marxar de casa, de per fi trobar una feina i començar a viure més independent, però no sé per on començar... Estic mega perdut, he fet el master de profe pero no vull fer de profe, el 3D o algo de videojocs ho veig molt complicat i amb zero ganes. La indústria està en crisi mesopotámica (Enroque chicocartera xd) i estic molt bloquejat perquè sé que sóc capaç de moltes coses, però no sóc especialista en res, i lo millor que tinc de portfoli ara és el 3D que no és gaire per on vull anar... Tinc unes ganes tremebundas de sortir a explorar món, de viatgar pel meu compte i ampliar horitzons, però a casa em sento com encadenat, amb els papes que poca cosa fan i estan vells, i jo sense poder fer res i aguantant, sense feina ni parella. Uf, parlant de parella, començo a preocupar-me una mica perquè últimament he tingut varis somnis enamorant-me fortament d'una noia en el somni i ho he sentit molt profundament, i després al despertar, una allau de tristesa perquè se m'ha arrebatat el moment. Anhelo profundament compartir el meu interior amb algú que ho agafi amb cura i apreci, poder deixar de retenir el meu amor i compartir-lo i evocar-me en alguna persona especial, aquella que em faci sentir bé, amb qui viure mil i una tonteries i aventures, amb qui parlar de coses que ens apassionin. El meu cos L I T E R A L M E N T m'ho està demanant. Espero que quan llegeixis això hagis sortit del niu, tinguis una feina que no estigui malament, d'algo que t'agradi i estiguis tranquil, en un piset senzillet però agradable i amb la persona més especial del món al costat :) Espero que estiguis feliç, que facis les coses que més t'agraden, que mantinguis una vida fora dels mals de la societat i sàpigues aguantar temptacions que porten a pitjor. No malgastis el temps com estic fent ara, jugant aqui i alla, sense parar a mirar què fer en el futur.. tot i que m'esta costant molt, sé que podria fer més. També espero que puguis portar millor el perfeccionisme i ser més tolerant amb moltes coses, i tinguis més pau interior i amb les coses del voltant. No t'enfadis per coses que no pots controlar, deixa de ser tant orgullós de coses que no aporta res ser-ho ni lluitar per elles, deixa de ser tant somniador i comença a ser més actuador, perquè les coses no es poden esbrinar al moment, s'entenen i s'assoleixen a mesura que avançes. I si has tingut la fortuna de trobar aquella persona tant especial, que llegeixi lo següent siusplau: Hola! No sé qui ets, ni com et dius, ni d'on véns, ni com ets... No t'imagines quines ganes tinc de saber la resposta a aquestes qüestions... :p Espero profundament que el jo del futur, l'Arnau que tant t'estima, et tracti molt bé, amb infinit respecte i sinceritat. Espero que us ho estigueu passant molt i molt bé, que vegis la vida plena de vida i colors, que us estimeu molt i compartiu mil i una aventures, sortir a menjar-vos el món junts, a explorar coses noves, a compartir moments únics i a expressar-vos com sempre heu volgut. Emocioneu-vos, enfadeu-vos, rieu, ploreu, salteu d'alegria, cremeu males memòries i féu néixer de noves. Pujeu a la muntanya russa que és la vida i acabeu-la al pic més alt. Per últim, gràcies, gràcies per escollir-me a mí, gràcies per confiar en mí i acompanyar-me. Gràcies per estar al meu costat i gràcies per estimar-me, t'ho agrairé de mil maneres diferents per sempre <3 I... podria continuar parlant d'altres moltes coses. Com em trobo ara, quines altres inquietuds tinc (moltes jsjs), què tinc a l'habitació que em vulgui desfer, què m'agradaria comprar, on voldria anar, en què estic treballant (poca cosa ara mateix) però sé que aquesta carta et farà retornar moltes memòries del jo actual en aquesta època. Què senties, què volies i què no, quines aspiracions tenies i quines ganes de menjar-te el món tenies (tinc) i espero que continuis tenint. Res més, una forta i duradora abraçada a través del temps, un somriure honest i fins aviat! Atentament, l'Arnau González Acosta de 23 anys. P.D. Afegeixo més coses perquè he trobat idees de coses que m'agradaria repassar. Espero que tinguis una vida moguda, que no et quedis tant tancat a casa com estic fent jo. Surt aqui i allà, pren algo en algun lloc, mou-te més per on estiguis, però no tinguis una vida tant sedentària. Però no deixis de jugar, que sé que això et fa feliç i no ho abandonis mai. No és dolent, no és infantil ni una pèrdua de temps. Trabaja mucho, pero nunca dejes de jugar. No deixis de fer exercici. Encara que sigui una mica a diari o 3 cops per setmana. Saps molt bé lo bo que és això i qué bé que senta acabar d'entrenar, fer-te una dutxa i lo còmode que estas amb el cos i la ment després. Se que ara estic tenint molta paciència i estic una mica cansat dels pares, però recorda que ells s'han esforçat moltíssim per arribar a tenir una vida com la que tenen ara, amb la familia i benestar que tenen, i que m'han donat. Agraeix-lis d'alguna manera quan puguis :) Ara mateix no tinc amics com a tal. Si, tinc al Pau Argiz, vaig quedar amb la Laia i el Gerard, però poc més. Potser posar més de la meva part i portar la iniciativa seria bo. I conèixer a gent nova seria xulíssim. Manténs aquesta manera de pensar de no gastar? D'evitar comprar allò que realment no t'aporta res i vendre allo que tampoc? Espero que tinguis estalvis i vagin creixent, i puguis tenir certa estabilitat i tranquilitat. Ara el món esta fotut, i ara mateix tinc una visió una mica depriment de tot. La indústria del videojoc esta cagada, però encara queden la grandíssima backlog i jocs retro i no tant retro. El hardware esta fotut per la IA, ja veurem com seran els preus o quina tecnologia hi haura quan llegeixis això. Guerres per aquí i allà, crisi climàtica, calor extremíssima de 40ºC diaris durant tot l'estiu, incendis, la iaia fotuda a la residència i els meus pares discutint per ximpleries constantment. I moooooooooooooooooltes coses més :/ --> Introduction to the show - Miracle Musical Sóc feliç ara mateix? Crec que no del tot. Puc estar agraït de moltes moltes coses. I visc en molta comoditat, però fa molts anys amb anhels que no satisfaig, i altres que sense actuar (i ho tinc complicat per fer-ho) no avanço de cap manera. Si ara pogués canviar algo de la meva vida, seria començar a treballar visquent a l'extranger rollo algun país d'europa o estats units :) En fin, ara si, ja està. Una grandíssima forta abraçada. Fins sempre!
By YoDelFuturo ®
Querida yo No se como describir lo que venís pasando. Hay días que es tal el vacío que no podes explicarlo. Parece que nunca se va a ir esa nubecita negra de nuestra cabeza. Pensá en 2025, todos los problemas que te planteaste y posibles soluciones. Al final el tiempo puso todo en su lugar. No usaste en plan B, se te dio todo como querías. Hoy cuando te escribo, estás muy rota, y no tenes el valor de caerte. A veces caerte esta bien, la vida es así. Esta bien no saber lo que queres o no estar segura. Tal vez lo que querías hace un año hoy ya no es lo que te hace feliz o no es lo que esperabas. Escuchá tu corazón, va a saber decirte lo que necesitas. Crecer es natural y no vas a poder evitarlo. Que los años no te pesen, lo mejor esta por venir aunque no lo parezca. Agradecé todo lo que lograste y la vida que te tocó. Dale a cada cosa el lugar que debe tener, nada es la muerte de nadie. Feliz año nuevo, desde tu cumple número 26
By YoDelFuturo ®
Querida Yuly del futuro: Hoy te escribo desde el presente, trabajando cada día con todo el corazón para ser la mejor versión de nosotras. Quiero que recuerdes, sin importar cuánto tiempo pase ni dónde te encuentres, que estoy profundamente orgullosa de ti. Hemos demostrado que somos capaces de atravesar y superar cualquier tormenta. Hubo momentos oscuros en los que pensé que no saldríamos adelante, y miranos hoy: aquí estamos, de pie, más fuertes y sabias de lo que jamás imaginé. Espero con toda el alma que, al leer esto, ya estés afinando los últimos detalles para dar ese gran salto hacia España. Por favor, prométeme que jamás vas a soltar nuestros sueños. Sigue abrazando todo lo que somos y todo lo hermoso que nos merecemos. Con todo mi amor y orgullo, Tu versión de hoy.
By YoDelFuturo ®
siganme en ig @lemonndshild o en tiktok que es el mismo user;) devuelvo follow🫰🏽
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, No sé por dónde empezar, solo quiero que esta carta te sirva para que recuerdes como eras antes, de dónde vienes y por lo que has pasado, no sé si estarás pasando por momentos difíciles o felices, pero espero que encuentres algo de tranquilidad en esto que vas a leer. Al momento que escribo esta carta acabo de cumplir 22 años y leí una de mi yo del pasado de hace 5 años (para ti será tu yo del pasado de hace 10 años), la cual no te mentiré, me dio un poco de bastante vergüenza al leerla, pero sentir esa vergüenza me gusto porque significa que cambié, supongo hay algo bueno en cambiar aunque a veces no todos los cambios son buenos. Cuando tú leas esta carta serás alguien diferente (o tal vez no tanto), solo tengo curiosidad de tu reacción. Estoy cursando el 8vo semestre de la carrera, ya se cumplieron casi 3 años del divorcio de nuestros padres, estoy empezando a buscar prácticas profesionales, y apenas ayer tuve mi primera entrevista, no he tenido una novia ni he besado una chica (espero que tu ya lo hayas hecho 😉). 5 años parecen muchos pero realmente se van volando, y sin embargo tantas cosas pueden pasar... tengo mucha curiosidad de cómo van los temas del amor con mi yo del futuro 🤔 como será tú novia (o esposa 😱😱🤔). Realmente espero que ya hayas conocido a alguien, y que sea muy bella 👀👀 jeje, una mujer hermosa 🥰, pero más importante... una gran persona ❤️, ¿Y tú estás dispuesto a amarla? (aunque aún no se bien que significa eso). Y si estás solo (o te sientes solo), bueno, no creo que debas sentirte tan mal por ello, al final de cuentas así llegamos al mundo y así nos iremos de el. Solo quiero que dejes tu huella, por más pequeña que sea hazlo, lo que sea que estés viviendo en estos momentos, si tienes miedo de intentarlo, si crees que no estas a la altura, si crees que todos de dejan atrás, entonces solo hazlo por ti mismo y por nadie más, no tienes que demostrarle nada a nadie. Ya has tocado nieve? Has explorado nuevos lugares? Como es tu relación con la familia? Tú trabajo te gusta? Sigues entrenando Karate? Ya tienes una super-computadora épica 😎? Sinceramente creo que lo estarás haciendo bien, siempre vas a tu paso pero lo haces bien. Dónde sea que estés, sé feliz, sigue amando a la familia, y sigue siendo un curioso más por el mundo.
By YoDelFuturo ®
CARTA A MI YO-LECTOR DEL FUTURO Querido Yo - lector: ALEJANDRO DAVID MARTINEZ JIMENEZ Escribo esta carta a mi Yo - lector del futuro porque espero que en un (1) año, cuando haya pasado el tiempo, yo pueda abrir virtualmente este mensaje como quien abre una ventana en el tiempo. Y así, quizás descubrir si tuve nuevas experiencias de lectura, si he cambiado (o no) como lector. Quiero saber, si he encontrado nuevos autores o libros favoritos. A propósito, te cuento cuáles son en la actualidad mis 5 libros predilectos: 1. El Perseguido / Kurt Sonnenfeld 2. El Infierno de Lehder / Peter Abrahams, Sidney D. Kirkpatrick 3. Yidis Medina, confieso, de rodillas en el baño presidencial/ Alejandro Villegas 4. 7 Hábitos de la Gente Altamente Efectiva / Stephen R. Covey 5. Resident Evil La Ciudad de los Muertos / Stephani Danelle Perry Estamos en agosto, el clima en mi ciudad/región/barrio es 29° centígrados normalmente soleado pero con algo de lluvias, barrio Bavaria Country en la ciudad de Santa Marta. También estamos iniciando una asignatura llamada “Lectores autónomos” y allí me piden que dedique un momento para “leerme” a mí mismo e inmortalizar en estas líneas algunas de mis percepciones actuales que tengo como lector, por eso te voy a contar que: - El último libro que me leí fue El Perseguido de Kurt Sommerfeld y me impactó me guato mucho la narrativa de lo sucedido y como le puede cambiar la vida a una persona por ver cosas que no van al orden de lo que se considera bueno. Aunque no me lo he terminado de leer, porque se me extravió en mis archivos de mi anterior ordenador y pronto voy a recuperarlo en su formato PDF. En el libro se refleja una cruda realidad del evento que cambio al mundo y la forma como un país puede controlar su emergencia mediante alguna entidad estatal o gubernamental y el poder y alcance que pueden influir en controlar las masas, sin embargo, es un libro que deja a mas de uno pensativos, hay que analizar, documentarse y reconocer que sucedió luego de las caídas de las torres gemelas y algunos edificios aledaños como el World Trade Center número 7, el 11 de septiembre de 2001. - Justo ahora, quisiera poder leer nuevamente Yidis Medina, confieso de rodillas en el baño presidencial, pero no lo he hecho debido que el libro es algo escaso y difícil de encontrar. - Si en este momento pudiera conversar con un autor elegiría a Kurt Sonnenfeld porque me gustaría escuchar la vivencia personal por lo sucedido cuando fue encargado de tomar fotografías de la Agencia Federal de Gestión de Emergencias (FEMA) y le preguntaría por que se inspiro en contar esta historia en una obra literaria y no a los medios de comunicación, la intriga de saber lo que una nación ha ocultado al mundo sobre los restos de los cimientos de lo que fue una insignia de los Estados Unidos. Querido yo, para que no olvides algunas de las motivaciones y sueños que me mueven quiero compartirte algunos de mis anhelos en la actualidad: - El proyecto familiar que tengo en mente poder realizar en un año es Terminar la carrera universitaria en CIDBA y empezar la maestría enfocada en el área de la gestión documental. - Mi aspiración laboral, en 12 meses es ser contratado como profesional en el área de la archivística, actualmente estoy trabajando en la Universidad del Magdalena en el grupo de gestión documental y también en la parte de docencia como docente de practicas, espero crecer y realizar mi trabajo en o que me apasiona de la gestión documental, a cierto modo la bibliotecología no la he ejercido y no es mi área de interés. Y finalmente, mi estimado Yo-Futuro, quiero recordarte las habilidades y cualidades que tienes y que te han permitido llegar hasta este momento. Valoro tu capacidad para: - Cualidad personal Tolerancia. - Cualidad personal Respeto. - Cualidad personal comunicación verbal. - Cualidad personal Amabilidad. - Cualidad personal Dialogar con personas de varios temas. Cuando estés leyendo esto espero que te sientas (o que estés viviendo o que hayas logrado) Culminar mis estudios de educación superior en el área de archivística ejercer mi carrera en la Universidad del Magdalena como profesional de planta y también en el campo de la docencia del Centro para la Regionalización de la Educación y las Oportunidades – (CREO). Te quiero regalar un mensaje para que te motives cuando leas esto: “Sigue adelante que lo vas a lograr, cada caída es una hazaña para el éxito deseado”. Saludos desde el pasado a mi Yo-lector del Futuro.
By YoDelFuturo ®
Desearía conoser a Kimderly Loaiza ojalá y la conosiera pero mis papás piensan que es una basura deceo cónocerla ojalá y la conosiera en el 2023 resaria atenta mente Kim
By YoDelFuturo ®
querida Juno del futuro... quería saber si ya sabias de < ESO >... si me odiaste... como estas... al final te llevas mejor con tus compañeros?? seguis en lo de la abuela?? y tu hamster?? JKEJEJ, nada más pasa que te quiero demasiado... mucho diria yo... infinitamente de veces te diria te amo pq sos una hermana para mi :)) sos la persona con la que más segura me senti en toda mi vida... y espero q sigas siendolo, por una eternidad, notevasairdemilado:)) (chiste rancio perdon)... hoy cumplís 15 JAJAJ, la edad q fingias en Gacha Life... seguís viva?? y yo sigo viva??ahrefilosofica bueno...te amo muchote espero q sea uno (al menos) de los mejores cumples de toda tu largaaaaaaaaaaaaaa vida. chau, hermanita :)
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, logramos entrar a la carrera? Si es así vamos excelente, no te rindas, debes seguir adelante con más fuerza que nunca. Vamos a lograr todo lo que nos propongamos en la vida y nunca te olvides que vamos a llegar lejos, muy lejos. Recuerda siempre que eres Fuerte y nunca nadie te va a derribar, sigue adelante con más fuerza que nunca, se vienen cosas grandes. Saludos,
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, 4z0sgddl8c3x671ymatpa7wa68z6dz9cx7t397jb
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, En el curso acompañando en el duelo aprendí que muchas investigaciones han descubierto principalmente la necesidad de un apoyo emocional enfocado a las diferentes etapas de desarrollo. La forma en que los niños entienden la muerte no es estática, sino que evoluciona con la edad, por ejemplo, durante el preescolar (3-5 años): en esta etapa tienden a ver la muerte como algo temporal y reversible, similar a dormir. Pueden creer que la persona fallecida regresará. Es importante usar un lenguaje directo y simple sin eufemismos. Primaria (6-12 años) Comienzan a entender que la muerte es irreversible, universal y que las funciones corporales terminan, pueden tener temores y curiosidades, y manifestar su duelo a través de comportamientos físicos como dolores de cabeza o estómago. Es importante que expresen sus sentimientos a través del juego o el dibujo. Secundaria (13-18 años) comprenden la universalidad e irreversibilidad de la muerte, experimentan ira, impotencia y culpa, se plantean preguntas existenciales sobre la vida y la muerte. Es importa el diálogo, la terapia. Por todo lo anterior es importante observar a los alumnos para identificar señales de duelo como la disminución del rendimiento académico, señales conductuales y emocionales, la regresión infantil o los cambios de comportamiento, observar si síntomas físicos o somáticos provienen de un duelo prolongado, si hay aislamiento o el porqué de la irritabilidad. Conocer toda esta información me ha conmovido internamente, sobre todo el saber que puede haber duelos prolongados en mis alumnos y no les estoy dando la debida atención. Ahora sé que para acompañar a un alumno en proceso de duelo debo hablarle con honestidad y claridad con un lenguaje apropiado a su edad sin eufemismos, usando las palabras muerte, y fallecimiento, permitirles que sean ellos quienes se expresen, si plantea preguntas responderlas de manera clara y concisa, permitirles que expresen sus emociones sin juzgarlos, no reprimirlas, invitarles a expresar sus emociones mediante un dibujo o algún ejercicio, compartir experiencias propias de manera controlada, invitarles a expresar su duelo sin presionarlos ofreciendo un espacio seguro para hablar conmigo, con un amigo, si prefieren a algún maestro, buscar ayuda si es necesario, informar al entorno escolar y próximo del alumno para ofrecer apoyo adicional y estar alertas a posibles señales de alerta. Atentamente: María Enedina Rendón B. San Miguel de Allende, Gto. a 24 de agosto de 2025.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo-lector del futuro: Me dirijo a ti con la esperanza de que, dentro de un año, al abrir este mensaje, sientas la misma emoción que se experimenta al asomarse a una ventana que conecta con el pasado. Este ejercicio de reflexión me permite imaginar cómo habré evolucionado como lector y qué nuevas experiencias habré acumulado en mi viaje literario. Me intriga saber si habré descubierto nuevos autores que me inspiren o si habré encontrado libros que se conviertan en mis favoritos. La curiosidad me lleva a preguntarme si habré ampliado mis horizontes literarios y si habré explorado géneros que antes no consideraba. En este momento, mi inclinación se centra en las lecturas de carácter documental, donde se narran hechos de la vida real en todas sus dimensiones. Me fascina especialmente el ámbito político, pero me atraen más aquellos relatos que abordan transformaciones en los contextos sociales y económicos, así como en la cultura. En un año, espero haber adquirido un mayor conocimiento y comprensión sobre estos temas, lo que me permitirá no solo enriquecer mi perspectiva, sino también compartir y aplicar lo aprendido en mis interacciones diarias. La lectura es un viaje continuo, y anhelo que este mensaje me sirva como un recordatorio de mis aspiraciones y de la evolución que deseo alcanzar.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro AQUI ESTAS EN EL CAMINO DE REGRESO ,LOGRASTE TU ABJETIVO PRIMORDIAL LLEGAR HASTA AQUI , DESPUES DE TANTAS BATALLAS HOY ESTAS AQUI LEYENDO ESTO , ES DECIR QUE LA HAS SUPERADO GENIAL HAS VUELTO A VENCER.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Escribo esta carta a mi Yo-lector del futuro porque espero que en un (1) año, cuando haya pasado el tiempo, yo pueda abrir virtualmente este mensaje como quien abre una ventana en el tiempo. Y así, quizás descubrir si tuve nuevas experiencias de lectura, si he cambiado (o 11Guía de Unidad N°1 no) como lector. Quiero saber, si he encontrado nuevos autores o libros favoritos. A propósito, te cuento cuáles son en la actualidad mis 5 libros predilectos: 1.El Caballero Errante 2.La Espada Leal. 3.El Caballero Misterioso. 4.Vientos de Invierno. 5.Sueño de Primavera. Estamos en agosto, el clima en mi ciudad Bogotá es muy cambiante a veces hace sol a veces llueve, a veces los días son totalmente grises. También estamos iniciando una asignatura llamada “Lectores autónomos” y allí me piden que dedique un momento para “leerme” a mí mismo e inmortalizar en estas líneas algunas de mis percepciones actuales que tengo como lector, por eso te voy a contar que: - El último libro que me leí fue Danza de Dragones y me gusto muchisimo pero me entristece saber que actualmente no ha sido publicado el siguiente libro que continua la saga. - Justo ahora, quisiera poder leer Vientos de Invierno pero no lo he hecho porque no ha sido publicado. - Si en este momento pudiera conversar con un(a) autor(a) elegiría a Fernando Savater porque lo leí en el bachillerato en el contexto de vivir en un barrio marginado y compartir con compañeros que ya eran practicamente criminales, haber leido Ética para Amador fue uno de los pocos escenarios que tuve para reflexionar sobre la ética y le preguntaría que experiencias le llevaron a escribir libros así. Querido yo, para que no olvides algunas de las motivaciones y sueños que me mueven quiero compartirte algunos de mis anhelos en la actualidad: El proyecto familiar que tengo en mente poder realizar en un año es fundar mi propia empresa: - Mi aspiración laboral, en 12 meses es obtener el ascenso que llevo esperando desde el año pasado. - Académicamente, espero lograr mantener o subir mi promedio académico y estar más cerca de mi graduación. Y finalmente, mi estimado Yo-Futuro, quiero recordarte las habilidades y cualidades que tienes y que te han permitido llegar hasta este momento. Valoro tu capacidad para: - Perseverancia. - Aprender rapido. - Capacidad para improvisar y adaptarme. - Soñar. Cuando estés leyendo esto espero que te sientas hayas cumplido tus metas, puesto que yo si tengo mucha fe en ellas. Te quiero regalar un mensaje para que te motives cuando leas esto: Tu y solo tu tendras la certeza de si lo lograste o no, si lo lograste hurra por ti sino bueno lo intentaste y debes seguir intentando. Recuerda que en el inmenso oceano que es la vida te cansaste de flotar y empezaste a nadar. Saludos desde el pasado a mi Yo-lector del Futuro.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, espero que te encuentres bien despues de tres años y que sigas siendo tan sociable y buena gente como eras en 2023 .€spero que todos hayamos logrado todos los odjetivos que nos propusimos y estemos todos bien de salud. Un cordial saludo y besos.
By YoDelFuturo ®
Hola, Marta. Si estàs llegint això, vol dir que ja has acabat aquest any. Estic escrivint aquesta carta ara, just quan he acabat 1r de Batxillerat, sabent que encara em queda un camí una mica diferent del que m’havia imaginat. Aquest curs no m’ha anat com volia. He suspès algunes assignatures de 1r i ara les hauré de tornar a fer. A més, també hauré de fer tres assignatures de 2n. I després arribarà 2n de Batxillerat. Però no de la manera que jo m’havia imaginat. Jo soc del 2009 i faré 2n amb els del 2010. I, sincerament, això em posa una mica trista. No perquè tingui res en contra dels del 2010, sinó perquè jo m’havia imaginat arribar a 2n amb la meva promoció, amb la gent amb qui he compartit aquests anys. I ara em costa acceptar que el meu camí serà una mica diferent. Potser em sentiré fora de lloc. Potser em compararé amb els altres. Potser em preguntaré moltes vegades com hauria estat tot si aquest any m’hagués anat diferent. Però espero que tu, quan estiguis llegint això, ja no ho miris de la mateixa manera. Espero que hagis entès que anar amb els del 2010 no et fa menys que ningú. Que fer un camí diferent no significa anar enrere. I sobretot, que hagis après a no comparar la teva vida amb la dels altres. Perquè ara mateix tinc molts dubtes, però també tinc somnis. I espero que no els hagis oblidat. Espero que encara vulguis ser diplomàtica. Espero que encara t’imaginis vivint a Londres, caminant pels seus carrers, parlant anglès cada dia i mirant enrere pensant en tot el que has hagut de fer per arribar fins allà. No sé si quan llegeixis aquesta carta estaràs més a prop d’aconseguir-ho. Potser sí. Potser no. Però espero que encara ho vulguis. I si algun dia has pensat que per haver suspès unes assignatures, per haver hagut de repetir-les o per anar un any diferent que els teus companys ja no podràs arribar on vols, espero que recordis una cosa: La teva vida no es decideix als 16 anys. Un curs no decideix el teu futur. Una nota no decideix el teu futur. I anar amb els del 2010 tampoc. Això només és una etapa. I potser ara mateix no ho puc veure, però espero que tu sí. No sé com haurà anat aquest any. No sé si hauràs aprovat tot. No sé si hauràs fet nous amics. No sé si t’hauràs acostumat a estar amb els del 2010. No sé si encara pensaràs en la teva antiga promoció. Però espero que, sigui com sigui, estiguis orgullosa de tu. Perquè ara mateix jo encara estic una mica trista. Però també tinc ganes de continuar. I potser això és el més important. Així que, si algun dia et trobes desanimada, recorda la Marta que està escrivint aquesta carta. La Marta que avui encara no sap com acabarà tot. La Marta que té por d’anar a un ritme diferent. Però també la Marta que vol ser diplomàtica, que vol viure a Londres i que té molts somnis per complir. No els deixis de perseguir només perquè el camí sigui una mica més llarg. Potser no arribaràs exactament quan havies pensat. Però mentre continuïs caminant, continuaràs avançant. I espero que quan llegeixis això puguis somriure i pensar: “Ho estic fent.” Una abraçada, Marta, 16 anys.
By YoDelFuturo ®
Hola, Marta. Si estàs llegint això, vol dir que han passat dos anys des del dia que vaig escriure aquesta carta. Ara mateix no sé com estaràs. No sé si estaràs bé, si estaràs orgullosa de tu mateixa, si hauràs aconseguit el que volies o si les coses hauran canviat completament. Avui m’han dit que he de repetir 1r de Batxillerat. I la veritat és que ara mateix no sé gaire bé què sentir. Em fa ràbia. Em fa pena. I, sobretot, em fa por. Por de quedar-me enrere. Por de veure com els altres continuen i jo torno a començar. Por de pensar que potser no soc capaç de fer-ho. Ara mateix sembla molt fàcil pensar que aquest any defineix qui soc, però espero que tu, quan llegeixis això, sàpigues que no és així. Espero que hagis après que suspendre no significa ser menys intel·ligent. Que repetir no significa haver fracassat. I que haver de començar de nou no significa començar des de zero. Perquè ara mateix jo encara no ho sé veure així. Ara mateix només sé que estic decebuda. Però espero que tu, d’aquí dos anys, puguis mirar enrere i entendre que aquest moment també formava part del camí. No sé què passarà durant aquests dos anys. No sé si serà fàcil. Segurament no. No sé quantes vegades tornaràs a dubtar de tu mateixa, ni quantes vegades pensaràs que no pots més. Però espero que continuïs. Que no et comparis tant amb els altres. Que no pensis que vas tard. I que recordis que cadascú té el seu ritme. També espero que segueixis tenint al teu costat les persones que avui estan intentant animar-te, encara que tu no tinguis gaire ganes de sentir que “tot anirà bé”. I sobretot, vull donar les gràcies als pares. Perquè sé que per a ells tampoc és fàcil veure’m així. Però sé que estan aquí, que em continuaran ajudant i que, encara que jo ara mateix no ho vegi, no deixaran de confiar en mi. Així que, Marta, no sé on estaràs quan llegeixis això. No sé com haurà anat tot. Però espero que estiguis bé. Espero que siguis feliç. I espero que, quan miris enrere, no et faci vergonya aquesta Marta que avui està escrivint. Perquè potser avui sento que he caigut. Però encara em queda molt camí. I potser d’aquí dos anys entendré que aquest no era el final. Només era el principi d’una etapa que encara no sé com acabarà. Una abraçada, Marta, d’avui.
By YoDelFuturo ®
Nati, esto lo estás haciendo un viernes, habiendo salido del trabajo a la 1:00pm. Es viernes, a las 5:31 pm. Estás aquí, sola, con un profundo sentimiento de gratitud. Acabaste el libro, llamado como el título de este asunto. Fue un libro totalmente aclarador en todos lo sentidos, sabes que no estás aquí solo por qué si, sabes que desde este momento empieza tu nuevo camino, ya que, al haberte sentido identificada con la última parte dr este libro, con el miedo, tristeza, y preocupación que estás sintiendo por lo que pasa actualmente en tu país, decidiste escribir esta carta. Si tienes la oportunidad de leer el libro nuevamente en esta etapa de tu vida, hazlo. Se llama y si yo quisiera vola r- Aura Patricia Herrera. Quisiera saber que caminos te abre este libro en esta nueva etapa, no sé en cuál estés, y no espero nada en especial, solo que estés llena de paz y regocijo, y que si tienes la oportunidad de brindarle conocimiento, apoyo, amor, respeto a alguien, nunca dudes en hacerlo, ya que, es el principal motivo por el que estás aquí. Hoy tienes 19 años, bueno, lo haré como un diario. Jajajaja, hoy tengo 19, estoy en un trabajo que me gusta, en mi propia casa,siento miedo, honestamente, no quiero que nadie me quite la paz ni el desarrollo personal que he tenido hasta ahora. Pero, sin tener muy claro por qué, se que hay algo mucho más grande que yo, guiandome, dándome la tranquilidad que necesito para sentir cada emoción que se presente por esta vida física. Estoy intentando nutrir mi espiritualidad y compartirla, espero hayas intentado hacerlo, o almenos, recordarlo con este mensaje. Te amo, te amo infinitamente y espero que en tu vida, logres mantener esa paz y ese entendimiento que desde siempre haz tenido. Ahora mismo no tengo mucho que sanar, el mono ha Sido gran parte de esta evolución, pero, sinceramente no es aalgo que sienta que no pueda superar. Estoy segura que lo haré, y estarás sonriendo leyendo este mensaje. Te recuerdo preciosa, tienes intereses más espirituales, no dejes confundir tus prioridades, idea de éxito o realización, por qué si, ya lo tienes claro, y sea lo que sea que venga, se que vas a saber cómo llevarlo, tienes un entendimiento del mundo totalmente impresionante y eso te hará ver la luz. Ama, cuida, acompaña y respeta a quienes deciden estar de ti. La paz la encontrarás dando, te lo aseguro. Y si lo piensas, ya eres feliz, tienes todo para serlo, tu capacidad de formar relaciones interpersonales totalmente solidas y amorosas, es lo que te hará recordarlo día a día. Sin más, espero que cualquier dificultad que estés pasando en este momento, por más dura, tristeza y desgarradora que sea, búscate, te vas a encontrar después o en el mismo dolor, recuerda que todo esto que estás viviendo es parte de tu realización como ser, como alma en este plano. Tienes la capacidad de ver las cosas de otra manera, reconecta con la naturaleza y usala. Te mando un abrazo enorme, me siento inmensamente orgulla de ti y de quien eres. Recuerda que los logros no definen el valor de tu alma.
By YoDelFuturo ®
Hola, Marta. Si estàs llegint això, vol dir que ja ha arribat el Winter Break del curs que ve. I això significa que ja portes uns mesos tornant a fer 1r de Batxillerat. Ara mateix, mentre escric això, encara no sé com haurà anat. No sé si haurà estat fàcil adaptar-te a tornar a fer 1r. No sé si hi haurà hagut dies en què t’hagis preguntat per què t’ha tocat a tu fer-ho una altra vegada. Però espero que, quan estiguis llegint això, puguis mirar enrere i veure que ho estàs fent. Potser al principi et farà una mica estrany veure que els altres continuen avançant mentre tu tornes a passar per coses que ja coneixes. Però recorda que no estàs tornant enrere. Estàs intentant aconseguir arribar al lloc on vols arribar. I sí, potser aquest camí és més llarg del que havies imaginat. Però això no el fa menys teu. Ara mateix encara et queda molt per fer: les assignatures que has de tornar a treure, les tres de 2n que també hauràs de fer i, després, 2n de Batxillerat amb els del 2010. Pot semblar molt. Però no pensis en tot alhora. Pensa només en el que tens davant. Un examen. Una assignatura. Una setmana. I després una altra. I així, sense adonar-te’n, arribaràs al final. Espero que durant aquestes vacances descansis una mica. Que deixis els llibres de banda uns dies. Que gaudeixis. I que no et sentis culpable per descansar. Perquè també t’ho mereixes. I si durant aquest Winter Break estàs desanimada, recorda per què estàs fent tot això. Recorda que vols ser diplomàtica. Recorda que vols viure a Londres. Recorda tots els plans que tens per al teu futur. Ara mateix poden semblar molt llunyans, però encara tens moltíssim temps per arribar-hi. I sobretot, recorda una cosa que jo ara mateix encara estic intentant creure: No has fracassat. Només has hagut de prendre un camí diferent. I potser aquest camí t’ensenyarà moltes coses que no hauries après d’una altra manera. Així que, Marta, si ara mateix estàs cansada, respira. Si estàs trista, deixa’t estar trista. Si tens por, és normal. Però no et rendeixis. Mira tot el que ja has superat. I pensa que d’aquí no gaire miraràs enrere i veuràs que tot això també ha passat. Tu pots. Encara que ara no ho vegis. Encara que alguns dies no t’ho creguis. Continua. Perquè la Marta que està escrivint aquesta carta confia molt en tu. I espero que la Marta que està llegint això també comenci a confiar una mica més en ella mateixa. Gaudeix del Winter Break. Descansa. I torna amb forces. Ens queda camí, però arribarem. 🤍 — Marta, 16 anys.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, hoy es 13 de agosto del 2026, acabas de llegar de la casa de Alex, tu querido Alex, finalmente encontraste a uno que se llama así, tu nombre favorito. Avanzaste bastante en este año a pesar de errores y aciertos, has crecido mucho como persona que es lo más importante, finalmente estás medianamente estable aunque evitando, solo pasas evitando, no te gusta estar en tu casa por estar distraída y no conectas con nada porque estás dejando de ser tu, debes volver, si ocurre denuevo intenta re conectar contigo, no te sueltes ni te olvides, al final es peor hacer eso. Ojalá todo esté mejor en el año en el que lo veas.
By YoDelFuturo ®
Estimat Arnau del futur. Estic escribint això des de casa, la taula que tantes hores t'has passat mentre escolto undertale piano collection xd. En fi, just avui he anat amb la mama a comprar xuminades pel regal del 30è anniversari de l'Oriol, i tot i que a l'inici semblava pocho, al final hi ha alguna bona idea i pot agradar-li. De camí a Manresa s'ha cagat en Déu amb el Papa que si les rajoles del local, que si el Xema, que si no se que... i jo absorvint com una esponja, com porto fent molt de temps... aguantant com puc. Tinc unes ganes tremendes de marxar de casa, de per fi trobar una feina i començar a viure més independent, però no sé per on començar... Estic mega perdut, he fet el master de profe pero no vull fer de profe, el 3D o algo de videojocs ho veig molt complicat i amb zero ganes. La indústria està en crisi mesopotámica (Enroque chicocartera xd) i estic molt bloquejat perquè sé que sóc capaç de moltes coses, però no sóc especialista en res, i lo millor que tinc de portfoli ara és el 3D que no és gaire per on vull anar... Tinc unes ganes tremebundas de sortir a explorar món, de viatgar pel meu compte i ampliar horitzons, però a casa em sento com encadenat, amb els papes que poca cosa fan i estan vells, i jo sense poder fer res i aguantant, sense feina ni parella. Uf, parlant de parella, començo a preocupar-me una mica perquè últimament he tingut varis somnis enamorant-me fortament d'una noia en el somni i ho he sentit molt profundament, i després al despertar, una allau de tristesa perquè se m'ha arrebatat el moment. Anhelo profundament compartir el meu interior amb algú que ho agafi amb cura i apreci, poder deixar de retenir el meu amor i compartir-lo i evocar-me en alguna persona especial, aquella que em faci sentir bé, amb qui viure mil i una tonteries i aventures, amb qui parlar de coses que ens apassionin. El meu cos L I T E R A L M E N T m'ho està demanant. Espero que quan llegeixis això hagis sortit del niu, tinguis una feina que no estigui malament, d'algo que t'agradi i estiguis tranquil, en un piset senzillet però agradable i amb la persona més especial del món al costat :) Espero que estiguis feliç, que facis les coses que més t'agraden, que mantinguis una vida fora dels mals de la societat i sàpigues aguantar temptacions que porten a pitjor. No malgastis el temps com estic fent ara, jugant aqui i alla, sense parar a mirar què fer en el futur.. tot i que m'esta costant molt, sé que podria fer més. També espero que puguis portar millor el perfeccionisme i ser més tolerant amb moltes coses, i tinguis més pau interior i amb les coses del voltant. No t'enfadis per coses que no pots controlar, deixa de ser tant orgullós de coses que no aporta res ser-ho ni lluitar per elles, deixa de ser tant somniador i comença a ser més actuador, perquè les coses no es poden esbrinar al moment, s'entenen i s'assoleixen a mesura que avançes. I si has tingut la fortuna de trobar aquella persona tant especial, que llegeixi lo següent siusplau: Hola! No sé qui ets, ni com et dius, ni d'on véns, ni com ets... No t'imagines quines ganes tinc de saber la resposta a aquestes qüestions... :p Espero profundament que el jo del futur, l'Arnau que tant t'estima, et tracti molt bé, amb infinit respecte i sinceritat. Espero que us ho estigueu passant molt i molt bé, que vegis la vida plena de vida i colors, que us estimeu molt i compartiu mil i una aventures, sortir a menjar-vos el món junts, a explorar coses noves, a compartir moments únics i a expressar-vos com sempre heu volgut. Emocioneu-vos, enfadeu-vos, rieu, ploreu, salteu d'alegria, cremeu males memòries i féu néixer de noves. Pujeu a la muntanya russa que és la vida i acabeu-la al pic més alt. Per últim, gràcies, gràcies per escollir-me a mí, gràcies per confiar en mí i acompanyar-me. Gràcies per estar al meu costat i gràcies per estimar-me, t'ho agrairé de mil maneres diferents per sempre <3 I... podria continuar parlant d'altres moltes coses. Com em trobo ara, quines altres inquietuds tinc (moltes jsjs), què tinc a l'habitació que em vulgui desfer, què m'agradaria comprar, on voldria anar, en què estic treballant (poca cosa ara mateix) però sé que aquesta carta et farà retornar moltes memòries del jo actual en aquesta època. Què senties, què volies i què no, quines aspiracions tenies i quines ganes de menjar-te el món tenies (tinc) i espero que continuis tenint. Res més, una forta i duradora abraçada a través del temps, un somriure honest i fins aviat! Atentament, l'Arnau González Acosta de 23 anys. P.D. Afegeixo més coses perquè he trobat idees de coses que m'agradaria repassar. Espero que tinguis una vida moguda, que no et quedis tant tancat a casa com estic fent jo. Surt aqui i allà, pren algo en algun lloc, mou-te més per on estiguis, però no tinguis una vida tant sedentària. Però no deixis de jugar, que sé que això et fa feliç i no ho abandonis mai. No és dolent, no és infantil ni una pèrdua de temps. Trabaja mucho, pero nunca dejes de jugar. No deixis de fer exercici. Encara que sigui una mica a diari o 3 cops per setmana. Saps molt bé lo bo que és això i qué bé que senta acabar d'entrenar, fer-te una dutxa i lo còmode que estas amb el cos i la ment després. Se que ara estic tenint molta paciència i estic una mica cansat dels pares, però recorda que ells s'han esforçat moltíssim per arribar a tenir una vida com la que tenen ara, amb la familia i benestar que tenen, i que m'han donat. Agraeix-lis d'alguna manera quan puguis :) Ara mateix no tinc amics com a tal. Si, tinc al Pau Argiz, vaig quedar amb la Laia i el Gerard, però poc més. Potser posar més de la meva part i portar la iniciativa seria bo. I conèixer a gent nova seria xulíssim. Manténs aquesta manera de pensar de no gastar? D'evitar comprar allò que realment no t'aporta res i vendre allo que tampoc? Espero que tinguis estalvis i vagin creixent, i puguis tenir certa estabilitat i tranquilitat. Ara el món esta fotut, i ara mateix tinc una visió una mica depriment de tot. La indústria del videojoc esta cagada, però encara queden la grandíssima backlog i jocs retro i no tant retro. El hardware esta fotut per la IA, ja veurem com seran els preus o quina tecnologia hi haura quan llegeixis això. Guerres per aquí i allà, crisi climàtica, calor extremíssima de 40ºC diaris durant tot l'estiu, incendis, la iaia fotuda a la residència i els meus pares discutint per ximpleries constantment. I moooooooooooooooooltes coses més :/ --> Introduction to the show - Miracle Musical Sóc feliç ara mateix? Crec que no del tot. Puc estar agraït de moltes moltes coses. I visc en molta comoditat, però fa molts anys amb anhels que no satisfaig, i altres que sense actuar (i ho tinc complicat per fer-ho) no avanço de cap manera. Si ara pogués canviar algo de la meva vida, seria començar a treballar visquent a l'extranger rollo algun país d'europa o estats units :) En fin, ara si, ja està. Una grandíssima forta abraçada. Fins sempre!
By YoDelFuturo ®
Querida yo No se como describir lo que venís pasando. Hay días que es tal el vacío que no podes explicarlo. Parece que nunca se va a ir esa nubecita negra de nuestra cabeza. Pensá en 2025, todos los problemas que te planteaste y posibles soluciones. Al final el tiempo puso todo en su lugar. No usaste en plan B, se te dio todo como querías. Hoy cuando te escribo, estás muy rota, y no tenes el valor de caerte. A veces caerte esta bien, la vida es así. Esta bien no saber lo que queres o no estar segura. Tal vez lo que querías hace un año hoy ya no es lo que te hace feliz o no es lo que esperabas. Escuchá tu corazón, va a saber decirte lo que necesitas. Crecer es natural y no vas a poder evitarlo. Que los años no te pesen, lo mejor esta por venir aunque no lo parezca. Agradecé todo lo que lograste y la vida que te tocó. Dale a cada cosa el lugar que debe tener, nada es la muerte de nadie. Feliz año nuevo, desde tu cumple número 26
By YoDelFuturo ®
Querida Yuly del futuro: Hoy te escribo desde el presente, trabajando cada día con todo el corazón para ser la mejor versión de nosotras. Quiero que recuerdes, sin importar cuánto tiempo pase ni dónde te encuentres, que estoy profundamente orgullosa de ti. Hemos demostrado que somos capaces de atravesar y superar cualquier tormenta. Hubo momentos oscuros en los que pensé que no saldríamos adelante, y miranos hoy: aquí estamos, de pie, más fuertes y sabias de lo que jamás imaginé. Espero con toda el alma que, al leer esto, ya estés afinando los últimos detalles para dar ese gran salto hacia España. Por favor, prométeme que jamás vas a soltar nuestros sueños. Sigue abrazando todo lo que somos y todo lo hermoso que nos merecemos. Con todo mi amor y orgullo, Tu versión de hoy.
By YoDelFuturo ®
siganme en ig @lemonndshild o en tiktok que es el mismo user;) devuelvo follow🫰🏽
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, No sé por dónde empezar, solo quiero que esta carta te sirva para que recuerdes como eras antes, de dónde vienes y por lo que has pasado, no sé si estarás pasando por momentos difíciles o felices, pero espero que encuentres algo de tranquilidad en esto que vas a leer. Al momento que escribo esta carta acabo de cumplir 22 años y leí una de mi yo del pasado de hace 5 años (para ti será tu yo del pasado de hace 10 años), la cual no te mentiré, me dio un poco de bastante vergüenza al leerla, pero sentir esa vergüenza me gusto porque significa que cambié, supongo hay algo bueno en cambiar aunque a veces no todos los cambios son buenos. Cuando tú leas esta carta serás alguien diferente (o tal vez no tanto), solo tengo curiosidad de tu reacción. Estoy cursando el 8vo semestre de la carrera, ya se cumplieron casi 3 años del divorcio de nuestros padres, estoy empezando a buscar prácticas profesionales, y apenas ayer tuve mi primera entrevista, no he tenido una novia ni he besado una chica (espero que tu ya lo hayas hecho 😉). 5 años parecen muchos pero realmente se van volando, y sin embargo tantas cosas pueden pasar... tengo mucha curiosidad de cómo van los temas del amor con mi yo del futuro 🤔 como será tú novia (o esposa 😱😱🤔). Realmente espero que ya hayas conocido a alguien, y que sea muy bella 👀👀 jeje, una mujer hermosa 🥰, pero más importante... una gran persona ❤️, ¿Y tú estás dispuesto a amarla? (aunque aún no se bien que significa eso). Y si estás solo (o te sientes solo), bueno, no creo que debas sentirte tan mal por ello, al final de cuentas así llegamos al mundo y así nos iremos de el. Solo quiero que dejes tu huella, por más pequeña que sea hazlo, lo que sea que estés viviendo en estos momentos, si tienes miedo de intentarlo, si crees que no estas a la altura, si crees que todos de dejan atrás, entonces solo hazlo por ti mismo y por nadie más, no tienes que demostrarle nada a nadie. Ya has tocado nieve? Has explorado nuevos lugares? Como es tu relación con la familia? Tú trabajo te gusta? Sigues entrenando Karate? Ya tienes una super-computadora épica 😎? Sinceramente creo que lo estarás haciendo bien, siempre vas a tu paso pero lo haces bien. Dónde sea que estés, sé feliz, sigue amando a la familia, y sigue siendo un curioso más por el mundo.
By YoDelFuturo ®
CARTA A MI YO-LECTOR DEL FUTURO Querido Yo - lector: ALEJANDRO DAVID MARTINEZ JIMENEZ Escribo esta carta a mi Yo - lector del futuro porque espero que en un (1) año, cuando haya pasado el tiempo, yo pueda abrir virtualmente este mensaje como quien abre una ventana en el tiempo. Y así, quizás descubrir si tuve nuevas experiencias de lectura, si he cambiado (o no) como lector. Quiero saber, si he encontrado nuevos autores o libros favoritos. A propósito, te cuento cuáles son en la actualidad mis 5 libros predilectos: 1. El Perseguido / Kurt Sonnenfeld 2. El Infierno de Lehder / Peter Abrahams, Sidney D. Kirkpatrick 3. Yidis Medina, confieso, de rodillas en el baño presidencial/ Alejandro Villegas 4. 7 Hábitos de la Gente Altamente Efectiva / Stephen R. Covey 5. Resident Evil La Ciudad de los Muertos / Stephani Danelle Perry Estamos en agosto, el clima en mi ciudad/región/barrio es 29° centígrados normalmente soleado pero con algo de lluvias, barrio Bavaria Country en la ciudad de Santa Marta. También estamos iniciando una asignatura llamada “Lectores autónomos” y allí me piden que dedique un momento para “leerme” a mí mismo e inmortalizar en estas líneas algunas de mis percepciones actuales que tengo como lector, por eso te voy a contar que: - El último libro que me leí fue El Perseguido de Kurt Sommerfeld y me impactó me guato mucho la narrativa de lo sucedido y como le puede cambiar la vida a una persona por ver cosas que no van al orden de lo que se considera bueno. Aunque no me lo he terminado de leer, porque se me extravió en mis archivos de mi anterior ordenador y pronto voy a recuperarlo en su formato PDF. En el libro se refleja una cruda realidad del evento que cambio al mundo y la forma como un país puede controlar su emergencia mediante alguna entidad estatal o gubernamental y el poder y alcance que pueden influir en controlar las masas, sin embargo, es un libro que deja a mas de uno pensativos, hay que analizar, documentarse y reconocer que sucedió luego de las caídas de las torres gemelas y algunos edificios aledaños como el World Trade Center número 7, el 11 de septiembre de 2001. - Justo ahora, quisiera poder leer nuevamente Yidis Medina, confieso de rodillas en el baño presidencial, pero no lo he hecho debido que el libro es algo escaso y difícil de encontrar. - Si en este momento pudiera conversar con un autor elegiría a Kurt Sonnenfeld porque me gustaría escuchar la vivencia personal por lo sucedido cuando fue encargado de tomar fotografías de la Agencia Federal de Gestión de Emergencias (FEMA) y le preguntaría por que se inspiro en contar esta historia en una obra literaria y no a los medios de comunicación, la intriga de saber lo que una nación ha ocultado al mundo sobre los restos de los cimientos de lo que fue una insignia de los Estados Unidos. Querido yo, para que no olvides algunas de las motivaciones y sueños que me mueven quiero compartirte algunos de mis anhelos en la actualidad: - El proyecto familiar que tengo en mente poder realizar en un año es Terminar la carrera universitaria en CIDBA y empezar la maestría enfocada en el área de la gestión documental. - Mi aspiración laboral, en 12 meses es ser contratado como profesional en el área de la archivística, actualmente estoy trabajando en la Universidad del Magdalena en el grupo de gestión documental y también en la parte de docencia como docente de practicas, espero crecer y realizar mi trabajo en o que me apasiona de la gestión documental, a cierto modo la bibliotecología no la he ejercido y no es mi área de interés. Y finalmente, mi estimado Yo-Futuro, quiero recordarte las habilidades y cualidades que tienes y que te han permitido llegar hasta este momento. Valoro tu capacidad para: - Cualidad personal Tolerancia. - Cualidad personal Respeto. - Cualidad personal comunicación verbal. - Cualidad personal Amabilidad. - Cualidad personal Dialogar con personas de varios temas. Cuando estés leyendo esto espero que te sientas (o que estés viviendo o que hayas logrado) Culminar mis estudios de educación superior en el área de archivística ejercer mi carrera en la Universidad del Magdalena como profesional de planta y también en el campo de la docencia del Centro para la Regionalización de la Educación y las Oportunidades – (CREO). Te quiero regalar un mensaje para que te motives cuando leas esto: “Sigue adelante que lo vas a lograr, cada caída es una hazaña para el éxito deseado”. Saludos desde el pasado a mi Yo-lector del Futuro.
By YoDelFuturo ®
Desearía conoser a Kimderly Loaiza ojalá y la conosiera pero mis papás piensan que es una basura deceo cónocerla ojalá y la conosiera en el 2023 resaria atenta mente Kim
By YoDelFuturo ®
querida Juno del futuro... quería saber si ya sabias de < ESO >... si me odiaste... como estas... al final te llevas mejor con tus compañeros?? seguis en lo de la abuela?? y tu hamster?? JKEJEJ, nada más pasa que te quiero demasiado... mucho diria yo... infinitamente de veces te diria te amo pq sos una hermana para mi :)) sos la persona con la que más segura me senti en toda mi vida... y espero q sigas siendolo, por una eternidad, notevasairdemilado:)) (chiste rancio perdon)... hoy cumplís 15 JAJAJ, la edad q fingias en Gacha Life... seguís viva?? y yo sigo viva??ahrefilosofica bueno...te amo muchote espero q sea uno (al menos) de los mejores cumples de toda tu largaaaaaaaaaaaaaa vida. chau, hermanita :)
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, logramos entrar a la carrera? Si es así vamos excelente, no te rindas, debes seguir adelante con más fuerza que nunca. Vamos a lograr todo lo que nos propongamos en la vida y nunca te olvides que vamos a llegar lejos, muy lejos. Recuerda siempre que eres Fuerte y nunca nadie te va a derribar, sigue adelante con más fuerza que nunca, se vienen cosas grandes. Saludos,
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, 4z0sgddl8c3x671ymatpa7wa68z6dz9cx7t397jb
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, En el curso acompañando en el duelo aprendí que muchas investigaciones han descubierto principalmente la necesidad de un apoyo emocional enfocado a las diferentes etapas de desarrollo. La forma en que los niños entienden la muerte no es estática, sino que evoluciona con la edad, por ejemplo, durante el preescolar (3-5 años): en esta etapa tienden a ver la muerte como algo temporal y reversible, similar a dormir. Pueden creer que la persona fallecida regresará. Es importante usar un lenguaje directo y simple sin eufemismos. Primaria (6-12 años) Comienzan a entender que la muerte es irreversible, universal y que las funciones corporales terminan, pueden tener temores y curiosidades, y manifestar su duelo a través de comportamientos físicos como dolores de cabeza o estómago. Es importante que expresen sus sentimientos a través del juego o el dibujo. Secundaria (13-18 años) comprenden la universalidad e irreversibilidad de la muerte, experimentan ira, impotencia y culpa, se plantean preguntas existenciales sobre la vida y la muerte. Es importa el diálogo, la terapia. Por todo lo anterior es importante observar a los alumnos para identificar señales de duelo como la disminución del rendimiento académico, señales conductuales y emocionales, la regresión infantil o los cambios de comportamiento, observar si síntomas físicos o somáticos provienen de un duelo prolongado, si hay aislamiento o el porqué de la irritabilidad. Conocer toda esta información me ha conmovido internamente, sobre todo el saber que puede haber duelos prolongados en mis alumnos y no les estoy dando la debida atención. Ahora sé que para acompañar a un alumno en proceso de duelo debo hablarle con honestidad y claridad con un lenguaje apropiado a su edad sin eufemismos, usando las palabras muerte, y fallecimiento, permitirles que sean ellos quienes se expresen, si plantea preguntas responderlas de manera clara y concisa, permitirles que expresen sus emociones sin juzgarlos, no reprimirlas, invitarles a expresar sus emociones mediante un dibujo o algún ejercicio, compartir experiencias propias de manera controlada, invitarles a expresar su duelo sin presionarlos ofreciendo un espacio seguro para hablar conmigo, con un amigo, si prefieren a algún maestro, buscar ayuda si es necesario, informar al entorno escolar y próximo del alumno para ofrecer apoyo adicional y estar alertas a posibles señales de alerta. Atentamente: María Enedina Rendón B. San Miguel de Allende, Gto. a 24 de agosto de 2025.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo-lector del futuro: Me dirijo a ti con la esperanza de que, dentro de un año, al abrir este mensaje, sientas la misma emoción que se experimenta al asomarse a una ventana que conecta con el pasado. Este ejercicio de reflexión me permite imaginar cómo habré evolucionado como lector y qué nuevas experiencias habré acumulado en mi viaje literario. Me intriga saber si habré descubierto nuevos autores que me inspiren o si habré encontrado libros que se conviertan en mis favoritos. La curiosidad me lleva a preguntarme si habré ampliado mis horizontes literarios y si habré explorado géneros que antes no consideraba. En este momento, mi inclinación se centra en las lecturas de carácter documental, donde se narran hechos de la vida real en todas sus dimensiones. Me fascina especialmente el ámbito político, pero me atraen más aquellos relatos que abordan transformaciones en los contextos sociales y económicos, así como en la cultura. En un año, espero haber adquirido un mayor conocimiento y comprensión sobre estos temas, lo que me permitirá no solo enriquecer mi perspectiva, sino también compartir y aplicar lo aprendido en mis interacciones diarias. La lectura es un viaje continuo, y anhelo que este mensaje me sirva como un recordatorio de mis aspiraciones y de la evolución que deseo alcanzar.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro AQUI ESTAS EN EL CAMINO DE REGRESO ,LOGRASTE TU ABJETIVO PRIMORDIAL LLEGAR HASTA AQUI , DESPUES DE TANTAS BATALLAS HOY ESTAS AQUI LEYENDO ESTO , ES DECIR QUE LA HAS SUPERADO GENIAL HAS VUELTO A VENCER.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, Escribo esta carta a mi Yo-lector del futuro porque espero que en un (1) año, cuando haya pasado el tiempo, yo pueda abrir virtualmente este mensaje como quien abre una ventana en el tiempo. Y así, quizás descubrir si tuve nuevas experiencias de lectura, si he cambiado (o 11Guía de Unidad N°1 no) como lector. Quiero saber, si he encontrado nuevos autores o libros favoritos. A propósito, te cuento cuáles son en la actualidad mis 5 libros predilectos: 1.El Caballero Errante 2.La Espada Leal. 3.El Caballero Misterioso. 4.Vientos de Invierno. 5.Sueño de Primavera. Estamos en agosto, el clima en mi ciudad Bogotá es muy cambiante a veces hace sol a veces llueve, a veces los días son totalmente grises. También estamos iniciando una asignatura llamada “Lectores autónomos” y allí me piden que dedique un momento para “leerme” a mí mismo e inmortalizar en estas líneas algunas de mis percepciones actuales que tengo como lector, por eso te voy a contar que: - El último libro que me leí fue Danza de Dragones y me gusto muchisimo pero me entristece saber que actualmente no ha sido publicado el siguiente libro que continua la saga. - Justo ahora, quisiera poder leer Vientos de Invierno pero no lo he hecho porque no ha sido publicado. - Si en este momento pudiera conversar con un(a) autor(a) elegiría a Fernando Savater porque lo leí en el bachillerato en el contexto de vivir en un barrio marginado y compartir con compañeros que ya eran practicamente criminales, haber leido Ética para Amador fue uno de los pocos escenarios que tuve para reflexionar sobre la ética y le preguntaría que experiencias le llevaron a escribir libros así. Querido yo, para que no olvides algunas de las motivaciones y sueños que me mueven quiero compartirte algunos de mis anhelos en la actualidad: El proyecto familiar que tengo en mente poder realizar en un año es fundar mi propia empresa: - Mi aspiración laboral, en 12 meses es obtener el ascenso que llevo esperando desde el año pasado. - Académicamente, espero lograr mantener o subir mi promedio académico y estar más cerca de mi graduación. Y finalmente, mi estimado Yo-Futuro, quiero recordarte las habilidades y cualidades que tienes y que te han permitido llegar hasta este momento. Valoro tu capacidad para: - Perseverancia. - Aprender rapido. - Capacidad para improvisar y adaptarme. - Soñar. Cuando estés leyendo esto espero que te sientas hayas cumplido tus metas, puesto que yo si tengo mucha fe en ellas. Te quiero regalar un mensaje para que te motives cuando leas esto: Tu y solo tu tendras la certeza de si lo lograste o no, si lo lograste hurra por ti sino bueno lo intentaste y debes seguir intentando. Recuerda que en el inmenso oceano que es la vida te cansaste de flotar y empezaste a nadar. Saludos desde el pasado a mi Yo-lector del Futuro.
By YoDelFuturo ®
Querido Yo del Futuro, espero que te encuentres bien despues de tres años y que sigas siendo tan sociable y buena gente como eras en 2023 .€spero que todos hayamos logrado todos los odjetivos que nos propusimos y estemos todos bien de salud. Un cordial saludo y besos.
By YoDelFuturo ®